II SA/Rz 579/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r., w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2006 roku, nr [...] w przedmiocie zobowiązania do usunięcia odpadów - postanawia- odrzucić skargę. Decyzją dnia [...] stycznia 2006 roku, nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2005 roku, nr [...] zobowiązującą D. W. do usunięcia odpadów z działki o nr ewid. 1859/9 położonej w S. Nie zgadzając się ze wskazaną na wstępie decyzją D. W. działając za pośrednictwem poczty zaskarżyła ją do tutejszego sądu (koperta - karta 4). Na kopercie widnieje odcisk datownika pocztowego z datą 21 kwietnia 2006 roku. Skarga nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja została przesłana skarżącej na wskazany przez nią w postępowaniu administracyjnym adres. Z uwagi na jej nieobecność doręczyciel dokonał awizacji w dniu 6 marca 2006 roku. Ponieważ w terminie następnych 7 dni skarżąca nie odebrała decyzji dokonano powtórnej awizacji, w dniu 14 marca 2006 roku. Do dnia 21 marca 2006 roku skarżąca nie odebrała przesyłki i w konsekwencji Urząd Pocztowy zwrócił ją nadawcy w dniu 22 marca 2006 roku. W dniu 31 marca 2006 roku skarżąca osobiście zgłosiła się do organu i w tym też dniu odebrała zaskarżoną decyzję SKO. Skarżąca jednocześnie wskazał aktualny adres do korespondencji. Dla ustalenia czy skarga została wniesiona do sądu z zachowaniem terminu węzłowa jest jednak okoliczność zgoła inna. Jak wynika z akt administracyjnych - k. 3 i 4, skarżąca w postępowaniu administracyjnym ustanowiła dwóch pełnomocników – T. T. i J. W. Pełnomocnicy zostali umocowani do działania "przed każdym organem państwowym, w każdym toku instancji" Decyzje organów I i II instancji doręczane były — wbrew treści art. 40 § 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071). powoływanej dalej jako kpa - zarówno skarżącej jak i jej pełnomocnikowi T. T. W takiej sytuacji termin do wniesienia skargi od wskazanej na wstępie decyzji SKO należy liczyć od dnia, w którym została ona doręczona pełnomocnikowi skarżącej - postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 listopada 2002 r., sygn. akt III RN 191/2001, publ. OSNP 2003/23 poz. 558. Zaskarżona decyzja została przesłana T. T. na wskazany przez niego w postępowaniu administracyjnym adres (k. 5 akt Urzędu Gminy i k. 14f akt SKO). Z uwagi na jego nieobecność pierwszej awizacji dokonano w dniu 6 marca 2006 roku. Ponieważ w terminie następnych 7 dni nie odebrał on decyzji, dokonano drugiej awizacji, a w dniu 22 marca 2006 roku zwrócono przesyłkę organowi jako nie podjętą w terminie. Stosownie do treści art. 44 § 1 pkt 1 kpa poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu - art. 44 § 4 kpa. Jeżeli więc pierwszej awizacji dokonano w dniu 6 marca 2006 roku to koniec tego okresu upływał z końcem 20 marca 2006 roku i ten właśnie dzień należy uznać za dzień doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej. W konsekwencji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego upływał z końcem dnia 19 kwietnia 2006 roku. Wniesienie przez skarżącą skargi w dniu 21 kwietnia należy więc ocenić jako spóźnione. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z powyżej wskazanych przyczyn Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.