II SA/Rz 614/12
WyrokWSA w Rzeszowie2012-08-08
Skład orzekający: Robert Sawuła, Joanna Zdrzałka, Małgorzata Wolska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, wydana na podstawie specustawy drogowej, może zostać uchylona lub stwierdzona jej nieważność z powodu wad proceduralnych związanych z doręczeniem zawiadomień stronom, których stan prawny nie został uregulowany lub które zmarły, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji działały zgodnie z przepisami specustawy drogowej, które w określonych sytuacjach (np. śmierć strony, nieuregulowany stan prawny nieruchomości) zwalniają z obowiązku poszukiwania następców prawnych i doręczania im korespondencji. Pozbawienie strony czynnego udziału w postępowaniu, wynikające z tych przepisów, stanowi względną przesłankę wznowienia postępowania, na którą może powołać się wyłącznie pominięta strona, a nie być uwzględnione z urzędu przez sąd.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi P.W. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty zezwalającą na realizację inwestycji drogowej. Skarżący zarzucał m.in. błędne określenie numeru jego działki oraz negatywny wpływ planowanej drogi na jego nieruchomość. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że niektóre strony postępowania zmarły, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku. Wojewoda sprostował omyłkę pisarską w decyzji dotyczącej numeru działki skarżącego. Sąd rozpoznał skargę, uwzględniając specyficzne przepisy specustawy drogowej dotyczące doręczeń.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę P.W.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej -skargę oddala-
Przedmiotem odrębnych skarg P.W. i A.M. jest decyzja Wojewody [..] w [..] z [..].11.2010 r. nr [..] /10, którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [..] z [..].07.2010 r. nr [..] /2010, [..] /2010 w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Decyzje te zapadły w następującym stanie sprawy:
Podaniem z [..].04.2010 r. Burmistrz [..] wystąpił o wydanie decyzji w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa dróg ,,02KDL" od km 0+000 do km 0+208,31 i ,,06KDX" od km 0+000 do km 0+185,77 (WG.MPZP) na osiedlu "[..]" w [..] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi". Po jego rozpatrzeniu decyzją z [..].07.2010 r. Starosta [..] zezwolił inwestorowi na realizację wymienionej inwestycji drogowej na działkach o nr: [.......................................], zatwierdzając przedłożony projekt budowlany. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1 i art.17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 z późn. zm., dalej zwana jako "specustawa drogowa" lub "ustawa") oraz art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana "Kpa").
W powołanej decyzji określono linie rozgraniczające teren inwestycji, stanowiące też linie podziału nieruchomości, zatwierdzono podział nieruchomości przyjęty do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego przez Starostę [..] - Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [..], obręb [..], za nr [..] /2008 z [..].04.2009 r. i nr [..] /2006 z [..].01.2007 r. W punkcie 4 decyzji orzeczono, że własnością Gminy [..] staną się nieruchomości oznaczone jako działki nr: [................................]. Natomiast na działkach nr [.....................] ustalono obowiązek przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu (kanalizacji deszczowej, gazociągu, przewodów energetycznych). W związku z tym w punkcie 6 określono ograniczenia w korzystaniu z w/w nieruchomości polegające na wykonaniu wymienionych robót budowlanych na części tych nieruchomości wyznaczonej na załączniku nr 1 do decyzji granicami terenu niezbędnego i w zakresie wskazanym w zatwierdzonym projekcie budowlanym. W kwestii ochrony środowiska postanowiono, aby inwestycja spełniła warunki określone w decyzji Burmistrza [..] z [..].07.2009 r. nr [..] /09 o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację w/w przedsięwzięcia (wymieniając niektóre z nich). Stwierdzono też, że inwestycja uzyskała pozytywną opinię [..] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [..] wyrażoną w piśmie z [..].05.2010 r. nr [..] /2010).
