II SA/Rz 588/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi G. B. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] o wymierzeniu mu kary pieniężnej w wysokości 12 tys. zł w związku z urządzaniem gry na automacie do gier poza kasynem gry, tj. w Barze "[...]" przy ul. [...] w P. W treści skargi reprezentujący skarżącego pełnomocnik (adwokat) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji przez organ wydający, a w razie jego nieuwzględnienia, przez Sąd. W uzasadnieniu powołał się na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem decyzji, które oprócz skarżącego dotkną także dwóch pozostających na jego wyłącznym utrzymaniu córek; jedna z nich, 21 letnia, z powodu problemów zdrowotnych związanych m.in. z chorobą padaczkową nie pracuje i nie uczy się, druga liczy 3 lata. Wskazano, że w stosunku do skarżącego toczy się "większa ilość postępowań" o ukaranie za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, a wykonanie tych kar przed rozpoznaniem skarg spowoduje po jego stronie utratę płynności finansowej i popadnięcie w długi, upadek prowadzonej firmy, a dla dzieci pozostawanie w niedostatku. Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania swej decyzji z dnia [...] marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wdając się w merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji, która nie może być dokonywana na obecnym etapie postępowania, należy stwierdzić, że jej wykonanie przed sądowym rozpoznaniem skargi rzeczywiście mogłoby skutkować dla skarżącego wskazanymi wyżej następstwami. Związane jest to zarówno z wysokością wymierzonej mu kary pieniężnej, jak również tym, że nie jest to jedyna taka kara, która została na niego nałożona. W tutejszym Sądzie, na skutek skarg G. B., toczy się bowiem aktualnie w tym przedmiocie 7 postępowań, w którym każda z kar to 12 lub 24 tys. zł (pozostałe sprawy oznaczone są sygn. II SA/Rz 589/15, II SA/Rz 590/15, II SA/Rz 779/15, II SA/Rz 780/15, II SA/Rz 781/15 i II SA/Rz 782/15). Mając na uwadze, że prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza w zakresie gier na automatach stanowiła jedyne źródło uzyskiwanych przez niego dochodów a łączna wysokość kar wynosi kilkadziesiąt tysięcy złotych, jako wiarygodne jawi się twierdzenie wskazujące na wynikające z ich natychmiastowej zapłaty ryzyko niewypłacalności i związane z tym negatywne skutki finansowe. Istotne znaczenie w tym względzie należy także przypisać pozostawaniu na wyłącznym utrzymaniu skarżącego dwojga dzieci, których miesięczne koszty utrzymania i leczenia wg dołączonych do wniosku oświadczeń wynoszą łącznie 2,5 tys. zł, a które – abstrahując od osoby skarżącego - w przypadku odmiennego uznania mogłyby znaleźć się w niedostatku. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ubocznie należy zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony skarżącej, co w żaden sposób nie przesądza sposobu rozstrzygnięcia przez Sąd złożonej skargi i nie czyni niemożliwym ewentualnej konieczności późniejszego wykonania decyzji (zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., wstrzymanie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji).