II SA/Rz 617/12

z dnia 10 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. N. i M. N na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji zatwierdzającej projekt wymiany gruntów - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu. Wnioskiem z dnia 4 września 2012 r. J. N. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 sierpnia 2012 r. II SA/Rz 617/12, oddalającego skargę. Wnioskodawca argumentuje, że pismem z dnia 29 czerwca 2012 r. zawiadomiono go o terminie rozprawy i poinformowano, że stawiennictwo na niej nie jest obowiązkowe. Był więc przekonany, że o wyniku sprawy zostanie powiadomiony. Nie wiedział, że do sporządzenia uzasadnienia wyroku niezbędne jest złożenie wniosku jak i to, że jest to jeden z warunków wniesienia skargi kasacyjnej. O treści rozstrzygnięcia dowiedział się dopiero z rozmowy telefonicznej dnia 28 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę, zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: Ppsa), sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Z art. 85 Ppsa wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 Ppsa). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 – 2 Ppsa). Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd stwierdza, że rozpoznawany wniosek złożony został w przepisanym terminie. Nie jest on jednak zasadny. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, co przyznaje we wniosku o przywrócenie terminu. Pismo sądowe z dnia 29 czerwca 2012 r. doręczone dorosłemu domownikowi – E. N., zostało mu zatem wydane (k.244, 258, 264). Zawiadomienie to zawierało informację, że stawiennictwo strony nie jest obowiązkowe, a nieobecność nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Jednak w punkcie 3 pouczenia jednoznacznie podano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, i że złożenie wniosku po terminie jest czynnością bezskuteczną, a złożenie wniosku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu I instancji. Tak więc wnioskodawca niezasadnie powołuje się na stan swojej nieświadomości, ponieważ zgodnie z art. 6 Ppsa udzielono mu potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych, ich skutków oraz o skutkach zaniedbań. Z tych względów, w świetle wyjaśnień wnioskodawcy, brak było podstaw do uznania, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, ponieważ nie zapoznał się z treścią pouczeń z powodów sobie tylko wiadomych. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.