Projektowana inwestycja przebiegać ma po nowym śladzie w [..] na terenie osiedla "[..] " i składać się z dwóch odcinków dróg gminnych o łącznej długości 394,08, wraz z sieciami uzbrojenia technicznego oraz urządzeniami związanymi z funkcjonowaniem drogi. Planowane odcinki dróg w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym osiedle "[..] " zaliczane zostały do dróg publicznych systemu komunikacji kołowej i pieszej osiedla. Ich budowa ma na celu połączenie ul. [..] z ul. [..] oraz zapewnienie komunikacji dla obszarów przeznaczonych głównie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Początek odcinka oznaczonego w planie miejscowym jako "02KDL" zaczynać ma się na ul. [..] przy wjeździe do stacji energetycznej w [..], natomiast koniec zlokalizowany będzie w km 0+208,31 na kierunku zachodnim. Drugi odcinek drogi "06KDX" o długości 185,77m znajdować się będzie w północno-wschodniej części osiedla.
Odwołania od decyzji Starosty [..] wnieśli: Z.M., A.M. i P.W. Z.M, właścicielka działek nr [..] i [..]nie zgadzając się na budowę dróg podniosła, że na jej działce o powierzchni 0,38 ha planuje się rozgałęzienie dróg w trzech kierunkach, w wyniku czego pozostaną z niej tylko resztki niekształtnych obszarów. Natomiast większa część działki zostanie zajęta przez drogi, przez co pozostała część straci zupełnie na wartości. Strona uznała za wystarczające, aby już istniejącą drogę, przebiegającą obok jej działki, poszerzyć i utwardzić. P.W. zarzucił z kolei, że jego działka o nr [..] ma zostać podzielona na trzy odrębne, w tym dwie w kształcie trójkątów z wykrojonym w środku pasem drożnym. W jego ocenie ma to doprowadzić do tego, że pozostała część nieruchomości o pow. około 0,5h składająca się z gruntów klasy R-II nie będzie już mogła być użytkowana rolniczo. Strona zwróciła też uwagę na biegnący obok szlak drożny wykorzystywany przez Zakład Energetyczny jako dojazd do stacji trafo. A.M. zarzucił z kolei nieracjonalność rozwiązania projektowanych dróg, ponieważ spowoduje on rozłóg gruntów, których uprawa stanie się nieopłacalna. Podzielone zostaną także jego działki nr [..] i [..], z których uprawy będzie musiał zrezygnować. W jego ocenie drodze należało nadać inny przebieg, przez teren osiedla mieszkaniowego, dla którego będzie przeznaczona.
Decyzją z [..].11.2010 r. Wojewoda [..], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 Kpa oraz art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1 specustawy drogowej, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej punktu 1 i orzekając w tym zakresie zezwolił inwestorowi na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa dróg gminnych publicznych ,,02KDL" od km 0+000 do km 0+208,31 i ,,06KDX" od km 0+000 do km 0+ 185,77 (WG.MPZP) na osiedlu "[..]" w [..] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi" na działkach nr: [..................], oznaczając linie rozgraniczające teren inwestycji linią ciągłą kolorem czarnym na załączniku nr 1 do decyzji, które stanowić będą linię podziału nieruchomości. W pozostałej części utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy.
W ocenie organu odwoławczego wydana została zgodnie z przepisami specustawy drogowej. Natomiast potrzebę reformacji uzasadniono tym, że organ I instancji nie sprecyzował rodzaju projektowanych dróg stosownie do art. 1 ust. 1 specustawy drogowej. Zgodnie z § 1 pkt 5 uchwały nr [..] /05 Rady Gminy [..] z dnia [..] grudnia 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedla "[..]" w [..] mają one mieć charakter dróg publicznych. Następnie Wojewoda wyjaśnił, że w postępowanie wszczęto na wniosek zarządcy - Burmistrza [..], który uzyskał wymagane w art. 11b ust. 1 specustawy drogowej opinie: Zarządu Województwa [..] z dnia [..].03.2010 r. nr [..] /10, Zarządu Powiatu w [..] wyrażoną milczącą zgodą oraz Burmistrza [..] z [..].10.2009 r. nr [..]). Do wniosku dołączono komplet dokumentów wymaganych na podstawie art. 11d ust. 1 w/w ustawy, w szczególności mapę w skali 1:1000, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, teren niezbędny dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapę w skali 1:1000 z projektem podziału nieruchomości. Załączono również 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z projektami branżowymi: drogową, teletechniczna, gazową i kanalizacyjną, który spełnia w ocenie organu wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Projekt ten jest kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Dla planowanego zamierzenia wydana została przez Burmistrza [..] decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z [..].07.2009 r. nr [..] /09 oraz Starostę [..] pozwolenie wodno-prawne z [..].09.2009 r. nr [..] /09. Spełniono ponadto wymogi proceduralne określone w specustawie drogowej. Dokonano zawiadomień i obwieszczeń, decyzja organu I instancji zawiera elementy konstrukcyjne określone w art. 11f ust. 1 w/w ustawy. W tym stanie uznano, że zarządca drogi spełnił wszystkie wymagania przewidziane w specustawie drogowej.
