II SA/Rz 606/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ NSA Ryszard Bryk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej M. M. kwotę 50 zł /słownie: pięćdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi M. M. jest wydane na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 a) i art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 200 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902, ze zm.) postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu we wsi B. na działkach nr ewid. 701/4 i 701/5. Z jego uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że w związku z realizacją opisanej inwestycji Burmistrz Gminy T. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. uznał, że istnieje potrzeba sporządzenia raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. W tej sytuacji, stosownie do art. 46 ust. 1 pkt 1 tej ustawy zaistniała potrzeba uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W toku postępowania o wydanie takiej decyzji, po sporządzeniu stosownego raportu przez biegłego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. uzgodnił warunki realizacji wymieniowego przedsięwzięcia, wskazując, iż polegać ono będzie na zmianie sposobu użytkowania części placu manewrowego na miejsce skupu złomu stalowego w ilości ok. 15 t na tydzień, składowanego w 2 kontenerach o poj. ok. 37 m³ każdy. Powołując się na raport o oddziaływaniu na środowisko uwzględniający wpływ inwestycji na poszczególne elementy środowiska oraz zdrowie ludzi, organ uznał, że nie budzi on zastrzeżeń natury higienicznej i zdrowotnej i wykazano w nim, że uciążliwość zakładu nie będzie wykraczać poza granice działek. Zażalenie na to postanowienie złożyła M. M., zarzucając brak uwzględnienia przez organ znacznego hałasu, jaki powodować będzie rozładunek i zrzucanie złomu, w sytuacji, gdy odległość składowiska złomu od jej zabudowań wynosi zaledwie 50 m. Podała też, że na terenie objętym planowaną inwestycją spółka A już prowadzi skład węglowy i w związku z tą działalnością emituje hałas słyszalny jako niebywały huk. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W jego uzasadnieniu powołał się na zarzuty M. M. wskazane w zażaleniu i piśmie uzupełniającym z dnia [...].11.2006 r. – fakt, że inwestor już prowadzi na terenie bazy B w B., tj. na terenie, na którym planowane jest uruchomienie skupu złomu działalność gospodarczą (skup złomu, skład węglowy) bez zachowania jakichkolwiek zasad ochrony środowiska, a także, iż raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest nieobiektywny, gdyż zawiera szereg stwierdzeń niezgodnych ze stanem faktycznym, głównie dotyczących opisu lokalizacji przedsięwzięcia bez uwzględnienia sąsiedniej zabudowy mieszkalnej. Uwzględniając zarzuty zażalenia organ odwoławczy zalecił uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przeprowadzenie oględzin w terenie oraz odniesienie się w raporcie oddziaływania na środowisko do kwestii podniesionych przez M. M. Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny ponownie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia zmiany sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu we wsi B., na działkach 701/4 i 701/5, toku postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na jego realizację. W jego uzasadnieniu wskazał, że stosownie do zaleceń organu odwoławczego przeprowadził oględziny, w trakcie których ustalił, że R. J. i K. J. wspólnicy spółki cywilnej A wynajmują od B sp. z o.o. w B. zachodnie połowy działek 701/4 i 701/5, prowadząc tam sprzedaż węgla. Pod skup złomu przewidziano wynajmowaną część dz. 701/5 i tylko wąski pas gruntu z wynajmowanej części dz. 701/4. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się od wschodniej, tj. nie wynajmowanej przez R. J. i K. J. części działek, stąd też odległość od terenu planowanej inwestycji do najbliższego budynku mieszkalnego – nr 579 wynosi 96 m (dom M. M. znajduje się kilka metrów dalej). Organ stwierdził też, że na terenie bazy B znajdują się 2 warsztaty napraw samochodowych, budynki magazynowe i budynek biurowy. Nie ma tam zatem działalności, którą można by zakwalifikować do grupy wymienionej w § 3 ust. 1 pkt 74 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.) – "punkty zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu", a wobec tego nie znajduje też zastosowania § 4 cyt. rozporządzenia, stanowiący, iż sumuje się parametry tego samego rodzaju, charakteryzujące skalę przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego zakładu lub obiektu. Autor raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko uzupełnił go o mapę z naniesionymi granicami terenów zalewowych w sąsiedztwie rzeki [...], z której wynika, że tereny B w B. znajdują się w obszarze zalewanym wodami rzeki Strug raz na 10 lat. Ponadto biegły