II SA/Rz 618/12

17 sierpnia 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku B. L., o sprostowanie postanowienia referendarza sądowego, z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 618/12 w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na postanowienie, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] maja 2012 r. znak : [...], o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego, - postanawia - oddalono wniosek o sprostowanie treści uzasadnienia postanowienia referendarza WSA w Rzeszowie z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 618/12. Sygn. II SA/Rz 618/12 Uzasadnienie Skarżący B. L. po otrzymaniu postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia 7 sierpnia 2012 r. o sygn. akt II SA/Rz 618/12, złożył wniosek o sprostowanie treści uzasadnienie tego orzeczenia. Skarżący w treści swego pisma wyjaśnił, że działka nr 856 położona w M. jest własnością J. Z., a nie jego żony. Strona twierdzi także, że samochód Opel Meriwa jest współwłasnością J. Z. a nie jego żony. W złożonym wniosku skarżący wyraźnie zażądał sprostowania orzeczenia referendarza WSA w Rzeszowie. Wobec tego jego żądanie należy odnieść do treści art. 156 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270; zwana dalej p.p.s.a.). Na mocy przytoczonej regulacji, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Podniesione we wniosku o sprostowanie okoliczności dotyczą ustaleń rozpoznającego wniosek o prawo pomocy w zakresie stanu majątkowego skarżącego oraz członków jego rodziny, a nie błędów pisarskich. Błąd pisarski to pomyłka w pisowni zawartego w orzeczeniu wyrażenia. Tego charakteru nie będą miały wadliwie skonstruowane wypowiedzi, na temat stanu prawnego czy stanu faktycznego (np. stanu majątkowego członków gospodarstwa domowego). Dlatego też przytoczone przez stronę zarzuty nie mogą stanowić podstawy do zastosowania art. 156 § 1 p.p.s.a. Strona miała szanse je wykorzystać składając sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego. Wobec tego należało orzec o odmowie sprostowania postanowienia w oparciu o art. 156 § 1 w związku z art. 166 i art. 258 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).