II SA/Rz 624/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi - postanawia - odrzucić skargę. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...], która cofała wyżej wymienionemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. Wobec faktu, iż skarga ta nie była opłacona, wezwano R. K. do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego, z równoczesnym wskazaniem terminu 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygu w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2009r., na co wskazuje podpis jego dorosłego domownika – brata na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania. W dniu 7 września 2009r. R. K. złożył w tut. Sądzie pismo, w którym podniósł, iż ze względu na swoją trudną sytuację materialną nie jest w stanie uiścić żądanej kwoty 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązek opłacenia skargi ustanawia art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wynika on także z art. 220 § 1 P.p.s.a., wedle którego Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutkiem nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo wezwania w tym przedmiocie, jest po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. obowiązek odrzucenia skargi. Mając na względzie wskazane przepisy, jak również okoliczności sprawy Sąd wskazuje, iż skarga R. K. podlega odrzuceniu. Składający ją nie uzupełnił bowiem w terminie, w którym był wzywany jej braku fiskalnego. W terminie tym (7 dni) nie złożył także wniosku o przyznanie pomocy prawnej w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek taki został złożony dopiero dnia 7 września 2009r. a zatem po upływie wskazanych 7 dni (co nastąpiło 3 września 2009r.) Jednocześnie Sąd zaznacza, iż wniosek R. K. w zakresie prawa pomocy zostanie rozpoznany przez Referendarza sądowego, co nie może jednak wyłączyć negatywnego skutku (w postaci odrzucenia skargi) niewniesienia go w ramach biegu siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.