ten ustosunkował się do zarzutów i wątpliwości wyrażonych w piśmie M. M. złożonym [...].02.2007 r., wyjaśniając metodykę przeprowadzania pomiarów (w tym zasady dotyczące tła akustycznego) i obliczeń uciążliwości akustycznej przyszłego skupu złomu oraz wymagań co do warunków meteorologicznych W uzasadnieniu tegoż postanowienia Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny ustosunkował się również do zarzutów M. M. wyrażonych w piśmie z [...].03.2007 r., wskazując, że kwestie temperatury autor raportu wyjaśnił przekonująco w swoim piśmie, z ponadto różnice temperatury nie powodują kolosalnych zmian w rozchodzeniu się dźwięku, w odróżnieniu od ciśnienia powietrza. Reasumując organ stwierdził, że raport o oddziaływaniu na środowisko uwzględnia wpływ inwestycji na poszczególne elementy środowiska oraz zdrowie ludzi, nie budzi on zastrzeżeń natury higienicznej i zdrowotnej i wykazano w nim, że uciążliwość zakładu nie będzie wykraczać poza granice działek. Zażalenie na to postanowienie złożyła M. M., zarzucając brak wnikliwej analizy całego zebranego materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniom organu zachodzą przesłanki z § 4 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r., ponieważ na terenie [...] gromadzi się również i odzyskuje odpady w postaci stłuczki szklanej. Raport nie zawiera żadnych obliczeń i analiz w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, w tym obliczenia ilości zanieczyszczonych wód, rodzaju zanieczyszczeń i ich stężeń. Sprzecznie ze stanem faktycznym podaje, że planowane przedsięwzięcie nie jest położone na terenie zalewowym, podczas gdy teren znajduje się w zakresie oddziaływania tzw. "wielkiej wody", (prawdopodobieństwo występowania wód = 10% ). Ta kwestia rzutuje też na wiarygodność innych zapisów raportu. Nieprawidłowo też w ocenie składającej zażalenie przyjęto czas pracy źródeł hałasu jedynie na 3 minuty. Nie jest możliwe w tym czasie dokonanie rozładunku i sortowania złomu. Ponadto nielogiczne byłoby w takiej sytuacji zatrudnianie 2 pracowników w punkcie skupu złomu. Oprócz tego zawyżono o 5 dB wartość dopuszczalnego hałasu wynikającą z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 178, poz. 1841) - powinna ona wynosić 50, ponieważ teren przedsięwzięcia to zabudowa mieszkalna jednorodzinna, nie ma tam usług rzemieślniczych i zabudowy zagrodowej, dla których ustawodawca przewidział dopuszczalny poziom w porze dziennej – 55 dB Po rozpatrzeniu tego zażalenia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżone nim postanowienie. W uzasadnieniu stwierdził, że przedmiotem uzgodnienia dokonanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego jest ocena wpływu na zdrowie i życie ludzi planowanego do realizacji na działkach nr ewid. 701/4 i 701/5 w B. przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania części placu manewrowego pod skup złomu. Ocena ta dokonana została w oparciu o przedstawiony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowany przez Firmę Akustyczna [...] mgr J. K. wraz z jego uzupełnieniem zawartym w piśmie z [...].02.2007 r. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ II instancji wskazał na § 4 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. stanowiący, że parametry tego samego rodzaju, charakteryzujące skale przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego zakładu lub obiektu, istniejących i planowanych, sumuje się. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane zostanie na terenie wydzielonym ogrodzeniem od bazy B i stanowiło będzie odrębną jednostkę gospodarczą. Ścieki powstające w związku z poborem wody (do celów sanitarnych i porządkowych, pobór do celów technologicznych nie występuje) wprowadzane będą do istniejącej kanalizacji sanitarnej, a wody opadowe z terenu placu skupu złomu będą zbierane systemem kanalizacji i odprowadzane do istniejącej kanalizacji deszczowej należącej do B, która posiada wymagane zezwolenie na odprowadzanie wód opadowych do rzeki [...]. Według informacji przekazanej przez Urząd Miasta i Gminy T. przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie objętym Q=10 %, tj. na terenie, gdzie prawdopodobieństwo powodzi występuje 1 raz na 10 lat, natomiast obecnie Gmina T. nie posiada decyzji ustalającej granice terenu zalewowego. Według Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy i Miasta T. teren inwestycji położony jest w obszarze oznaczonym symbolem "RM" o następującym zapisie: "strefy rolno-osadnicze obejmujące obszary rolne z występującą rozproszoną zabudową głównie zagrodową, przemieszaną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, usługową i produkcyjną nierolniczą". Zgodnie z zapisem w Studium dla osiągnięcia ustalonego kierunku zagospodarowania stref rolno-osadniczych należy m. in. dopuszczać wśród