II SA/Rz 588/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu sierpnia 16 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S., W. S. i D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 588/11 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak [...], nr [...] o zezwoleniu na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 4,5 % do 18 % (z wyjątkiem piwa) z przeznaczeniem do spożycia poza miejscem sprzedaży w lokalu usytuowanym przy ul. M. w P. Pismem z dnia 14 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżących radca prawny M. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że po raz kolejny decyzja o zezwoleniu na sprzedaż napojów alkoholowych wydana została z naruszeniem prawa, godzi w ich interes społeczny i stoi w rażącej sprzeczności z podstawowymi normami współżycia społecznego. Podniesiono, że zezwolenie na sprzedaż alkoholu w budynku wielorodzinnym wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, a przedłużanie postępowania poprzez wydawanie kolejnej decyzji ma na celu umożliwienie realizacji błędnie wydanej decyzji poprzez sprzedaż alkoholu. Zarzucono, że skarżący jako właściciele posiadający większość udziałów nie popierają praktyk, które mają na uwadze obejście prawa. Reasumując skarżący nie zgodzili się, aby do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Sąd przedsiębiorstwo A. miała możliwość realizacji zezwolenia, które wydane zostało z pominięciem ich jako strony postępowania i godzi w ich interesy. Jednocześnie pełnomocnik skarżących pismem z dnia 14 lipca 2011 r. wniósł o rozpoznanie w/w wniosku poza kolejnością, przedstawiając analogiczną argumentację jak we wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można bowiem w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556). W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawili argumentów, które uprawdopodobniałyby w należyty sposób istnienie realnej obawy wyrządzenia znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że zezwolenie na sprzedaży napojów alkoholowych może wyrządzić skarżącym znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt sądowoadministracyjnych. Wyjaśnienia wymaga, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonuje się merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Tak więc sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku z tym zarzuty skarżących we wniosku dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być brane przez Sąd na obecnym etapie postępowania. Z przytoczonych wyżej względów Sąd o w oparciu o przepis art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.