II SA/Rz 588/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 928/16 oddalającym skargę S. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia – odrzucić skargę. S. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r sygn. akt II SA/Rz 928/16 oddalającym skargę wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący zarzucił, że Sąd w wyniku wskazanego wyżej postępowania oznaczonego sygn. akt II SA/Rz 928/16 wydał " ustną opinię prawną", której nie można uznać za wyrok, bowiem narusza istotę praw określonych w art. 32, art. 38 i art. 67 Konstytucji RP, co skutkuje koniecznością wznowienia tego postępowania sądowego w oparciu o art. 7 Konstytucji RP. Z uwagi na brzmienie stosownych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", określających wymogi, jakim winna odpowiadać skarga dotycząca wznowienia postępowania sądowego, wezwano S.F. do wskazania podstawy wznowienia, uzasadnienia tej podstawy, podania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wskazania rodzaju żądania (tzn. uchylenia lub zmiany zaskarżonego wyroku). Jednocześnie zacytowano skarżącemu treść przepisów wymienionej ustawy, wskazujących zarówno możliwe podstawy wznowienia postępowania sądowego, jak i termin, w jakim skargę należy złożyć. Wezwanie zawierało także pouczenie, iż brak zastosowania się do niego skutkował będzie koniecznością odrzucenia złożonej skargi. Zostało ono doręczone adresatowi dnia 29 czerwca 2017 r. do rąk dorosłego domownika – K. F. Do dnia 6 lipca 2017 r. S. F. nie udzielił na nie jakiejkolwiek odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego stanowi środek zaskarżenia zmierzający do uchylenia prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne, który może znaleźć zastosowanie tylko w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, co jasno wynika z brzmienia art. 270 P.p.s.a. Przepis ten stanowi mianowicie, że w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym tzn. oznaczonym jako "Dział VII" i zatytułowanym "Wznowienie postępowania" można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Obligatoryjną treść skargi o wznowienie określa art. 279 P.p.s.a. Zgodnie z nim, powinna ona zawierać (oprócz podstawowych wymogów pisma procesowego) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Brak takiego z wymienionych wyżej elementów jak określenie podstawy wznowienia czy okoliczności odnoszących się do terminowości złożenia skargi powoduje, że skarga taka nie może być rozpoznana merytorycznie przez sąd, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że wskazane braki skargi o wznowienie postępowania podlegają uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym, w 0trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W związku z tym, że skarga S. F. nie określała przede wszystkim jednej z podstaw wznowienia, określonej w art. 271, art. 272 czy też art. 273 P.p.s.a., jak też jej uzasadnienia, skierowano do składającego ją wezwanie o dokonanie uzupełnienia w tym zakresie. Jak już jednak wyżej zaznaczono, wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Skoro więc przytoczone w skardze okoliczności nie odpowiadały którejkolwiek z podstaw wznowienia podanych w P.p.s.a. i braku tego skarżący nie usunął pomimo wyraźnego wezwania w tym przedmiocie, we wskazanym mu terminie siedmiu dni, to złożoną przez niego skargę należało odrzucić ze względu na brak podstaw do jej merytorycznego rozpoznania. O powyższym orzeczono w oparciu o art. 280 § 1 w zw. z art. 279 P.p.s.a.