II SA/Rz 581/07

II SA/Rz 581/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji - postanawia - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. M.M. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na "zmianie sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu" w miejscowości B., Gm. T., na terenie położonym na części działek nr ewid. 701/4 i 701/5, dla FHU W. W skardze; zawarła Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że "(...) zgodnie ze stanem faktycznym zasadnym jest wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymanie wykonania decyzji w całości, bowiem w przeciwnym wypadku organ administracji państwowej może w oparciu o prawomocną decyzję o warunkach zabudowy wydać decyzję o nieodwracalnych skutkach prawnych." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: wniosek podlega oddaleniu. Na wstępie należy zauważyć, że na gruncie procedury sądowoadministracyjnej, skarżącemu służy prawo do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U z 2002r. Nr 153, póz. 1270, ze zm. - powoływanej dalej jako P.p.s.a.). Wniosek o wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów zaskarżonych, które podlegają wykonaniu i nadają się do wykonania. Skarga M.M. dotyczy decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wydanej w oparciu o art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 w zw. z art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Decyzja taka nie tworzy prawa do terenu i nie narusza prawa własności, a stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Na mocy wspomnianej decyzji żadna ze stron postępowania nie została obciążona obowiązkiem, ani też nie uzyskuje uprawnienia. Jej skutkiem nie jest również pozbawienie stron praw nabytych, czy też znoszenie istniejących obowiązków. Zdaniem Sądu w rozpoznawanym przypadku nie można więc mówić o wykonalności zaskarżonego aktu w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. ponieważ nie wypływa z niego dla stron nakaz podejmowania określonych działań, ani też zakaz wykonywania jakichkolwiek czynności. Wreszcie decyzja taka nie podlega wykonaniu w trybie postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.