II SA/Rz 611/07
WyrokWSA w Rzeszowie2008-04-22
Skład orzekający: Maria Zarębska-Kobak, Ryszard Bryk, Jolanta Ewa Wojtyna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy był uprawniony do uchylenia decyzji organu I instancji i odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, opierając się na zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła po złożeniu wniosku, ale przed wydaniem ostatecznej decyzji?Ratio decidendi
Organ odwoławczy, działając zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, jest zobowiązany rozpoznać sprawę merytorycznie w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej. Wejście w życie nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który zmienia przeznaczenie terenu, stanowi podstawę do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, nawet jeśli zmiana ta nastąpiła po złożeniu wniosku, a przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, pod warunkiem, że decyzja organu pierwszej instancji nie była jeszcze ostateczna.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewody odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym. Organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty, która pierwotnie zatwierdziła projekt i udzieliła pozwolenia. Podstawą uchylenia była zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która zmieniła przeznaczenie terenu z usług komercyjnych na teren obiektów celu publicznego. Skarżący zarzucił naruszenie zasady niedziałania prawa wstecz oraz brak załatwienia sprawy w terminie.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody -skargę oddala-
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] wydana po ponownym rozpatrzeniu odwołania K. K. i W. K. wniesionego od decyzji Starosty z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w której to uchylono w całości zaskarżoną decyzję i orzeczono o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody na działce nr ewid. 46498/3 oraz zjazdów z drogi powiatowej nr [...] na działkach nr ewid. 4651 i 4649/3 w miejscowości C.
W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane / Dz. U. Nr 165 poz. 1118 ze zm./.
W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że Starosta na wniosek M. W. decyzją z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody na działce nr ewid. 46498/3 oraz zjazdów z drogi powiatowej nr [...] na działkach nr ewid. 4651 i 4649/3 w miejscowości C., która to decyzja w wyniku odwołania K. K. i W. K. została uchylona decyzją Wojewody z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...].
W wyniku złożonej skargi M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w/w decyzja została uchylona wyrokiem tegoż Sądu z dnia 1 lutego 2007 roku sygn. akt II SA/Rz. 668/06.
W ocenie Sądu okoliczności ujawnione w postępowaniu drugoinstancyjnym o zmianie planu miejscowego nie stanowiły podstawy do uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, lecz do rozpoznania sprawy merytorycznie przez organ odwoławczy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w stanie faktycznym istniejącym w dacie wydawania decyzji organ II instancji stwierdził, że w dacie złożenia wniosku a nawet wydawania decyzji I instancji obowiązywał Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy C. uchwalony uchwałą Rady Gminy z dnia [...] października 2003r., według którego działki objęte wnioskowaną inwestycją były przeznaczone pod usługi komercyjne o charakterze handlowym, gastronomicznym i drobnej wytwórczości.
Natomiast uchwalony nowy Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego uchwałą Rada Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] opublikowaną w dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...], póz. [...] z dnia [...] lutego 2006r dla terenu objętego wnioskowaną inwestycją usytuowanego w konturze UP przewiduje, że jest to teren obiektów celu publicznego należących do zadań własnych gminy lub obiektów należących do usług publicznych ponadlokalnych, takich jak : oświata, kultura, zdrowie i opieka społeczna.
Treść zapisu tego planu oznacza to , że zamierzenie inwestycyjne inwestora jest sprzeczne z postanowieniami nowego planu.
Z uwagi na w/w zasadniczą zmianę stanu faktycznego sprawy organ II instancji mając uprawnienia merytoryczno - reformacyjne na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany wziąć pod uwagę zmianę w/w planu i jego skutki dlatego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane / Dz. U. Nr 165 poz. 1118 ze zm./.
Skargę na w/w decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego złożył M. W. domagając się jej uchylenia.
Decyzji zarzucił naruszenie zasady nie działania prawa wstecz poprzez fakt, że w sprawie zastosowano plan zagospodarowania przestrzennego inny , niż w dacie składania przez niego wniosku. W ocenie skarżącego sprawy wszczęte a nie zakończone pod rządami obowiązującej uchwały rady gminy, jaką jest plan zagospodarowania przestrzennego powinny być prowadzone do końca pod jej rządami.
