II SA/Rz 624/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. H. i W. H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. i R. R., E. i W. H. oraz E. i T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przy budowie drogi dojazdowej - postanawia - odmówić E. H. i W. H. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. D. i R. R., E. i W. H. oraz E. i T. K. wnieśli do tut. Sądu, w dniu 10 lipca 2007r., skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007r. znak: [...], które wstrzymywało roboty budowlane prowadzone przy budowie drogi dojazdowej na działkach nr [...] i [...] w miejscowości B., będących własnością Z. P. Z uwagi na brak opłaty sądowej, każde ze skarżących małżeństw (z osobna) zostało wezwane do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wszyscy skarżący otrzymali powyższe wezwania w dniu 16 sierpnia 2007r. W dniu 17 sierpnia 2007r. D. R. uiściła kwotę 100 zł tytułem uzupełnienia braku fiskalnego skargi. W stosunku do pozostałych skarżących termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 23 sierpnia 2007r. W zaistniałej sytuacji postanowieniem z dnia 8 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę E. i W. H. oraz E. i T. K. Postanowienie to E. i W. H. otrzymali w dniu 15 października 2007r. W dniu 24 października 2007r. do tut. Sądu wpłynął (nadany na poczcie w dniu 22 października 2007r.) wniosek E. H. i W. H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W tym samym dniu została także uiszczona kwota 100 zł odpowiadająca jego wysokości. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż wezwanie dotyczące uzupełnienia braku skargi poprzez jej opłacenie zrozumieli jako "opłacenie wspólnie i łącznie kwoty 100 zł, ponieważ skargę składali jedną i wspólnie". Dodali, że "nic w piśmie Sądu nie wskazywało, że każde z małżeństw ma opłacić wpis osobno", zwłaszcza, że wszyscy otrzymali jednakowo brzmiące zarządzenie. Poza tym we wcześniejszych stadiach postępowania zawsze ponosili jedną wymaganą opłatę wspólnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skutek uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym - w postaci bezskuteczności tej czynności - powstaje automatycznie w przypadku każdego uchybienia terminowi procesowemu. Powyższa zasada wynika z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm), zwanej dalej P.p.s.a. Celem usunięcia wskazanego wyżej ujemnego następstwa, strona może złożyć wniosek o przywrócenie jej terminu do podjęcia określonej czynności. Podstawową przesłankę uwzględnienia takiego wniosku stanowi brak winy strony w niedotrzymaniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Oceniając powyższą przesłankę, należy mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej w sposób należyty o własne, życiowo ważne sprawy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe wówczas, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przy czym uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na niezawinienie strony należy do jej obowiązku. Powinna ona zatem przedstawić argumentację, która byłaby w stanie stworzyć przekonanie o zasadności składanego przez nią wniosku (art. 87 § 2 P.p.s.a.). W kontekście powyższych uwag zasadnym jest stwierdzenie, iż przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jako przyczynę nie opłacenia skargi w terminie E. H. i W. H. podali, że wezwanie Sądu miało niejednoznaczny charakter, tzn. nie wskazywało, że każde ze skarżących małżeństw ma wpłacić wpis osobno. Z twierdzeniem powyższym nie sposób się zgodzić, bowiem do każdego z małżeństw występujących w sprawie w charakterze strony skarżącej skierowano oddzielne wezwanie wraz z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału na którym zaznaczono, iż solidarność dotyczy każdego z małżeństw z osobna, nie zaś wszystkich osób podpisanych pod skargą, jak utrzymują wnioskodawcy. Argument wnioskodawców, iż we wcześniejszych etapach postępowania zawsze uiszczali jedną wspólną opłatę nie może mieć dla rozstrzygnięcia niniejszej kwestii żadnego znaczenia. Zarządzenie przesłane skarżącym było sformułowane w sposób nie pozostawiający wątpliwości co do jego treści. W ocenie Sądu w przypadku E. H. i W. H. można mówić o nieuwadze czy też zaniedbaniu, a tych nie można kwalifikować jako braku winy stanowiącego przesłankę przywrócenia uchybionego terminu. W tym miejscu warto powołać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2004r. (FZ 176/04, niepublikowane), w którym przyjęto, iż wątpliwości co do treści pisma pochodzącego od sądu nie stanowią przyczyny uzasadniającej wniosek o przywrócenie terminu, jeśli wątpliwości te strona mogła usunąć kontaktując się z sekretariatem sądu. Mając powyższe na uwadze odmówiono E. H. oraz W. H. uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, działając w oparciu o powołane wyżej przepisy.