II SA/Rz 620/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Elżbieta Mazur-Selwa Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym -skargę oddala- Przedmiotem skargi W. M. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, które wydano w następującym stanie sprawy: W dniu [...] lipca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) wystosował do W. M. upomnienie w sprawie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] o nakazie rozbiórki zadaszenia wykonanego nad zewnętrznymi schodami od strony południowej prowadzącymi do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 975 w miejscowości D. [...]. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. organ wystawił tytuł wykonawczy oraz nałożył na stronę grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 3000 zł, utrzymanym w mocy przez WINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. PINB nie uwzględnił z kolei zarzutu opartego na przepisach art. 33 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, które zostało utrzymane przez WINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. Skarga na ostatnio wymienione postanowienie została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2008 r. II SA/Rz 694/07. W dniu [...] września 2008 r. PINB wystosował do strony upomnienie w sprawie uregulowania należności wynikającej z ww. postanowienia o nałożeniu grzywny wraz z kosztami upomnienia, w łącznej kwocie 3.068 zł, po czym należności te objęte zostały tytułem wykonawczym z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] przesłanym do egzekucji Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. W piśmie z dnia 14 października 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił się do PINB o zajęcie przez wierzyciela stanowiska do zgłoszonego przez stronę zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w postaci nieistnienia obowiązku, jak też niedopuszczalności egzekucji z zajętego rachunku bankowego przeznaczonego na wpłaty z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Stanowisko w powyższym zakresie zostało przez PINB wyrażone w piśmie (postanowieniu) z dnia [...] listopada 2013 r. Wskutek uwzględnienia zażalenia strony, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], WINB uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r. (uznając pismo z dnia 12 listopada 2013 r. za postanowienie w rozumieniu k.p.a.) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], PINB, na podstawie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) zwana dalej ustawą, nie uwzględnił zgłoszonego zarzutu uznając, że obowiązek objęty decyzją o nakazie rozbiórki nie został wykonany. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie W. M. zarzucił, że od wielu lat nie mieszka pod adresem D. [...], a aktualnie przebywa pod adresem D. [...]. Budynek, którego dotyczy decyzja o nakazie rozbiórki, wchodzi w skład masy spadkowej po zmarłym K. M. i nie można stwierdzić, kto dysponuje tym obiektem i komu służą prawa własnościowe; dane spadkobierców mają się znajdować w aktach sprawy. A zatem, w jego ocenie, do czasu uregulowania stanu prawnego tej nieruchomości, nie może w stosunku do niej wykonać żadnych obowiązków. Opisanym na wstępie postanowieniem WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) dalej: "k.p.a.", utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W ocenie organu odwoławczego podniesiony przez stronę zarzut z art. 33 pkt 1 cyt. ustawy okazał się bezzasadny. Został bowiem zgłoszony po doręczeniu tytułu wykonawczego obejmującego zapłatę grzywny w celu przymuszenia i kosztów upomnienia, która to należność dotychczas nie została uiszczona, a postanowienie je nakładające nie zostało uchylone. Niezasadny okazał się także zarzut niedopuszczalności prowadzenia egzekucji administracyjnej, który może dotyczyć przesłanek podmiotowych (odnoszących się do osoby zobowiązanego) lub przedmiotowych (dotyczących przedmiotu egzekucji); jednak nie stwierdzono, aby zachodziły one w niniejszym postępowaniu. Ze stanowiskiem tym nie zgodził się W. M., wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 P.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd nie stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest obarczone jakimkolwiek wyżej opisanym naruszeniem przepisów prawa, które obligowałoby do uwzględnienia skargi. Aktualnie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym nie zostały uwzględnione zarzuty W. M. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego zostało uruchomione przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nieuiszczenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, w wysokości 3.000 nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w związku z niewykonaniem obowiązku rozbiórki nielegalnie wykonanego zadaszenia nad schodami zewnętrznymi od strony południowej prowadzącymi do w budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 975 w miejscowości D. Skarżący wniósł zarzuty dotyczące tytułu wykonawczego TYT-1 nr [...] z dnia [...] lutego 2013r. dotyczące nieistnienia obowiązku (art. 33 § 1 pkt 1 ustawy), a jako drugi zarzut niedopuszczalność egzekucji administracyjnej (art. 33 § 1 pkt 6 ustawy). Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu nieistnienia obowiązku stwierdził wyjaśnił, że zarzut ten dotyczy sytuacji, w której obowiązku w ogóle nie było. W realiach niniejszej sprawy nie można przypisać takiej cechy nakazowi rozbiórki ww. zadaszenia, który był stwierdzony prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt SA/Rz 865/03 wobec oddalenia skargi kasacyjnej W. M. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2006 r. sygn. akt II OSK 829/05. Z tych przyczyn za słuszne należy uznać stanowisko organu II instancji zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ II instancji prawidło też ocenił, że nie istnieje niedopuszczalność egzekucji z przyczyn podmiotowych czy przedmiotowych. Z przyczyn podmiotowych egzekucja jest niedopuszczalna, gdy przepisy prawa wyłączają prowadzenie egzekucji administracyjnej w stosunku do podmiotów wykazanych w tytule wykonawczym oraz gdy egzekucję prowadzi podmiot niebędący organem egzekucyjnym. Sąd stwierdził, że stanowisko wierzyciela w zakresie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest prawidłowe. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, Sąd uznał, że w postępowaniu egzekucyjnym, przedmiotem którego jest kontrola legalności zgłoszonych zarzutów nie mogą one odnieść spodziewanego przez skarżącego skutku. W aktach administracyjnych znajduje się decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego przeprowadzonego z wniosku W. M. Decyzja ta została wydana w wykonaniu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], którą uchylono w całości decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], którą odmówiono uchylenia decyzji własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2003 r. wydanej w sprawie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, którego dotyczy niniejsze postępowanie egzekucyjne. Podkreślenia raz jeszcze wymaga, że granice sprawy administracyjnej wyznacza zaskarżone postanowienie i Sąd nie ma możliwości oceniać zasadności wydanych decyzji administracyjnych w innych postępowaniach nawet przez ten sam organ, gdyż nie zostały wydane w tej samej sprawie administracyjnej. Ponadto Sąd zwraca uwagę na treść art. 29 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Z tych przyczyn Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.