W odniesieniu do zarzutów odwołań Wojewoda [..] podał, że o przebiegu drogi decyduje inwestor, który opierał się w tym zakresie na przepisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego osiedle "[..] " w [..]. Plan ten na gruncie specustawy drogowej nie miał wprawdzie wiążącego charakteru, ponieważ nie znajdowały w tym postępowaniu przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to jednak przyjęte rozwiązania projektowe, jako zgodne z jego przepisami, nie mogły stanowić dla odwołujących się zaskoczenia. Natomiast organ wydający zezwolenie na realizację inwestycji drogowej nie ma możliwości ingerencji w zakres i sposób zaprojektowania przebiegu projektowanej drogi. Zwrócono również uwagę, że jeżeli inwestycja obniży walory użytkowe ich działek to będą mogli zwrócić się o przyznanie stosownego odszkodowania, zgodnie z art. 13 ust. 3 specustawy drogowej. Jest to jednak przedmiot odrębnego postępowania.
Postanowieniem z [..].01.2012 r. Wojewoda [..], na podstawie art. 113 § 1 Kpa z urzędu sprostował w decyzji z [..].11.2011 r., na stronie 3 w wierszu 13 od góry, numer działki z "[..]" na "[..]".
Z decyzją Wojewody [..] nie zgodzili się P.W. i A.M. wnosząc odrębne skargi sądowoadministracyjne. A.M. podał, że jest właścicielem działek nr [..] i [..]. Zwrócił następnie uwagę, że zgodnie z sentencją zaskarżonej decyzji z działki [..] ma zostać wydzielona działka nr [..], która wraz z działką nr [..] będzie przeznaczona pod budowę drogi. Jednak w jego ocenie przeznaczenie całej działki nr [..] nie jest prawdą, ponieważ ma zostać z niej wydzielona działka nr [..], która to będzie przeznaczona pod drogę. Rozstrzygnięcie taki powoduje w jego ocenie zamieszanie. Z kolei P.W. podał, że jest właścicielem działki nr [..], a nie jak błędnie podano w decyzji [..]. Z działki tej wydzielono pod budowę drogi działkę nr [..]. Strony zgodnie zwracają uwagę, że planowane drogi spowodują spustoszenie na kilkudziesięciu sąsiednich hektarach gruntów, które cechują się wysoką klasą bonitacyjną gleb. W toku postępowania zgłosili projekt przebiegu drogi przez tereny zabudowane, który nie miałby negatywnego wpływu na środowisko. Skarżący wnieśli o uchylenie wydanych decyzji organu I i II instancji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [..] wniósł o jej oddalenie zwracając uwagę, że postanowieniem z [..].01.2012 r. sprostował błąd pisarski zarzucony w skardze przez P.W. Pozostałe zarzuty organ uznał za niezasadne.
Postanowieniem z 14.10.2011 r. II SA/Rz 135/11, z powodu informacji o śmierci uczestników postępowania, zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne, które podjęto postanowieniem z 25.06.2012 r., a rozpoznawaną sprawę zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 614/12.
Pismem z 4.05.2011 r. A.M. cofnął skargę, wnioskując o zwrot uiszczonego wpisu. Postanowienie o umorzeniu postępowania w tym zakresie i zwrocie wpisu od skargi wydano na rozprawie dnia 8.08.2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.
