II SA/Rz 586/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. j. w S. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Rzeszowie z dnia 2 lutego 2023 r. nr RZ-OSE.5112.1.2023.3 w przedmiocie odmowy zmiany terminu wykonania nakazu inspektora pracy - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej S. Sp. j. w S. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Okręgowy Inspektor Pracy w Rzeszowie wskazaną w sentencji decyzją z dnia 2 lutego 2023 r. nr RZ-OSE.5112.1.2023.3 utrzymał w mocy decyzję Inspektora Pracy z dnia 3 stycznia 2023 r. nr 130056-56-Ds-221/22 w przedmiocie odmowy zmiany terminu wykonania nakazu inspektora pracy. Decyzja ta została doręczona S. Sp. j. w S. (dalej: "strona skarżąca") w dniu 3 lutego 2023 r. (dowód: zalegające w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 1). Zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżąca Spółka złożyła skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję nadając ją w urzędzie pocztowym dnia 3 marca 2023 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 8). WSA w Warszawie przekazał powyższą skargę do właściwego sądu, tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 15 marca 2023 r. W odpowiedzi na skargę organ zawnioskował o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu. Z akt sprawy wynika także, że z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."). Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższych braków formalnych w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 24 kwietnia 2023 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. Termin do uzupełnienia braków skargi mijał z dniem 2 maja 2023 (wtorek). W zakreślonym terminie wpis został uiszczony. Natomiast skarżąca Spółka przesyłkę zawierającą odpis z KRS nadała w urzędzie pocztowym dnia 27 kwietnia 2023 r. kierując ją bezpośrednio do WSA w Warszawie. Dnia 11 maja 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) WSA w Warszawie przekazał powyższy dokument (odpis z KRS) do WSA w Rzeszowie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wskazany termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 P.p.s.a.). Ponadto stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Zgodnie zaś z art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m. in. skarga. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga została złożona z uchybieniem terminu przewidzianego na jej wniesienie. Również z uchybieniem terminu został uzupełniony brak formalny w postaci przedłożenia odpisu KRS. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 3 lutego 2023 r., a zatem ustawowo określony 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął z dniem 5 marca 2023 r. (niedziela). Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia skargi wypadał w niedzielę, dlatego z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na sobotę lub dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na złożenie skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek – 6 marca 2023 r. Strona skarżąca przesyłkę zawierającą skargę nadała wprawdzie w urzędzie pocztowym dnia 3 marca 2023 r., a więc w terminie przewidzianym na złożenie skargi. Jednak skierowała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 8). Sąd ten przekazał powyższą skargę na adres właściwego sądu administracyjnego, tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 15 marca 2023 r., a więc już po upływie 30-dniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. Wyjaśnić należy, że w takiej jak powyżej opisanej sytuacji, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania przesyłki w placówce operatora pocztowego na adres właściwego sądu, a nie na adres innego podmiotu (choćby był nim sąd). Przepisy ustawy P.p.s.a. nie zawierają bowiem regulacji o treści podobnej do art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), z której wynika, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2020 roku sygn. akt. II OZ 458/20 – dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy miarodajna dla oceny zachowania terminu jest data przesłania przez WSA w Warszawie skargi do WSA w Rzeszowie, Oznacza to, że aby uznać, że skarga została wniesiona w terminie WSA w Warszawie musiałby ją przekazać (nadać w urzędzie pocztowym) najpóźniej w dniu 6 marca 2023 r. Tymczasem w okolicznościach sprawy nastąpiło to w dniu 15 marca 2023 r. Podobna sytuacja wystąpiła jeśli chodzi o uzupełnienie na wezwanie WSA w Rzeszowie, braku formalnego skargi w postaci dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Wezwanie zostało doręczone Skarżącej Spółce w dniu 24 kwietnia 2023 r. Zakreślony 7-dniowy termin mijał z dniem 1 maja 2023 r. (Święto Pracy). Z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na sobotę lub dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na uzupełnienie ww. braku formalnego był 2 maja 2023 r. (wtorek). Strona skarżąca przesyłkę zawierającą odpis z KRS nadała w urzędzie pocztowym dnia 27 kwietnia 2023 r., a więc w zakreślonym terminie, jednakże skierowała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ten Sąd nadał powyższą przesyłkę na adres właściwego sądu administracyjnego, tj. do WSA w Rzeszowie w dniu 11 maja 2023 r. (data widniejąca na kopercie), a zatem po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braku formalnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje jej odrzuceniem, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci odpisu z KRS - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminu oraz nie przedłożyła w zakreślonym terminie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Skarga do WSA w Rzeszowie została nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 15 marca 2023 r., zaś odpis z KRS został nadany w dniu 11 maja 2023 r. Dopiero te daty, w świetle powyższych rozważań, mogły zostać uznane za daty nadania przesyłek do właściwego sądu, tj. do WSA w Rzeszowie. Ponadto podkreślenia wymaga, że w decyzji skarżąca Spółka została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi. Wskazano także jaki sąd administracyjny jest właściwy w sprawie oraz podano prawidłowy adres Sądu. Również wezwanie do uzupełnienia braków skargi wskazywało prawidłowy adres właściwego sądu administracyjnego. Zresztą sama skarżąca Spółka w piśmie przewodnim stanowiącym odpowiedź na pismo Sądu z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. II SA/Rz 586/23 i przesyłającym odpis z KRS, jako adresata wskazała WSA w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4A 35-016 Rzeszów Wydział II. Z niewiadomych jednak powodów ww. przesyłkę skierowała na adres: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie Wydział VI ul. Pankiewicza 4 00-696 Warszawa". Okoliczności te, w świetle poczynionych wyżej rozważań, uniemożliwiają nadanie sprawie dalszego biegu i obligują Sąd do odrzucenia skargi. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.