II SA/Rz 603/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2024 r. nr SKO.4120/15/2024 w przedmiocie ustalenia opłaty - postanawia - odrzucić skargę. Przedmiotem skargi L.S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 5 lutego 2024 r. nr SKO.4120/15/2024, którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Miejskiej Administracji Targowisk i Parkingów w [...] z 19 grudnia 2023 r. nr MATiP.AT.0240.1.2021.ES/12 w sprawie ustalenia opłaty w wysokości 27 615 zł tytułem kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu marki: [....] o nr rej. [...] powstałych od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania. Decyzja ta została doręczona m. in. L.S. w dniu 8 lutego 2024 r. i zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem SKO w Rzeszowie, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 15 lutego 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł do Sądu Rejonowego w [...] skargę na opisaną na wstępie decyzję. Następnie 12 kwietnia 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Sąd Rejonowy w [...] przesłał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie. W dalszej kolejności 14 maja 2024 r. Kolegium przesłało skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wniesienie skargi z uchybieniem tego terminu powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja SKO w Rzeszowie z 5 lutego 2024 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została doręczona skarżącemu 8 lutego 2024 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał z dniem 9 marca 2024 r. (sobota). Z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy – ostatni dzień terminu na wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie wypadał 11 marca 2024 r. Zatem najpóźniej w tym dniu skarga na opisaną na wstępie decyzję powinna zostać wniesiona, za pośrednictwem organu który ją wydał, tj. SKO w Rzeszowie. Tymczasem skarżący swoją skargę z 14 lutego 2024 r. - zaadresowaną do Sądu Rejonowego w [....] - nadał do tego Sądu 15 lutego 2024 r. Następnie SR w [...] przekazał ją do SKO w Rzeszowie dnia 12 kwietnia 2024 r. (dowód: koperta – k. 5 akt sądowych). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w przypadku złożenia skargi do niewłaściwego organu (lub też niewłaściwego sądu), organ ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi przez niewłaściwy organ w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, a nie data złożenia skargi do organu niewłaściwego (por. postanowienie NSA z 19 marca 2020 r., sygn. I OZ 253/20, postanowienie NSA z 13 lutego 2018 r., sygn. II GZ 35/18, postanowienie NSA z 19 grudnia 2018 r., sygn. II FZ 727/18, postanowienie NSA z 23 stycznia 2020 r., sygn. I OZ 1414/19, postanowienie WSA w Gliwicach z 25 marca 2024 r., sygn. I SA/Gl 136/24 - orzeczenia dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odejście od powyższego stanowiska, czyli uznanie, że pomimo skierowania pisma do niewłaściwego organu (lub sądu), termin do jego wniesienia jest zachowany, musiałoby zostać wyraźnie przewidziane przez ustawodawcę (postanowienie NSA z 19 października 2017 r., sygn. II GZ 783/17). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu. W taki przypadku organ ten powinien sprawę przekazać do organu, którego orzeczenie zostało zaskarżone i dopiero data dokonania tej czynności będzie decydowała o zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika zatem, że w niniejszej sprawie w terminie do wniesienia skargi (który upłynął z dniem 11 marca 2024 r.), przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem innego organu niż ten, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone. Skarżący złożył bowiem skargę za pośrednictwem sądu powszechnego, zamiast SKO w Rzeszowie. Sąd Rejonowy w [...] nadał skargę do organu właściwego, tj. Kolegium dnia 12 kwietnia 2024 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd stwierdza zatem, że czynność wniesienia skargi została dokonana niezgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 54 § 1 P.p.s.a., a tym samym została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.