II SA/Rz 624/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. G. i R. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skarg H. C., R. N. i J. N., J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 624/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Z. G. i R. G. Powodem odrzucenia skargi był brak uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone m. in. Z. G. i R. G. i odebrane w dniu 31 sierpnia 2015 r. W dniu 3 września 2015 r. (data złożenia pisma "osobiście" w siedzibie tut. Sadu) Z. G. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jednocześnie uiszczając żądany wpis. Uzasadniając wniosek wskazała, że jest osoba starszą i mylnie zrozumiała treść wezwania. Jak podała "myślała, że w tej jednej sprawie my wszyscy mamy zapłacić 200 zł". W zażaleniu natomiast wskazała, że wraz z sąsiadami w tej samej sprawie złożyła skargę. W "sekretariacie poinformowano ją, że składając pismo wraz z sąsiadami wystarczy wnieść jedną opłatę, co uczynili dzieląc się kosztami. Z powodu tej błędnej informacji skarga została odrzucona". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwana dalej "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Sąd stwierdza, że wniosek Z. G. o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że wnioskodawczyni dochowała terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. i spełniła pozostałe warunki określone tym przepisem – tj. uiściła żądany wpis sądowy oraz uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez wnioskodawczynię uprawdopodobniają, że po jej stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca Z. G. wraz z R. G. została wezwana do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. W zarządzeniu tym zawarto pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia (k. 68 akt sądowych). Z akt sprawy wynika także, że Z. G. i R. G. złożyli wraz z innymi osobami tj. R. N. i J. N., w jednym piśmie - skargę. Jak wyjaśniła skarżąca skargę złożyła wraz z sąsiadami i zgodnie z pouczeniem jakie otrzymała w sekretariacie Sądu pozostawała w przekonaniu, że od tego "jednego pisma wystarczy wnieść jedną opłatę, co też uczynili, dzieląc się kosztami". Dodatkowo wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą starszą i mylnie zrozumiała treść wezwania, jak oświadczyła "myślała, że w tej jednej sprawie my wszyscy mamy zapłacić 200 zł". Podkreśliła, że przez błędną informację jaką otrzymała, jej skarga została odrzucona. W ocenie Sądu całokształt okoliczności wskazuje, że rzeczywiście skarżąca mogła mylnie zrozumieć treść wezwania Sądu. Nadto, podejmując próbę uzyskania stosownego wyjaśnienia treści wezwania w sekretariacie sądu, dochowała należytej staranności w prowadzeniu swych spraw. Podjęła niezbędne działania mające uchronić ją przed nienależytym wykonaniem wezwania Sądu. W związku z tym uznać należy, że uchybienie terminowi nie miało miejsca z winy skarżącej a zatem zasadnym jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd zważył również, że skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wpis ten wpłaciła, przez co dopełniła czynności, dla której ustanowiony był termin. Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.