II SA/Rz 591/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w sprawie ze skargi na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] o cofnięciu wymienionemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi wyszczególnionych kategorii w związku ze stwierdzeniem istnienia przeciwwskazań zdrowotnych w tym zakresie. Skarga niniejsza zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej nią decyzji, umotywowany zachodzeniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie podlega uwzględnieniu. Został on złożony w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przewidującego instytucję ochrony tymczasowej, udzielanej skarżącemu na czas toczącego się postępowania sądowego. Przepis ten daje mianowicie sądowi możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (czynności). Dopuszczalna jest ona wówczas, gdy skarżący złoży stosowne żądanie i zachodzi jedna z dwóch wymienionych w tym unormowaniu przesłanek tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja wspomnianego przepisu pozwala wywnioskować, że to wnoszący o udzielenie przedmiotowej ochrony winien wskazać argumenty, które za tym przemawiają. Dodatkowo, Sąd obowiązany jest do rozstrzygania w przedmiocie wniosku strony w oparciu o akta sprawy. R. D., domagając się wstrzymania wykonania decyzji SKO w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie przedstawił de facto jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej w jego przypadku odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Powołał się on bowiem tylko na ustawowe przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., bez żadnych konkretnych powodów, dla których powyższe byłoby w sprawie zasadne. Taka postawa skarżącego uniemożliwia uwzględnienie jego wniosku, który nie został umotywowany. Należy mieć na uwadze, że celem decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami z powodu przeciwwskazań zdrowotnych jest wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stwarzać potencjalne zagrożenie w takim ruchu. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania takiego rozstrzygnięcia powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami. W skardze składający ją podniósł tylko, że jest zawodowym kierowcą i kwestionowana decyzja pozbawia go bezpodstawnie możliwości zarobkowania. Praca pozwalała zaś na osiąganie dochodów na utrzymanie własne i rodziny. Brak jednakże jakichkolwiek informacji odnośnie do sytuacji materialnej wnioskodawcy nie pozwala na dokonanie oceny skutków wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia w aspekcie okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z uwagi więc na to, że żadne w istocie dane uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie zostały wskazane, zaś Sąd nie dopatrzył się ich również w aktach sprawy, należało orzec o oddaleniu wniosku strony. Podstawę niniejszego postanowienia stanowi art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.