II SA/Rz 619/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Ż. i Z.Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego - postanawia - odrzucić skargę Z.Ż. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] orzekające o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego pomiędzy nieruchomością położoną w T. obr. W. o nr ewid. 924 KW nr [...] (własności M. i M.K.) a nieruchomością oznaczoną nr ewid. 936 obr. W., KW nr [...] (własności D.Ż.). Wspólną skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyli D.Ż. i Z.Ż. (poprzedni właściciel działki nr 936) domagając się kontroli orzeczenia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga Z.Ż. podlega odrzuceniu. Na wstępie podkreślenia wymaga, że skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest m.in. od istnienia po stronie podmiotu wnoszącego skargę legitymacji do jej złożenia. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2020 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 cyt. artykułu). Z powyższego wynika więc, że legitymacja do wniesienia skargi jest związana z posiadaniem przez skarżącego interesu prawnego. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest ta legitymacja, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku - wyrok NSA z 3.06.1996 r., sygn. akt II SA 74/96, publ. ONSA 1997 nr 2, poz. 89). Interes prawny istnieje zatem wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z 22.02.1984 r., sygn. akt I SA 1748/83, publ. www.orzeczenia .nsa.gov.pl). Wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 P.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia, stanowi jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, której brak skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok NSA z dnia 4.02.1998 r., sygn. SA/Bk 947/96, LEX nr 31892, postanowienie NSA z dnia 19.05.1998 r., I SA/Łd 78/98, LEX 36198). W postanowieniu z dnia 13.06.2007 r., sygn. II FSK 1337/06 (LEX nr 384145) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że odrzucenie skargi uznać należy tylko wtedy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji. Przenosząc powyższe wywody na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że podpisany pod skargą Z.Ż. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na postanowienie SKO [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Po jego stronie zachodzi oczywisty brak legitymacji do wniesienia skargi. Z.Ż. nie był bowiem stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym postanowieniem. Z nadesłanych to tut. Sądu akt administracyjnych oraz z treści samej skargi nie wynika by posiadał on prawem chroniony interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia uprawniający go do wniesienia skargi w imieniu własnym, znajdujący swoje umocowanie w przepisach prawa materialnego. Z dostępnych akt administracyjnych, jak również z treści skargi wynika, że jedynym aktualnym właścicielem działki nr 936 obręb W. jest D.Ż. Zatem to jemu przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym i to on legitymuje się interesem prawnym. Z akt sądowych wynika także, że Z.Ż. jest poprzednim właścicielem działki nr 936. Zatem w okolicznościach sprawy można mówić o posiadanym przez Z.Ż. interesie, ale jedynie faktycznym. Z faktu "bycia poprzednim właścicielem działki" nie można jeszcze wywodzić istnienia interesu prawego. Z.Ż. jako podmiot niemający do wskazanej nieruchomości żadnych praw rzeczowych, nie ma także żadnych przyznanych przepisem prawa uprawnień lub obowiązków dotyczących postępowania w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Z uwagi na stwierdzony brak legitymacji Z.Ż. do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Sąd odrzucił jego skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 P.p.s.a. Końcowo Sąd zwraca uwagę, że skarga D.Ż. podlegać będzie merytorycznemu rozpoznaniu.