II SA/Rz 58/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zobowiązanego za nieuzasadnione - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić M.K. kwotę 100 zł /słownie: stu złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi. W dniu 21 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] którym utrzymano w mocy postanowienia Burmistrza [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] uznające za nieuzasadnione wniesione przez skarżącego zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że uchwałą z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Rada Miejska w [....] dokonała scalenia i podziału nieruchomości w niej wymienionych, obejmujących m. in. należącą do skarżącego działkę o nr 5992 o pow. 1, 0222 ha. Koszty postępowania scaleniowego gruntów o łącznej powierzchni 4 ha 37 a 71 m ² wyniosły łącznie 18. 051, 35 zł, a zatem proporcjonalnie do wielkości objętej scaleniem działki skarżący został obciążony kosztami w wysokości 4. 215, 60 zł. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r., doręczonym skarżącemu dnia następnego, Burmistrz [...] wezwał skarżącego do uiszczenia powyższej kwoty w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia wezwania pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wobec braku zapłaty, na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] wystawionego przez wierzyciela – Burmistrza [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w [....] wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi M.K. zmierzające do wyegzekwowania wskazanej wyżej kwoty. W dniu 19 września 2015 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wpłynęło pismo zawierające zarzuty dłużnika wobec prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Pismo przekazano do Burmistrza [...], który postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] uznał zarzuty za nieuzasadnione. Postanowienie to, na skutek zażalenia dłużnika, zostało utrzymane w mocy opisanym na wstępie postanowieniem, zaskarżonym w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zwrócić należy uwagę, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną po tej dacie, dlatego też – w myśl art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "Ppsa", stosuje się w brzmieniu znowelizowanym. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 Ppsa, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Zgodnie treścią z art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa w brzmieniu obecnie obowiązującym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W niniejszej sprawie, kosztami postępowania scaleniowego obciążono skarżącego w oparciu o art. 103 ust. 6 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. 2015 r., poz. 1774). Jako, że egzekucja kosztów postępowania scaleniowego następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem egzekucyjnym należności pieniężnych jest naczelnik urzędu skarbowego (art. 19 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619), a zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji są postanowieniami wydanymi w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym (art. 34 § 1 i 2 tej ustawy). Skoro zatem skarga została wniesiona po 15 sierpnia 2015 r., a jako jej przedmiot wskazano postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonych zarzutów, to jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa. Bez wpływu na dopuszczalność skargi pozostaje błędne pouczenie zawarte w kwestionowanym postanowieniu o możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, gdyż katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika z przepisów ustawy, a nie pouczeń zawartych w tych aktach. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.