II SA/Rz 594/11

5 stycznia 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi P. M., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] maja 2011 r., znak [...], wydaną w przedmiocie przyznania zasiłku celowego, - postanawia – ustanowić adwokata. Sygn. II SA/Rz 594/11 Uzasadnienie Strona skarżąca P. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o ustanowienie fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Sprawa, którą zainicjował o sygn. II SA/Rz 594/11 została zakończona przed WSA wyrokiem o oddaleniu skargi wyżej wymienionego. Żądanie strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zostało uzasadnione bardzo złą sytuacją majątkową i dochodową. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w domu o pow. 110 m². Budynek, w którym zamieszkuje należy do siostry. Siostra nie zamieszkuje z P. M. Strona utrzymuje się dzięki dochodom z renty w kwocie 365 zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że uzyskiwany dochód jest zbyt niski na pokrycie kosztów leczenia, energii elektrycznej, gazu, leków oraz żywności. Ponadto, wnioskujący nie cieszy się dobrym stanem zdrowia. Cierpi na bóle pleców, bioder, zdarza się, że traci przytomność. Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca wykazała w wymaganym przez prawo procesowe stopniu zaistnienie warunków uzyskania prawa pomocy. Zdaniem rozpoznającego wniosek, skarżący, nie posiada zasobów majątkowych, z których można byłoby pokryć wynagrodzenie adwokackie. Do powyższego wniosku przekonuje brak wystarczających dochodów P. M. Jego dochody nie mogą wystarczyć do pełnego zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych jednoosobowego gospodarstwa. Skromna kwota dochodów z renty musi wystarczyć na pokrycie bieżących i niezbędnych kosztów życia jednej osoby w okresie miesiąca. Biorąc pod uwagę bieżący poziom cen za dobra i usługi podstawowe dla egzystencji osoby fizycznej, nie można mieć żadnych wątpliwości, że tak skromne zasoby nie pozwolą stronie utrzymać poziom koniecznego utrzymania oraz opłacić fachowego pełnomocnika. Wydatki wnioskującej są z całą pewnością znaczne w stosunku do dochodów, także ze względu na stan zdrowia P.M. W oparciu o złożone we wniosku PPF oświadczenie, należy stwierdzić, iż wnioskujący żyje obecnie poniżej granicy minimum socjalnego. Nie ulega kwestii, że jego żądanie powinno zostać rozpoznane pozytywnie. Przedstawione powyżej okoliczności wypełniają hipotezę art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl powołanego unormowania, przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że poniesienie kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia adwokackiego, spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny. Z tych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.