II SA/Rz 598/09

Dnia 9 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na pismo Starosty Rz. z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - postanawia - odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 2 lutego 2009 roku B. G. zwrócił się do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Rz. o wydanie zaświadczeń potwierdzających: – "na jakiej podstawie prawnej w marcu 1980 roku w ewidencji dokonano zmiany oznaczenia parceli działki, – na podstawie jakich dokumentów i w jaki sposób wyliczono nowe powierzchnie działek nr 1351, 1359, 1360 bez zmiany ich granic, – na której stronie księgi wieczystej jest uwidoczniona północna granica działki 1360 oraz do jakiego stanu hipotecznego doprowadza mapa uzupełniająca opracowana przez geodetę J. S.." Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 roku, nr [...] Starosta Rz. odmówił wydania żądanych zaświadczeń. W jego uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca nie spełniał wymogów przewidzianych art. 217 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, dalej k.p.a.) tj. nie wykazał interesu prawnego bądź podstawy prawnej uzasadniającej wydanie zaświadczenia. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uwzględnił zażalenie B. G. na postawienie Starosty Rz. i uchylił je w całości. Wskutek ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta Rz., postanowieniem z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] zwrócił B. G. wniosek w części dotyczącej żądania wydania zaświadczenia wskazującego, na której stronie księgi wieczystej uwidoczniona jest północna ściana działki nr 1360. Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] Starosta Rz. odmówił wydania pozostałych zaświadczeń. Jednocześnie, pismem z tego samego dnia, nr [...] Starosta poinformował B. G. o podstawie prawnej odnowienia operatu ewidencji gruntów wsi Ł. gmina T., oraz wskazał w jaki sposób obliczano powierzchnię działek. Postanowienie oraz ww. pismo doręczono B. G. w dniu 8 czerwca 2009 roku. W dniu 15 czerwca 2009 roku wniósł on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której zakwestionował zarówno postanowienie Starosty, jak i pismo z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483) Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zasadniczym kryterium tej kontroli, stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) jest zgodność działalności administracji publicznej z prawem. Jak wynika z wyżej cytowanego zapisu Konstytucji, sądowa kontrola administracji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego, nie obejmuje każdej podejmowanej przez nią aktywności. Zakres sądowej kontroli administracji określony został – stosownie do postanowień art. 184 Konstytucji - w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli ustawodawca zakreślił w art. 3 § 2 P.p.s.a. poprzez wskazanie form działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż kontrola sądowo-administracyjna, co do zasady, rozciąga się wyłącznie na tę aktywność administracji publicznej, która podejmowana jest w formach wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Działania administracji, które nie zostały przyobleczone w formy wskazane w powołanym przepisie nie podlegają kontroli sądowej, a próby jej zainicjowania poprzez wniesienie skargi nie będą skuteczne. Należy zatem wskazać, iż sądowa kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Uwzględniając całość powyższego uzasadnione staje się stwierdzenie, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na czynność Starosty Rz. z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...], która w istocie stanowi pisemną informację o podstawie prawnej odnowienia operatu ewidencji gruntów wsi Ł. gmina T. oraz sposobie obliczenia powierzchni działek, jest niedopuszczalna. Czynność ta nie mieści się w żadnej z wyróżnionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. kategorii form działania administracji publicznej podlegającej sądowej kontroli.