zabudowy mieszkaniowej realizację obiektów i urządzeń dla działalności gospodarczej usługowej i usługowo-produkcyjnej nie przekraczającej norm środowiska poza granice działek, na których będą lokalizowane i na terenach nie przekraczających powierzchni 1 ha. W tej sytuacji w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przyjęto wartość dopuszczalnego hałasu w środowisku dla pory dziennej, określoną dla terenów zabudowy zagrodowej, która wg pkt 3 d załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku wynosi 55 dB. W konkluzji organ stwierdził, że w jego ocenie materiał dowodowy w postaci raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz informacji i wyjaśnień uzupełniających to opracowanie (choć nie zawiera danych dotyczących budowy geologicznej terenu) jest wiarygodny i wystarczający do dokonania właściwej pod względem sanitarnym oceny planowanego przedsięwzięcia. Jego realizacja i eksploatacja, jak dowodzi autor raportu, nie spowoduje zagrożeń dla środowiska, a w szczególności dla istniejącej w sąsiedztwie zabudowy mieszkalnej. W skardze na to postanowienie, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, M. M. wniosła o jego uchylenie. Wskazała, że Spółka A prowadzi działalność gospodarczą na terenie należącym do B, stąd też hałas z planowanego przedsięwzięcia będzie nakładał się na hałas już emitowany przez B, podobnie jak emisja spalin i zanieczyszczeń, czego organ nie uwzględnił. Pominął też kwestię możliwości skażenia pobliskiej rzeki [...] odpadami i zanieczyszczeniami powstałymi na skutek toczenia i piłowania żelaza i jego stopów, a także fakt zagrożenia powodziowego. Skarżąca zakwestionowała również pomiary poziomu hałasu, wskazując, że skoro tzw. tło akustyczne wykazało poziom 52-54 dB, to w jaki sposób taką samą wartość osiągnęło ono łącznie z oddziaływaniem źródeł hałasu. Skarżąca wyraziła też wątpliwości co do właściwości organu I instancji, skoro do wydania pozwolenia wodnoprawnego na wznoszenie obiektów budowlanych na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią właściwy jest wojewoda, a na działkach 701/4 i 701/5 postawiony został mur oporowy na brzegiem rzeki [...]. Wskazała, ze według jej wiedzy jeśli wojewoda jest właściwy w jakiejś kwestii, jest on również organem właściwym dla wszelkich spraw związanych z tym przedsięwzięciem. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które były podstawą wydania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie ze wszystkich przyczyn w niej podniesionych. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska zamieszczone w Dziale VI rozdziale 2 – "Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć". Z przepisów tych wynika, że realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na jego realizację. Wydanie takiej decyzji poprzedza postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w trakcie którego określa się, analizuje oraz ocenia wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie miedzy tymi czynnikami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu (art. 47). Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określony został w art. 46 ust. 7 ustawy - w zależności od rodzaju i umiejscowienia przedsięwzięcia. Przepisy cyt. ustawy nakładają również obowiązek uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – we wszystkich przypadkach z organem ochrony środowiska oraz w zależności od charakteru i rodzaju przedsięwzięcia – z organami określonymi w art. 48 ust. 2 pkt 1 a) do pkt 5. W rozpatrywanej sprawie planowanym przedsięwzięciem jest zmiana sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu dokonywana na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.), a w tej sytuacji, zgodnie z art. 46 ust. 4 a ustawy Prawo ochrony środowiska, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed dokonaniem wymaganego zgłoszenia organom architektoniczno-budowlanym. W przypadku przedsięwzięć wymagających zgłoszenia, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ wydający taką decyzję uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem, o którym mowa w art. 57. Przepis ten wskazuje organy właściwe do dokonania uzgodnienia w zależności od tego czy obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko wynika z przepisów (art. 51 ust. 1 pkt 1) czy może być stwierdzony stosownym postanowieniem (art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 2). W pierwszym przypadku właściwym do uzgodnienia jest państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, w drugim – państwowy powiatowy inspektor sanitarny. W przedmiotowej sprawie obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika z postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] wrezśnia 2006 r., a zatem zgodnie z art. 57 ust. 1 cyt. ustawy właściwym do dokonania uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach był Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny. Tym samym zawarte w skardze zarzuty, iż orzekał organ niewłaściwy nie są zasadne. Wskazany przez skarżącą wojewoda jako organ ochrony środowiska właściwy jest w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń wymienionych w art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Przedsięwzięcie, którego dotyczy skarga nie mieści się w tym wyliczeniu, a ponadto wymieniony przepis art. 378 dotyczy organów ochrony środowiska, a więc tych, z którymi obok państwowego powiatowego inspektora sanitarnego uzgadnia się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd nie mógł też uwzględnić podnoszonych w skardze argumentów związanych z zagrożeniem powodzią. Kwestie te dotyczą bowiem etapu wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji zmiany sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu. Obowiązek uwzględnienia obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią w decyzji o warunkach zabudowy wynika wprost z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019, ze zm.), a przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) wymagają zgodności takiej decyzji z przepisami odrębnymi. Ustawa Prawo wodne zabrania lokalizowania na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią inwestycji zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gromadzenia ścieków, odchodów zwierzęcych, środków chemicznych, a także innych materiałów, które mogą zanieczyścić wody, prowadzenia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w tym w szczególności ich składowania (art. 40 ust. 1 pkt 3). Słuszne są natomiast w ocenie Sądu sygnalizowane w skardze i szczegółowo wskazywane w zażaleniu zarzuty odnoszące się do nie zastosowania § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.). Przepis ten stanowi, że parametry tego samego rodzaju, charakteryzujące skalę przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego zakładu lub obiektu, istniejących i planowanych, sumuje się. W rozpatrywanej sprawie chodzić więc będzie o hałas pochodzący z tego samego rodzaju przedsięwzięcia - tj. zbierania lub przeładunku odpadów, prowadzonego na terenie tego samego zakładu lub obiektu. Uznanie, iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w tym przepisie organ I instancji opiera na stwierdzeniu, że na terenie bazy B znajdują się 2 warsztaty napraw samochodowych, budynki magazynowe i budynek biurowy, a zatem nie ma tam działalności, którą zakwalifikować by można do grupy wymienionej w § 3 ust. 1 pkt 74 – "punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu". Organ odwoławczy natomiast, powołując się na akta sprawy, wskazuje, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane zostanie na terenie wydzielonym ogrodzeniem od bazy B i stanowiło będzie odrębną jednostkę gospodarczą. Z poglądem tym nie sposób się zgodzić. Przywoływany przez organ materiał aktowy sprawy wskazuje, że planowana działalność prowadzona będzie na terenie bazy B sp. z o.o., obejmującym działki nr 701/4 i 701/5, wynajmowanym częściowo przez inwestora spółkę A. Okoliczność, iż wynajmowana część zostanie wydzielona ogrodzeniem nie zmienia faktu, że planowana działalność inwestora prowadzona będzie na terenie tego samego obiektu, tj. placu stanowiącego bazę B. Nie zostało ponadto wyjaśnione jakiego rodzaju działalność prowadzona jest na całym terenie bazy B, a z pism skarżącej składanych w toku postępowania wynika, że są tam m. in. składowane kontenery śmieciowe i gromadzona stłuczka szklana. Wyjaśnienie tej kwestii ma w sprawie istotne znaczenie, bowiem w przypadku ustalenia, że istniejące na tym terenie przedsięwzięcie czy przedsięwzięcia są tego samego rodzaju co planowane, a więc spełnione są przesłanki z § 4 rozporządzenia, zachodzić będzie potrzeba uwzględnienia tego przepisu w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który jest kluczowym dowodem w sprawie. Rozpatrując sprawę ponownie rzeczą organu będzie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w kierunku wskazanym przez Sąd i w zależności od jego wyników ewentualna weryfikacja raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z § 4 rozporządzenia. Wymienione okoliczności powodują, że postanowienia organów obu instancji zapadły z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a., nakazującymi organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością oraz zebranie w sposób wyczerpujący i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Uchybienia te stanowią takie naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji , w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Na podstawie art. 152 P.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 209 P.p.s.a., uwzględniając w tym zakresie wniosek skarżącej.