II SA/Rz 580/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 lutego 2024 r. nr 1801-IOA.4246.225.2023 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji - postanawia - odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 maja 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."). Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższego braku formalnego w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone 31 maja 2024 r. Termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego upłynął bezskutecznie z dniem 7 czerwca 2024 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku strona skarżąca nie przedłożyła wyżej wskazanego dokumentu. Powyższe powoduje, że Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisany pod skargą Prezes Zarządu – P.B. uprawniony był do podpisania i wniesienia skargi. Nienadesłanie zatem, w zakreślonym przez Sąd terminie, aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakiem formalnym nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.