II SA/Rz 601/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. Z. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 601/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalno-gospodarczego - postanawia – umorzyć postępowanie zażaleniowe. J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalno-gospodarczego na działce nr [...] położonej w N. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 601/16 składający skargę został wezwany do uiszczenia wpisu od niej. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 czerwca 2016 r. J. Z. zawarł sformułowanie: "W przypadku niemożności przyznania mi pomocy proszę o odstąpienie od sprawy o sygn. akt II SA/Rz 601/16". Jednocześnie wymieniony złożył zażalenie na powołane wyżej zarządzenie. Ze względu na fakt, że postanowieniem tut. Sądu z dnia 30 czerwca 2016 r. utrzymane zostało w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2016 r. o odmowie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, zwrócono się do niego z zapytaniem, czy podane wyżej, a zawarte we wniosku o prawo pomocy sformułowanie należy uznać za cofnięcie złożonej w niniejszej sprawie skargi oraz wskazanego wyżej zażalenia. Wskazano, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma pod rygorem przyjęcia, że skarżący cofa przedmiotową skargę, jak też przedmiotowy środek zaskarżenia. Powyższe pismo doręczone zostało adresatowi w dniu 21 lipca 2016 r. Do dnia 28 lipca 2016 r. nie udzielono na nie jakiejkolwiek odpowiedzi. W powyższej sytuacji uzasadnionym stało się przyjęcie że J. Z. zrezygnował z rozpoznania jego zażalenia. Konsekwencją procesową powyższego jest konieczność umorzenia postępowania zażaleniowego. Przewiduje ją art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.". Stanowi on, że jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Przy czym przedstawiona regulacja znajdzie zastosowanie także w odniesieniu do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, a to z mocy art. 198 P.p.s.a. Skoro więc J. Z. cofnął złożone przez siebie zażalenie na wymienione wyżej zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 13 maja 2016 r., to należało umorzyć postepowanie zażaleniowe na podstawie art. 198 § 3 P.p.s.a.