II SA/Rz 578/11

3.08.2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3.08.2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...].04.2011 r., nr SKO – [...], wydane w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego wymiany prawa jazdy, - postanawia – 1) zwolnić skarżącego od obowiązku pokrycia kosztów sądowych ponad wysokość 100 zł, 2) w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy. Sprawa o sygn. II SA/Rz 578/11 dotyczy skargi R.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. wydane w sprawie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarżący po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Na wezwanie Sądu strona usunęła braki formalne swego wniosku, nadsyłając w ustawowym terminie wypełniony właściwie formularz urzędowy PPF. Stwierdzono, co następuje: Jak wynika z treści formularza PPF, wniosek skarżącego dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. R. K. ubiega się więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z uwagi na tak szerokie rozmiary swego żądania, Strona zobowiązana była wykazać, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Na te koszty składają się opłaty i wydatki sądowe oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje wnioskodawcę norma art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stanowi najszerszą postać pomocy finansowej udzielanej przez państwo podmiotom uczestniczącym w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ rezultatem przyznania prawa pomocy jest powiększenie wydatków budżetu państwa, sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskujących o prawo pomocy powinna być ustalona ze szczególną wnikliwością. Warto też podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży ciężar udowodnienia, takiej sytuacji majątkowej, która uniemożliwia choćby częściowe uczestniczenie w kosztach finansowych postępowania sądowego. Według rozpoznającego wniosek, oświadczenie majątkowe skarżącego odpowiada rzeczywistości, co pozwala rozpoznać jego wniosek bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Sytuacja majątkowa wnioskującego po części odpowiada kryteriom przyznania prawa pomocy. Strona zamieszkuje samotnie w lokalu o powierzchni 91 m²; utrzymuje się dzięki rencie orzeczonej z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 1312,51 zł netto. Kwota wydatków miesięcznych została oszacowana w wysokości 840 zł. Zadeklarowany we wniosku dochód, wobec poziomu cen za dobra i usługi o znaczeniu podstawowym dla osoby fizycznej jest zbyt niski aby mógł wystarczyć do pokrycia wszystkich wiążących się ze sprawą kosztów postępowania (kosztów sądowych i kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika) oraz zaspokojenia elementarnych potrzeb samotnie żyjącej osoby fizycznej. Do koniecznych ciężarów utrzymania skarżącego nie może zostać włączona rata kredytu oraz koszty usług Internetowych. Od ich poniesienia nie zależy bowiem zachowanie minimalnego poziomu egzystencji osoby fizycznej. Posiadanie zdolności zaoszczędzenia na wydatkach zbędnych oraz dysponowanie lokalem mieszkalnym nie pozwala przyznać prawa pomocy w granicach najszerszych. Wnioskodawca posiada pewne możliwości finansowe, które są wystarczające do współuczestniczenia w kosztach wszczętej przez niego sprawy. Według rozpoznającego wniosek, nie naruszy chronionego ustawą poziomu minimalnego utrzymania poniesienie kosztów sądowych w wysokości 100 zł oraz ustanowienie z własnych zasobów adwokata. W postępowaniu sądowo administracyjnym, udział fachowego pełnomocnika nie jest niezbędny wobec zasady niezwiązania sądu granicami skargi. Zniesienie kosztów sądowych ponad wysokość 100 zł, oznacza, że strona poza kwotą wpisu sądowego nie będzie zobowiązana w przyszłości pokryć jakichkolwiek kosztów sądowych w postaci opłat i wydatków (np. wpisu od skargi kasacyjnej). Reasumując, strona wykazała przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli udowodniła że poniesienie części kosztów postępowania spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części w oparciu art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.