II SA/Rz 60/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L.– reprezentowanej przez pełnomocnika rad. pr. B. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót - postanawia - odrzucić skargę W dniu 21 stycznia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Z. L. – zastępowanej przez profesjonalnego pełnomocnika rad. pr. B. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] dotyczącą umorzenia postępowanie w sprawie legalności wykonanych robót dotyczących pogłębienia i poszerzenia istniejącej wodnicy w bezpośrednim sąsiedztwie działek nr ewid. 248/2, 249, 251/1, 251/2, 252/2, 250, 253, 247, 241, 242, 239 położonych w B. Tytułem opłaty sądowej pełnomocnik skarżącej uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Przy czym zgodnie z art. 212 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna i powinny być one uiszczone przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 219 § 1 P.p.s.a.). Fachowi pełnomocnicy tj. adwokaci i radcy prawni mają obowiązek uiszczania opłat stałych (wpisu stałego i opłaty kancelaryjnej) bez wzywania. Obowiązek ten wynika z art. 221 P.p.s.a., który stanowi, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga dotyczy legalizacji wykonywanych robót dotyczących pogłębienia i poszerzenia istniejącej wodnicy w bezpośrednim sąsiedztwie działek nr ewid. 248/2, 249, 251/1, 251/2, 252/2, 250, 253, 247, 241, 242, 239 położonych w B. i stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193) wpis stały wynosi 500 zł. Odnosząc wyżej powołane przepisy do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] dotyczącą umorzenia postępowanie w przedmiocie legalności wykonanych robót dotyczących pogłębienia i poszerzenia istniejącej wodnicy w bezpośrednim sąsiedztwie działek nr ewid. 248/2, 249, 251/1, 251/2, 252/2, 250, 253, 247, 241, 242, 239 położonych w B. winien zostać uiszczony wpis stały w wysokości 500 zł. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż rad. pr. B. M., wnosząc w imieniu skarżącej Z. L. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uiściła wpis stały w nieprawidłowej kwocie tj. w wysokości 100 zł, zamiast w kwocie 500 zł. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga została nienależycie opłacona. Nienależycie opłacone jest bowiem zarówno pismo, od którego wymagana opłata nie została w ogóle wniesiona, jak i pismo, od którego uiszczono opłatę w nieprawidłowej wysokości. Brak ten w przypadku fachowych pełnomocników jest brakiem nieusuwalnym, co wyklucza obowiązek Sądu wzywania do należytego opłacenia wpisu sądowego od skargi. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarga Z. L. jako nienależycie opłacona, podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 221 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.