Skarżący zarzucił również, że organ odwoławczy nie załatwił sprawy w terminie przewidzianym art. 35 kpa.
Zaznaczył, że odrębną skargą adresowaną do WSA zakwestionował uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006r. w sprawie zmiany dotychczasowego planu zagospodarowania przestrzennego i domaga się rozpoznania tych skarg w tym samym terminie bowiem rozstrzygniecie w sprawie zmiany dotychczasowego planu zagospodarowania przestrzennego ma wpływ na wynik sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę
W jego ocenie na jego korzyść przemawia też wcześniejszy wyrok WSA wydany w sprawie z którego wynika, że organ odwoławczy , który z tych samych co w zaskarżonej decyzji przyczyn uchylił pozytywną decyzję winien ją podtrzymać , skoro jak stwierdził sąd postępowanie organu I instancji było prowadzone bez zastrzeżeń a cyt." potrzeba uchylenia wydanej przez niego decyzji nie wchodzi w rachubę".
Skarżący zarzucił, że brak było podstaw do zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji zwłaszcza na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona
Kontrola tego Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] maja 2007 r Nr [...] uchylająca w całości decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i orzekająca o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody na działce nr ewid. 46498/3 oraz zjazdów z drogi powiatowej nr [...] na działkach nr ewid. 4651 i 4649/3 w miejscowości C. wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane / Dz.U Nr 165 poz. 1118 ze zm./.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia zasadniczej kwestii tj. czy organ odwoławczy był uprawniony do zmiany decyzji organu I instancji a jeżeli tak to czy właściwie ocenił stan faktyczny sprawy w oparciu o zmieniony w toku postępowania administracyjnego plan zagospodarowania przestrzennego Gminy C. dla terenu objętego wnioskowaną inwestycją.
Niekwestionowany jest fakt, że uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...] października 2003r. plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał, że działki objęte wnioskowaną inwestycją były przeznaczone pod usługi komercyjne o charakterze handlowym, gastronomicznym i drobnej wytwórczości, natomiast zmieniony plan uchwałą Rada Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] dla tego terenu zmienia ich przeznaczenia i przewiduje, że jest to teren obiektów celu publicznego należący do zadań własnych gminy lub obiektów należących do usług publicznych ponadlokalnych, takich jak : oświata, kultura, zdrowie i opieka społeczna .
W/w uchwałę skarżący M. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie , który to postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Rz. 85/08 odrzucił skargę, postanowienie to zostało doręczone stronom a z dat doręczenia wyżej wymienionego postanowienia Sąd ustalił, że upłynął termin do złożenia skargi kasacyjnej oznacza to, że postanowienie to jest prawomocne /akta tut. Sądu sygn. II SA/Rz 85/08/.
Organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę merytorycznie w jej całokształcie w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej. / vide ;wyrok NSA z dnia 24.02 1992, sygn. II SA 49/92 niepubl./
W dniu wydania decyzji ostatecznej stan prawny w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia w art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawa budowlanego / Dz.U z 2003 r. Nr207 ppoz.2016 ze zm./ określa, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego w przypadku braku miejscowego planu , a także wymaganiami ochrony środowiska.
Natomiast w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz.717, ze zm.) w art. 34 stanowi , że wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów lub ich części odnoszących się do danego terenu.
Decyzja organu I instancji zatwierdzająca projekt budowlany i zezwalająca na budowę nie była ostateczna zatem nie ma do niej zastosowanie ust. 2 tego przepisu który stwierdza ,że utrata mocy obowiązującej planu nie powoduje wygaśnięcia decyzji administracyjnych wydanych na jego podstawie, z zastrzeżeniem art. 65 ust l pkt 2 i ust.2
Analiza w/w przepisów wskazuje, że organ odwoławczy był uprawniony do zmiany decyzji organu I instancji w oparciu o przepisy w/w a zarzuty podniesione w skardze nie znajdują wsparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd skargę oddalił stosownie do art. 151 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło