II SA/Rz 582/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 14 lutego 2011 r. oraz orzeczenia o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 października 2010 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Uzasadnienie: W skardze z dnia [...] kwietnia 2016 roku (nadanej na adres Wojewody [...] przesyłką poleconą w placówce operatora wyznaczonego w dniu [...] kwietnia 2016 roku ) strona skarżąca: M.M. zaskarżyła decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 14 lutego 2011 r. oraz orzeczenia o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 października 2010 r. Jak wynika z akt sprawy (k. 200 akt administracyjnych) zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. została dwukrotnie awizowana w miejscu zamieszkania strony skarżącej (I awizowanie – 9 lutego 2016 roku; II awizowanie – 17 lutego 2016 roku). Zastrzeżony termin odbioru przesyłki poleconej w placówce operatora wyznaczonego upłynął bezskutecznie w dniu 23 lutego 2016 roku, natomiast w dniu 24 lutego 2016 roku przesyłka została odesłana nadawcy. Sąd rozważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi na decyzję administracyjną, jeżeli została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżanej decyzji. Ponieważ w sprawie skutek doręczenia zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 8 lutego 2016 r. nastąpił w ostatnim dniu okresu 14 dni, o którym mowa w art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. (art. 44 § 4 k.p.a.), to jest w dniu 23 lutego 2016 roku, a skarżący wniósł skargę ze skutkiem na dzień 9 kwietnia 2016 roku (data nadania skargi w placówce operatora wyznaczonego), dlatego należy uznać, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi został naruszony. W konsekwencji skarga jako wniesiona po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe argumenty, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. należało orzec o odrzuceniu skargi.