W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30 sierpnia 2002 r., t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z art. 145 § 2 Ppsa wynika ponadto, że w sprawach skarg na decyzje wydane w innym postępowaniu, niż uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego przepisy § 1 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie. Przepisy takie zawiera powołana specustawa drogowa, która w art. 11g ust. 3 stanowi, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 Kpa.
Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy, i może stanowić podstawę wyrokowania. Podaniem z [..].04.2012 r. Burmistrz [..] wystąpił o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na Osiedlu "[..]" w [..], w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 z późn. zm.), obejmującej budowę dróg publicznych na określonych nieruchomościach, w tym części działki P.W. i J.W. o nr [..], na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej. Decyzją Starosty [..] z [..].07.2010 r., częściowo zreformowaną decyzją Wojewody [..] z [..].11.2011 r., uwzględniono wniosek inwestora zezwalając na realizacje planowanej inwestycji. Działka nr [..] uległa podziałowi na działki o nr [.............], z czego działka nr [..] stała się własnością Gminy [..], z powodu realizacji na niej rzeczonej inwestycji. Z decyzją Wojewody [..] nie zgadza się P.W.
Powołana specustawa drogowa, względem ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn.zm.; dalej zwana "Upb"), reguluje w szczególny sposób proces inwestycyjny w zakresie dróg publicznych, w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm.). Celem powołanego aktu prawnego jest uproszczenie i przyspieszenie procedur przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W jednym postępowaniu, w drodze jednej decyzji rozstrzyga się zagadnienia lokalizacji drogi, podziału nieruchomości, nabywania nieruchomości pod drogi i pozwolenia na budowę. Wolą ustawodawcy nadano prymat interesowi publicznemu w zakresie budowy dróg publicznych, nad interesem prywatnym. Przepisy Prawa budowlanego stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem art. 28 ust. 2 regulującego krąg stron postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę. Nie stosuje się natomiast w ogóle przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 11i ust. 1 i ust. 2 ustawy). W ograniczonym zakresie, do spraw związanych z nabywaniem nieruchomości pod drogi, zastosowanie znajduje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261 z 2004 r., poz. 2603 z późn.zm., dalej zwana "Ugn"), z uwagi na treść przepisów art. 12 – art. 22 specustawy drogowej.
Decyzje w odniesieniu do dróg gminnych, zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy, wydaje starosta, na wniosek właściwego zarządcy drogi złożony po uzyskaniu opinii wymienionych w art. 11b ust. 1 ustawy zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Wniosek zarządcy drogi, zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 1 – 9 ustawy, zawierać: 1) mapę w skali co najmniej 1:5000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu; 2) analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; 3) mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; 4) określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; 5) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, aktualnym na dzień opracowania projektu; 8) opinie właściwych organów, jeżeli były wymagane, a także - 9) wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Starosta, w odniesieniu do dróg gminnych, obowiązany był zawiadomić o wszczęciu postępowania w sprawie wnioskodawcę, właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem inwestora, na adres wskazany w katastrze nieruchomości (ewidencji gruntów i budynków, zob. 2 pkt 8 i art. 53a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.). Pozostałe strony należało zawiadomić w drodze obwieszczeń. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości było skuteczne (art. 11d ust. 5 ustawy). Z kolei decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zgodnie z art. 11f ust. 1 ustawy, powinna zawierać: 1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; 2) określenie linii rozgraniczających teren; 3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; 4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich; 5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1; 6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 7) zatwierdzenie projektu budowlanego; 8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące: a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, b) określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych, c) określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych, d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie, e) obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu, f) obowiązku przebudowy dróg innych kategorii, g) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. e i f, h) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f. Decyzja organu I i II instancji podlegała doręczeniu tylko wnioskodawcy, pozostałe strony należało zawiadomić o jej wydaniu w drodze obwieszczeń. Zawiadomienie podlegało ponadto wysłaniu dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Podkreślenia również wymaga, że zgodnie z art. 11e ustawy nie można było uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji nie zawierają wad, które wymagałyby zastosowania środków określonych w art. 145 Ppsa. Zostały wydane przez właściwe organy (art. 11a ust. 1 i art. 11g ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej), na wniosek właściwego zarządcy drogi (art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych). Do wniosku inwestor dołączył mapę w skali 1:1000 z proponowanym przebiegiem dróg oraz zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, jak również obrazujące istniejące uzbrojenie terenu, mapy w skali 1:1000 zawierające projekty podziału nieruchomości (z wykazem synchronizacyjnym i wykazem zmian gruntowych), projekt budowlany, analizę powiązania dróg z innymi drogami publicznymi. Określono również zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Dołączono ponadto decyzję Burmistrza [..] z [..].07.2009 r. nr [..] /09 stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wraz z charakterystyką przedsięwzięcia i kartą informacyjną przedsięwzięcia jako załącznikami, oraz decyzję Starosty [..] z [..].09.2009 r. nr [..] /09 - pozwolenie wodnoprawne. Dokumentacja projektowa została pozytywnie zaopiniowana przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w Starostwie Powiatowym w [..] (opinia nr [..] /2009 z [..].11.2009r.). Zatem wniosek zasadnie uznano za kompletny.
