II SA/Rz 575/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Karina Gniewek -Berezowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi J.W. na uchwałę Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego [...] z dnia 26 września 2020 r. nr 7 o zawieszeniu w prawach do polowania odrzucić skargę W dniu 29 marca 2022 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek J.W. o wymierzenie Kołu Łowieckiemu [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") za nieprzekazanie skargi na uchwałę Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego [...] z dnia 26 września 2020 r., nr 7 o zwieszeniu w prawach do polowania, na okres jednego roku. Do wniosku skarżący dołączył skargę "wniosek o uchylenie w całości uchwały", w której zarzucił naruszenie przepisów dotyczących zasad podejmowania uchwał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nie uwzględnienie. W uzasadnieniu wskazał, że Statut Polskiego Związku Łowieckiego nie przewiduje trybu uchylania uchwał dotyczących sankcji porządkowych nakładanych na członka koła łowieckiego za przewinienie łowieckie. Postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt II SO/Rz 3/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wymierzył Kołu Łowieckiemu, grzywnę za nieprzekazanie skargi na uchwałę w terminie określonym w art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a."). Do dnia orzekania skarga nie została przekazana. Sąd zgodnie z tym co wskazano w uzasadnieniu wyżej powołanego postanowienia orzekł na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, tj. nadesłanej przez skarżącego kserokopii skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest uchwała Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Członków Koła Łowieckiego [...] z dnia 26 września 2020 r., Nr 16 utrzymująca w mocy uchwałę Zarządu Koła Łowieckiego [...] w [...] z 8 czerwca 2020 r. nr 7, w przedmiocie zawieszenia J.W. w prawie do wykonywania polowania na okres 1 roku. Uchwała z 8 czerwca 2020 r. została podjęta na podstawie § 47 pkt 15 w zw. z § 104 pkt 2 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego. Sąd stwierdza, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie dotyczy ani decyzji ani też żadnego z postanowień, o których mowa w wyżej powołanym przepisie. Nie budzi także wątpliwości, że zaskarżona uchwała to nie akt prawa miejscowego ani akt jednostek samorządu terytorialnego podejmowany w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie jest także innym aktem z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., została wydana na podstawie aktu wewnętrznego – Statutu Polskiego Związku Łowieckiego, nie może być zatem mowy o działaniu w ramach administracji publicznej. Skargi na powyższą uchwałę nie przewiduje przepis szczególny. W przepisach ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie ( Dz.U. z 2020 r., poz. 1683; dalej: "Prawo łowieckie") przewidziana jest procedura zaskarżania uchwał w przedmiocie kar nałożonych za naruszenie zasad selekcji osobniczej. Procedura ta opisana została w art. 42 da ustawy Prawo łowieckie. Zgodnie z tym przepisem 1. Po dokonaniu oceny, o której mowa w art. 42d, komisje sporządzają sprawozdanie ze swoich prac i przekazują je do zarządów okręgowych, które wobec osób dokonujących odstrzału nakładają, w formie uchwał, następujące kary porządkowe za naruszenie zasad selekcji osobniczej: 1) nagany; 2) zawieszenia w prawach polowania na określony gatunek samców zwierzyny płowej i muflonów na okres do 2 lat; 3) zawieszenia w prawach polowania na samce zwierzyny płowej i muflony na okres do 2 lat. 2. Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy stronie odwołanie do Zarządu Głównego w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej uchwały. 3. Na uchwałę Zarządu Głównego przysługuje stronie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej uchwały. Przepis ten obejmuje zakresem swojej regulacji kwestie postępowania porządkowo- administracyjnego związanego z zakończonymi pracami komisji w przedmiocie odstrzału- art. 42d Prawa łowieckiego i jest jedynym przepisem regulującym możliwość zaskarżenia uchwał do sądu administracyjnego. Z taką sytuacją nie mieliśmy w sprawie do czynienia. Jak wynika z uzasadnienia uchwały z dnia 8 czerwca 2020 r. J.W. został ukarany karą porządkową w postaci zawieszenia w prawach do wykonywania polowania na okres 1 roku za przewinienie łowieckie polegające na nie okazaniu pozyskanego trofeum w skórze, w ciągu 24 godzin od pozyskania Łowczemu Koła, wice Łowczemu lub Prezesowi Koła celem wstępnej oceny, który to obowiązek wynika, jak wyjaśnił organ, z uchwał Walnego Zgromadzenia. W istocie prawo łowieckie przewiduje odpowiedzialność członków Polskiego Związku Łowieckiego za przewinienia łowieckie polegające na : - naruszeniu ustawy i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych oraz naruszeniu statutu lub innych uchwał organów Polskiego Związku Łowieckiego, wykonywaniu polowania w sposób sprzeczny z etyką łowiecką – art. 35 b Prawa łowieckiego. W przepisie art. 35 c przewidziano z kolei katalog kar: nagany, zawieszenia w prawach członka Polskiego Związku Łowieckiego na okres od 6 miesięcy do 3 lat, wykluczenia z Polskiego Związku Łowieckiego. Szczegółową regulację w tym zakresie zawiera Statut Polskiego Związku Łowieckiego w § 104 i n., wskazując, że za naruszenie obowiązków członkowskich wynikających ze Statutu Stowarzyszenia i innych uchwał organów Zrzeszenia oraz uchwał organów koła łowieckiego członkowie Zrzeszenia ponoszą odpowiedzialność w ramach postępowania porządkowego, innego niż określone w art. 42 da ustawy, o ile o ten czyn nie zostało wszczęte i nie jest prowadzone postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie porządkowe, do których to postepowań odnoszą się odpowiednio przepisy art. 35 b i art. 42 da ustawy - § 104 Statutu. Słusznie podnosi organ, że uchwały te nie podlegają zaskarżeniu w trybie postępowania administracyjnego, ani też nie mogą być przedmiotem skargi do sądu. Podlegają natomiast nadzorowi. Zgodnie z § 118 Statutu: 2. W przypadku niezgodności uchwały z prawem lub Statutem organ nadzorujący stwierdza nieważność uchwały koła lub nadzorowanego organu Zrzeszenia. O nieważności lub uchyleniu uchwały w całości lub w części orzeka właściwy organ w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały. 3. Jeśli uchwała jest sprzeczna z prawem lub Statutem, właściwy łowczy okręgowy – w przypadku uchwał podjętych przez organy kół łowieckich, łowczy krajowy – w przypadku uchwał zarządów okręgowych, a Naczelna Rada Łowiecka – w przypadku uchwał Zarządu Głównego, może zawiesić ich wykonanie na okres nie dłuższy niż 30 dni, zwołując równocześnie posiedzenie organu nadzorczego, który wypowiada się w przedmiocie zgodności z prawem bądź Statutem zawieszonej uchwały. Podsumowując, akty lub czynności podejmowane przez organy dyscyplinarne należy postrzegać wyłącznie jako akty lub czynności o charakterze wewnątrzorganizacyjnym, dotyczące specyficznego rodzaju uprawnień i obowiązków, wynikających ze stosunku członkostwa w PZŁ, nie mających charakteru administracyjnoprawnego. Powyższa okoliczność uniemożliwia kwalifikowanie aktów i czynności podejmowanych w postępowaniu dyscyplinarnym, jako spełniających kryteria aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Na podstawie art. 222 p.p.s.a. Sąd nie wzywał do uiszczenie wpisu od skargi.