II SA/Rz 621/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. o przedłużenie ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie ze skargi R. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków - postanawia - oddalić wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 621/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę R. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W dniu 15 grudnia 2009 r. R. S. osobiście złożył w tut. Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Po rozpoznaniu ww. wniosku, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 621/09 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości (pkt1) i ustanowienie adwokata (pkt 2). W dniu 15 lutego 2010 r. (data wpływu) do tut. Sądu wpłynęło pismo R. S., w którym zwrócił się o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 15.12.2009 r., uzasadniając, iż do dnia złożenia przedmiotowego pisma Okręgowa Rada Adwokacka w R. nie wyznaczyła mu adwokata ustanowionego przez Sąd. W dniu 17 lutego 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w R., wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla R. S. w osobie adwokata I. J. Natomiast w dniu 11 marca 2010 r. do tut. Sądu wpłynęło stosowne pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Należy wskazać, iż przedłużać lub skracać terminy sądowe może również sąd. Zauważyć trzeba, iż terminy procesowe dzielą się na ustawowe i sądowe. Pierwsze są wyszczególnione w ustawie i nie mogą być przez sąd przedłużane lub skracane. Drugie natomiast wyznaczane są przez sąd lub przewodniczącego i mogą być w zależności od okoliczności przedłużane lub skracane. Przykładem ustawowego terminu jest m.in. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego termin 30 – dniowy do wniesienia skargi kasacyjnej określony w ww. przepisie jest terminem ustawowym. Nie może więc być przez Sądu wydłużany czy skracany na podstawie art. 84 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego o przedłużenie ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy za nieuzasadniony i jako taki podlegający oddaleniu. Jednocześnie trzeba wskazać, iż skarżący R. S. ma prawo na podstawie art. 86 p.p.s.a złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności jaką było złożenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a). W świetle powyższych okoliczności, tut. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek R. S. o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.