W kontrolowanych decyzjach rozstrzygnięto o wszystkich niezbędnych sprawach związanych z planowaną inwestycją. Linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono linią ciągłą kolorem czarnym na załączniku nr 1 do decyzji, które stanowią zarazem linie podziału nieruchomości (nieruchomości przeznaczone dla celów inwestycji oznaczono przez podanie numerów ewidencyjnych działek). Zatwierdzono projekt budowlany, podział nieruchomości przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oznaczono nieruchomości (przez wymienienie numerów ewidencyjnych działek), które stały się własnością Gminy [..]. Określono wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej, a także wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich – podkreślając obowiązki zarządcy drogi określone w art. 13 ust. 3 ustawy, dotyczące wykupu na żądanie właściciela pozostałej po podziale nieruchomości, która nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele. Zobowiązano ponadto inwestora do przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu zezwalając na wykonanie tych robót na określonych nieruchomościach. Kompletny projekt budowlany spełnia wymogi Prawa budowlanego, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.), rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarski Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 43 ze zm.). Decyzją Wojewody [..] prawidłowo zreformowano decyzję Starosty [..] w zakresie określenia kategorii dróg publicznych, jako gminnych. Potrzebę reformacji należy bowiem oceniać przez pryzmat przepisów art. 1 ust. 1 specustawy drogowej, art. 6 Ugn i art. 21 ust. 2 Konstytucji RP, ponieważ nieruchomości lub ich części określone w decyzji stały się z mocy prawa - z dniem w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna - własnością Gminy [..]. Niezbędne zatem było wykazanie, że szczególny tryb wywłaszczenia został zastosowany w związku z realizacją celu publicznego określonego w art. 6 Ugn, jakim jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego. Wojewoda [..] miał również podstawy do sprostowania omyłki pisarskiej w zakresie błędnego określenia numeru działki P.W., a podstawa faktyczna rozstrzygnięcia znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, a przez sformułowany zarzut została również potwierdzona przez skarżącego.
Podkreślenia wymaga, że starosta i wojewoda, a tym bardziej sąd administracyjny, nie są uprawnieni do badania celowości, słuszności i racjonalności ustalenia przebiegu drogi publicznej, jak też korygowania trasy inwestycji, oraz dalszych tego konsekwencji, w tym podziału nieruchomości. O kwestiach tych samodzielnie decyduje inwestor, a rolą organów rozpoznających wniosek jest ocena jego zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Wprawdzie nie znajdują w rozpoznawanej sprawie zastosowania przepisy ustawy o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym, a przez to również miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, to jednak Sąd zwraca uwagę, że wytyczony przez inwestora przebieg dróg publicznych jest zgodny z obowiązującym na terenie planowanej inwestycji planem miejscowym – uchwałą Rady Gminy [..] z [..].12.2005 r. Nr [..] /05, gdzie oznaczono je symbolami 02KDL i 06KDX. Powoduje to, że planowany przebieg drogi powinien być znany P.W., który - jak oświadczył na rozprawie dnia 8.08.2012 r. - nie podejmował próby kwestionowania tego aktu prawa miejscowego, mającego charakter powszechnie obowiązującego na terenie Gminy [..] (por. art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji RP). Ponadto w decyzji Starosty [..] (punkt 9, strona 7, na co zwrócił również uwagę Wojewoda [..] - strona 7) postanowiono zgodnie z art. 13 ust. 3 specustawy drogowej. Mianowicie, jeżeli przejęto część nieruchomości na własność jednostki samorządu terytorialnego, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, właściwy zarządca drogi będzie obowiązany do nabycia, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz jednostki samorządu terytorialnego tej części nieruchomości. Zatem, jeżeli rzeczywiście dalsze wykorzystywanie działek nr [..] i nr [..] na dotychczasowe cele nie będzie niemożliwe, P.W. ma zagwarantowane prawnie instrumenty, z wykorzystaniem których będzie mógł zgłosić żądanie ich wykupienia. Rzeczony podział był jednak zgodny z prawem, a zarzuty skargi niezasadne. Skoro więc nie można było uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami zasadnie udzielono zezwolenia na realizację planowanej inwestycji.
Analiza akt wskazuje, że spełniono również wymogi proceduralne, czego potwierdzeniem są dostępne w aktach sprawy dowody obowiązkowych doręczeń, zawiadomień i obwieszczeń. Przepisy specustawy drogowej zawierają szczególne regulacje we wskazanym zakresie, wobec obowiązujących na gruncie Kpa. Zgodnie z art. 11d ust. 5 specustawy drogowej zawiadomienie o wszczęciu postępowania podlega wysłaniu do wnioskodawcy, właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem, na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a pozostałe strony zawiadamia się w drodze obwieszczeń. Stosownie jednak do art. 11d ust. 7 w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym zawiadomienie podlega wysłaniu jedynie wnioskodawcy. Zasada ta znajduje również zastosowanie, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku (ust. 8), co oznacza zwolnienie organu z obowiązku doręczenia korespondencji. Z mocy art. 11f ust. 3 i 5 ustawy decyzja podlega doręczeniu tylko wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia się w drodze obwieszczeń. Tylko zawiadomienie o wydaniu decyzji doręcza się dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, na adres wskazany w katastrze nieruchomości, chyba że chodzi o nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym oraz w sytuacje, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku. Wówczas obowiązek doręczania korespondencji także jest zniesiony.
W aktach sprawy organu I instancji zalegają dowody doręczeń do A.D. i M.R., wraz z adnotacją doręczyciela pocztowego o niemożliwości doręczenia z powodu nieaktualnego adresu adresata i śmierci adresatki. W świetle przepisów art. 11f ust. 5 i art. 11d ust. 8 specustawy drogowej organy zwolnione były zatem z obowiązku poszukiwania adresatów i następców prawnych zmarłych stron. Pomimo zatem ustalenia, że M.R., T.D., a także A.W.-B. zmarli przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, brak było podstaw prawnych do zastosowania środków prawnych określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) lub § 2 Ppsa, zmierzających do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Jak już stwierdzono, w toku postępowania administracyjnego orzekające organy zwolnione były z obowiązku poszukiwania następców prawnych zmarłych stron, natomiast osoby takie zawiadomione przez Sąd o terminie rozprawy (k. 216, 221) nie wzięły w nim czynnego udziału. Mając zatem na uwadze szczególne przepisy zawarte w specustawie drogowej, zgodnie z którymi działały orzekające w sprawie organy, jak również okoliczność, że pozbawienie strony prawa czynnego udziału w postępowaniu stanowi względną przesłankę wznowienia (zob. art. 147 Kpa w zw. z art. 11c specustawy drogowej), na którą może powołać się wyłącznie pominięta strona, a osoby zawiadomione przez Sąd o terminie rozprawy nie złożyły żadnych oświadczeń, należało przyjąć, że okoliczność ta nie mogła zostać przez Sąd uwzględniona z urzędu, a kontrolowane decyzje uchylone z wymienionego powodu. Działanie organów było bowiem legalne, znajdując oparcie w przepisach art. 11d ust. 5, 7 i 8 oraz art. 11f ust. 3, 5 i 6 specustawy drogowej.
Z podanych względów, na podstawie art. 151 Ppsa, skarga P.W. podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło