II SA/Rz 579/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Paweł Zaborniak / Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi S. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego -skargę oddala- Przedmiotem skargi S.F. jest decyzja Wojewody [...] z [...] marca 2015 r. nr [...], o pozbawieniu statusu bezrobotnego. Starosta [...] decyzją z [...] lutego 2015 r. nr [...], orzekł o pozbawieniu S.F. statusu bezrobotnego z dniem [...] lutego 2015 r. na okres 120 dni. W uzasadnieniu wskazał, że S.F. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] (dalej PUP) w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W odwołaniu od tej decyzji S.F. domagał się wypłaty zabezpieczenia społecznego na podstawie art. 67 pkt 2 Konstytucji RP od dnia 27 grudnia 2012 r. do dnia znalezienia pracy. Wojewoda [...] decyzją z [...] marca 2015 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że S.F. zarejestrował się w PUP w dniu 10 grudnia 2013 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Wojewoda zwrócił uwagę, że ww. rejestrując się przyjął na siebie obowiązki wynikające z pozostawania w prawnym statusie osoby bezrobotnej, w tym m.in. obowiązek zgłaszania się do PUP w wyznaczonym terminie. Bezspornym jest, że ww. wiedział o terminie stawienia się w PUP wyznaczonym na dzień 18 lutego 2015 r. Otrzymanie tej informacji potwierdził przez złożenie własnoręcznego podpisu na egzemplarzu "Karty wizyt/kontaktów" w rubryce: "termin wizyty/kontaktu wyznaczony przez PUP – podpis bezrobotnego". Wojewoda stwierdził, że okoliczność podniesiona w odwołaniu, jak subiektywne odczucie o niezgodności zaskarżonej decyzji z Konstytucją RP – nie może stanowić przesłanki do jej uchylenia. S.F. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2015 r. domagając się wypłaty zabezpieczenia społecznego na podstawie art. 67 pkt 2 Konstytucji RP od dnia 27 grudnia 2012 r. do dnia znalezienia pracy. W uzasadnieniu zarzucił, że decyzja objęta skargą jest niezgodna z art. 34 ust. 2 Konstytucji RP, gdyż został pozbawiony praw obywatelskich. Podniósł, że uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia świadczy o "porażającej ignorancji prawnej, ekonomicznej i humanitarnej". Wyraził swoje niezadowolenie ze stanowiska organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że skarżący był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. S.F. miał zgłosić się do PUP w dniu 18 lutego 2015 r., w związku z wyznaczonym na ten dzień terminem wizyty w urzędzie. W.w. nie powiadomił organu w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, dlatego decyzją Starosty [...] z [...] lutego 2015 r. został on pozbawiony statusu bezrobotnego z dniem 18 lutego 2015 r. na okres 120 dni. Rozstrzygniecie to na skutek odwołania S.F. - zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę [...] decyzją z [...] marca 2015 r. Materialnoprawną podstawą orzekania w niniejszej sprawie był art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149 ze zm.;, zwanej dalej jako ustawa). Zgodnie z tą regulacją starosta pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; w takiej sytuacji pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy, w zależności od ilości niestawiennictw, na okres: 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, 180 dni w przypadku drugiej odmowy, 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy. Omawiany przepis określa skutki naruszenia przez bezrobotnego obowiązku wynikającego z art. 33 ust. 3 ustawy tj. obowiązku zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez ten urząd terminie - w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, że założeniem ustawodawcy było stworzenie dla osób bezrobotnych obowiązku stawiania się w urzędzie pracy w wyznaczonych przez urząd terminach, w celu weryfikacji ich gotowości do pracy. Sankcją za niespełnienie tego wymogu i niepowiadomienie w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa jest pozbawienie bezrobotnego statusu osoby bezrobotnej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że S.F. został pouczony o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w tym o okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej, co potwierdził w dniu rejestracji. Podkreślenia wymaga również, że na rozprawie w niniejszej sprawie w dniu 28 października 2015 r. na pytanie Sądu skarżący oświadczył, że nie kwestionuje okoliczności, na którą powołały się organy, że w dniu 22 grudnia 2014 r. został on poinformowany o wyznaczonej na dzień 18 lutego 2015 r. dacie kolejnej wizyty w Powiatowym Urzędzie Pracy, co potwierdził swoim podpisem. Okoliczności te potwierdzają wpisy zamieszczone na karcie wizyt/kontaktów bezrobotnego. Wynika z nich, że w dniu 22 grudnia 2014 r. podczas wizyty S.F. w PUP (data zamieszczona w rubryce: Data wizyty/kontaktu) został on pouczony o terminie kolejnej wizyty w urzędzie pracy na 18 lutego 2015 r., co zresztą potwierdził własnoręcznym podpisem na karcie wizyt/kontaktów w rubryce: podpis bezrobotnego. Na ww. karcie w rubryce: Termin wizyty/kontaktu, wyznaczony przez PUP – znajduje się wpis o treści: "18.02.2015, p. 24, g. 12:00" (k. 4 akt organu pierwszej instancji). Istotny jest również fakt, że S.F. nie zawiadomił organu zatrudnienia w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w dniu 18 lutego 2015 r., gdyż do dnia 25 lutego 2015 r. nie wskazał on żadnej przyczyny swojego niestawiennictwa. W kontekście poczynionych uwag nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, że nie miał on szansy usprawiedliwienia swojej nieobecności w ustawowym terminie 7 dni. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącego na rozprawie książeczka bezrobotnego oraz związana z tym argumentacja o braku adnotacji w tej książeczce nowego terminu do zgłoszenia się, poza ostatnim wpisem zgłoszenia na 22 grudnia 2014 r. - pozostaje bez znaczenia dla oceny legalności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej. Książeczka ta nie jest dowodem w sprawie i jak słusznie stwierdził pełnomocnik Wojewody [...] na rozprawie – stanowi ona jedynie materiał pomocniczy, którym posługuje się urząd pracy dla wygody bezrobotnych, książeczka ma bowiem przypominać bezrobotnym o wizytach w urzędach pracy, o czym zresztą świadczy zamieszczona na niej adnotacja: "Przypominamy o obowiązku: - zgłaszania się do właściwego urzędu pracy w wyznaczonym terminie ...". Analizując przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Sąd ocenił, wydanie decyzji organów obu instancji za zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - skargę oddalił.