II SA/Rz 606/07
PostanowienieWSA w Rzeszowie2007-10-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia o uzgodnieniu środowiskowym, jeśli skarżąca nie wykazała konkretnych przesłanek wskazujących na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o uzgodnieniu środowiskowym, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Twierdzenia o możliwości wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków i potencjalnym wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach były zbyt ogólnikowe. Ponadto, postanowienie o uzgodnieniu środowiskowym nie jest aktem, który nadaje się do wykonania w rozumieniu przepisów P.p.s.a., gdyż nie nakłada bezpośrednich obowiązków ani uprawnień.Stan faktyczny
Skarżąca M. M. wniosła skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, które utrzymało w mocy postanowienie o uzgodnieniu środowiskowym warunków realizacji przedsięwzięcia zmiany sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że zachodzą przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i że organ może wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach na podstawie prawomocnego postanowienia. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, z dnia [...]r., znak: [...] w przedmiocie uzgodnień środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia zmiany sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. znak [...] w przedmiocie uzgodnień środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia zmiany sposobu użytkowania części placu manewrowego pod skup złomu w miejscowości B. na działkach o nr ewid. 701/4 i 701/5.
Wraz ze skargą na powyższe postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca M. M. wniosła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż zachodzą przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także, że organ może w oparciu o prawomocne postanowienie wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, skarga do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ) – zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61, ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.
Z istoty wstrzymania wykonania, wynika, że wstrzymaniu mogą podlegać tylko te akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Stąd też by mówić
o wykonaniu rozstrzygnięcia, musi ono nakładać na adresata obowiązek bądź uprawnienie do podjęcia pewnej aktywności, być źródłem wynikającego z niego obowiązku czy tez uprawnienia.
W niniejszej sprawie skarżąca składając wniosek nie wykazała ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, iż przedmiotowy wniosek jest zasadny bowiem organ administracji państwowej może w oparciu o prawomocne postanowienie wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oraz, iż zachodzą przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków a realizacja tego przedsięwzięcia w istotny sposób narusza jej interes prawny.
Twierdzenia te są zbyt ogólnikowe i nie pozwalają na ocenę wpływu postanowień organu na sytuację skarżącej.
Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "... warunkiem wydania postanowienia
o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. , FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168).
Ponadto zauważyć należy, że postanowienie którego wstrzymania wykonania domaga się skarżąca dotyczy jedynie uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania części placu manewrowego na skup złomu w miejscowości B. na działkach o nr ewid. 701/4 i 701/5 i jest wydawane w toku postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Z tych też przyczyn nie ma ono samodzielnego charakteru, nie wynikają z niego żadne uprawnienia ani obowiązki. W tym też znaczeniu nie nadają się one do wykonania.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło