II SA/Rz 61/13

Dnia 11 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp.j. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia - postanawia - odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Powyższe postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A Sp.j. Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, aktualnego na dzień złożenia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako P.p.s.a.). Wskazano, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (art. 48 § 3 P.p.s.a.). Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie jej odrzuceniem. Ponadto zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł (stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2003 r. Nr 221, poz. 2193/), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 28 stycznia 2013 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. W otwartym terminie do uzupełnienia braków formalnych A Sp.j. nadesłała dokument wykazujący umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), jednocześnie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 61/13 odmówiono przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 14 marca 2013 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 24 stycznia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone i odebrane w dniu 18 marca 2013 r., przy zachowaniu rygorów określonych w P.p.s.a. (k. 39 akt sądowych sprawy). Pomimo upływu z dniem 25 marca 2013 r. zakreślonego terminu A Sp.j. nie uiściła wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi. W okolicznościach sprawy strona skarżąca, w wyznaczonym terminie, nie uiściła wpisu sądowego. Uznać zatem należy, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami fiskalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.