II SA/Rz 611/04
PostanowienieWSA w Rzeszowie2005-01-07
Skład orzekający: Magdalena Józefczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynności Starosty związane z ustalaniem granic działek pod inwestycję drogową, podejmowane w toku postępowania o ustalenie lokalizacji drogi krajowej, mogą być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Czynności Starosty związane z ustalaniem granic działek pod inwestycję drogową, podejmowane w toku postępowania o ustalenie lokalizacji drogi krajowej, nie są samodzielnymi czynnościami z zakresu administracji publicznej, które mogłyby być odrębnym przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Kontrola tych czynności może odbywać się wyłącznie w toku instancyjnym, a zarzuty skarżących będą aktualne dopiero po doręczeniu im decyzji administracyjnej kończącej postępowanie.Stan faktyczny
Skarżący zarzucili Starosty Powiatu podejmowanie czynności przy ustalaniu granic działek pod obwodnicę miasta R. jako niezgodnych z prawem. Wnosili o zakazanie Starosty wykonywania określonych czynności związanych z podziałem i ustalaniem granic działek, a także o zakazanie udostępniania materiałów geodezyjnych i wprowadzania zmian w operacie ewidencji gruntów bez stosownych decyzji i zawiadamiania stron. Starosta wniósł o odrzucenie skarg, uznając czynności za techniczne, a nie podlegające kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargi.Pełny tekst orzeczenia
II SA/Rz 611/04 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. H., F. R., A. W., Z. K., W. K. na czynności podejmowane przez Starostę Powiatu [...] przy ustalaniu granic działek stanowiących własność osób prywatnych w pasie terenu pod obwodnicę miasta R. w ciągu drogi krajowej - postanawia - odrzucić skargi.
Skarżący J. H., F. R., A. W., Z. K., W. K. zaskarżyli niezgodne z prawem czynności Starosty [...] wykonane przy ustaleniu granic działek stanowiących własność osób prywatnych, leżących w rezerwowanym pasie terenu pod obwodnicę miasta R. w ciągu drogi krajowej E-4 stroną południową. Skarżący wnieśli o zakazanie staroście prowadzenia podziału i ustalenie granic działek stanowiących własność osób prywatnych jako organu nieuprawnionego, zakazanie zlecania osobom posiadającym uprawnienia zawodowe w zakresie określonym w art. 43 pkt 2 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne ustalania granic i rozgraniczania działek stanowiących własność osób prywatnych, zakazanie przyjmowania zgłoszeń robót geodezyjnych i rejestrowania ich w księdze ewidencji robót geodezyjnych bez postanowienia właściwego organu tj. Burmistrza [...] o wszczęciu postępowania o ustalenie granic, zakazania udostępniania materiałów geodezyjnych Starostwu Powiatowemu [...], zakazanie włączenia do zasobów geodezyjnych Starostwa Powiatowego [...] operatu technicznego sporządzonego przez geodetę M. S. z podziału i ustalenia granic działek leżących w rezerwowanym pasie terenu pod obwodnicę R. wykonanych bez postanowienia Burmistrza [...] o wszczęciu postępowania o podział i ustalenie granic, zakazanie wprowadzania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków bez stosownych decyzji, a nade wszystko bez zawiadamiania jako stron właścicieli nieruchomości. W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo opisali przebieg czynności wykonywanych przy podziale nieruchomości, akcentując naruszenie procedury obowiązującej przy ewidencji gruntów i budynków oraz niezapewnienie przez organ udziału stron w prowadzonym postępowaniu.
W odpowiedzi na powyższe skargi Starosta [...] wniósł o ich odrzucenie, wskazując na treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 152, poz. 1270 ze zm.) stosownie, do którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wykazane w skardze czynności nie mają takiego charakteru, gdyż nie odpowiadają wyżej wymienionym cechom. Czynności te należy uznać za czynności techniczne organów administracji publicznej zmierzające do opracowania projektu podziału nieruchomości w celu uzyskania decyzji Wojewody o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. nr 80, poz. 721 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Jako przedmiot skargi strony wskazały wykonywanie określonych czynności przez Starostę [...] przy ustalaniu granic działek stanowiących własność osób prywatnych leżących w rezerwowanym pasie terenu pod obwodnicę miasta R. jako niezgodnych z prawem, domagając się zakazania ich wykonywania.
Zakres działania sądów administracyjnych określony w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) został ukształtowany bardzo szeroko, co wynika z § 2 tego przepisu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy, przedmiotem kontroli działalności administracji publicznej mogą być inne niż określone w pkt 1-3 (decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie w sprawie, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z dołączonych do skarg dokumentów, a w szczególności z "zawiadomień osób zainteresowanych" (karta akt sądowych nr 13-19) wynika, że postępowanie w celu pozyskania gruntów na realizację drogi krajowej, prowadzone jest na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. nr 80, poz. 721 ze zm.). Z przepisu art. 12 tej ustawy wynika, że decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi zatwierdza się projekt podziału nieruchomości, linie rozgraniczające teren ustalone taką decyzją stanowią linię podziału nieruchomości, a nadto jest podstawą do dokonania wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości. Natomiast z art. 2 ustawy wynika, że organem właściwym do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jest wojewoda, a odwołanie od decyzji służy do ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej (art. 9 ust. 1 ustawy).
Przywołane wyżej przepisy potwierdzają, że postępowanie o ustalenie lokalizacji drogi krajowej kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, a na mocy art. 4 ustawy, do tego rodzaju postępowań stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów ustawy. Zatem kontrola czynności organu podejmowanych w trakcie prowadzonego postępowania może odbywać się wyłącznie w toku instancyjnym. Skarżone czynności nie są więc samodzielnymi czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być odrębnym przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Innymi słowy, aby czynność z zakresu administracji publicznej mogła być przedmiotem zaskarżenia musi oma samodzielnie wpływać na sytuację podmiotu w taki sposób, że sama ta czynność kreuje taką sytuację, bądź prowadzi do wywołania określonego skutku prawnego, jaki obowiązujące prawo wiąże z danym aktem prawnym lub czynnością.
Zarzuty zawarte w skardze odnośnie niestosowania przepisów zawartych w art. 29-39 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. nr 100, poz. 1086 ze zm.) i z tego powodu domaganie się zakazania wykonywania czynności przez uprawnionego geodetę nie zasługują na uwzględnienie.
Postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości może zakończyć się zawarciem aktu ugody (art. 32 ust. 5 p.g i k.) decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości (art. 33 ust.1 p.g i k.) oraz decyzją o umorzeniu postępowania i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi (art. 34 ust. 2 p.g i k.). Zatem podejmowane w toku sformalizowanego postępowania rozgraniczeniowego czynności nie mogą być, z przyczyn wyżej wyjaśnionych, przedmiotem odrębnej skargi do sądu.
Na podstawie przesłanego przy skardze przez skarżących materiału dowodowego wynika, że skarga na tym etapie postępowania jest przedwczesna, a zarzuty podniesione w niniejszej skardze będą aktualne, wtedy, gdy stronom zostanie doręczona decyzja administracyjna, która będzie zawierała pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych.
Z tych też względów, Sąd uznał wniesione skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło