II SA/Rz 599/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BR na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [.] marca 2016 r. nr [.] w przedmiocie nakazu rozbiórki reklamy - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Zarządzeniami z dnia 12 i 13 maja 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. oraz nadesłania 4 odpisów skargi. Doręczone adresatowi w dniu 17 maja 2016 r. pisma sądowe zawierały pouczenie o konieczności wykonania ww. obowiązków w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę wydano dorosłemu domownikowi – żonie NR. Ww. braki do dnia 24 maja 2016 r. nie zostały jednak uzupełnione. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) dalej: "Ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Z kolei zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, do skargi należy dołączyć odpowiednią liczbę odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa; zob. także uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, publ. na stronie internetowej "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.