II SA/Rz 625/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-06-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, ze względu na potencjalne trudne do odwrócenia skutki finansowe dla strony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie może wywołać znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki, takie jak zagrożenie bytu działalności gospodarczej czy konieczność ogłoszenia upadłości. Sama zapłata kary stanowi zwykłą konsekwencję wykonania decyzji, a skarżący nie przedstawił swojej aktualnej sytuacji majątkowej.
Stan faktyczny
Strona skarżąca (PM) wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej nakładającej karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Skarżący argumentował, że zapłata kary spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe i zagrozi prowadzonej działalności gospodarczej. Organ odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku PM o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PM na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] marca 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] czerwca 2015 r. nr [.] nakładającą na PM karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, skarżący zawarł, skierowany tak do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając żądanie podniósł ogólnie, że zapłata ww. kwoty spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej poprzez ogłoszenie upadłości. Nie dysponuje bowiem środkami pieniężnymi koniecznymi do jej uregulowania. Późniejszy natomiast zwrot świadczenia tej szkody już nie naprawi. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia [.] kwietnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Decyzja nakładająca na skarżącego karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżący w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie może wywołać dla niego skutki określone w powołanym przepisie, w tym czy może zagrozić bytowi prowadzonej działalności gospodarczej bądź wywołać konieczność zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Nie ujawnił swojej aktualnej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób natomiast wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie ostatecznej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić mu wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Sama wszak zapłata takiej należności stanowić będzie tylko zwykłą konsekwencję wykonania decyzji. Dla zasadności wniosku nie miały zaś znaczenia zarzuty skargi kierowane przeciwko zaskarżonym decyzjom, ani postępowanie toczące się przez Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło