II SA/Rz 625/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Maria Mikolik AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 października 2024 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 28 marca 2024 r. nr 3/09/2024/OD w przedmiocie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej – skargę oddala – Przedmiotem skargi P. Sp. z o.o. z/s w B. (dalej również: "Spółka") jest decyzja nr 3/09/2024/OD Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia – reprezentowanego przez Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ z siedzibą w R. (dalej również: "Prezes NFZ") z dnia 28 marca 2024 r. znak: NFZ09-WO-O.4117.3.2024 w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 kwietnia 2024 r. do 31 marca 2034 r. prowadzonego w trybie konkursu ofert [...] w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia zespołu długoterminowej opieki domowej – dla pacjentów wentylowanych mechanicznie na obszarze: [....]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Prezes NFZ 22 listopada 2023 r. na tablicy ogłoszeń w siedzibie Podkarpackiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w R. (dalej: "POW NFZ") oraz na stronie internetowej, zamieścił ogłoszenie w celu przeprowadzenia postępowania, zgodnie z art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 146 ze zm. – dalej: "u.ś.o.z."), w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w wymienionym na wstępie rodzaju i obszarze. Oferty złożyło 6 oferentów, zaś otwarcie ofert nastąpiło 14 grudnia 2023 r. Oferta Spółki wpłynęła w terminie. Następnie Komisja Konkursowa wezwała oferentów do uzupełnienia braków formalnych oraz złożenia wyjaśnień. Następnie 14 grudnia 2023 r. Komisja Konkursowa sporządziła dokument "Sprawozdanie spełnienia warunków formalnych oferty". Następnie 23 stycznia 2024 r. wezwała Spółkę do wyjaśnienia elementów spornych harmonogramu oferty. Odpowiedzi Spółka udzieliła 30 stycznia 2024 r. Następnie 8 lutego 2024 r. Spółka przedłożyła kolejne pismo zawierające dodatkowe oświadczenia personelu. W dalszej kolejności Komisja konkursowa na podstawie § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postepowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm. – dalej: "rozporządzenie") przeprowadziła weryfikację u 3 oferentów, w tym Spółki. Ofertę Spółki zakwalifikowano do części niejawnej postępowania. W dalszej kolejności 16 lutego 2024 r. Komisja Konkursowa sporządziła Ranking otwarcia z propozycjami Funduszu w stosunku do wszystkich ofert, w którym zestawione zostały propozycje oferentów zawarte w formularzach ofertowych oraz propozycje Funduszu. Spółka została zaproszona do negocjacji w sprawie ustalenia liczby oraz ceny świadczeń opieki zdrowotnej. W trakcie prowadzonych 20 lutego 2024 r. ze Spółką negocjacji ustalono zbieżne stanowisko w przedmiocie liczby świadczeń i wartości kontraktu. W wyniku negocjacji ustalono cenę jednostkową w wysokości 38,56 zł i liczbę świadczeń 5112 - na łączną wartość 197118,72 zł. Powyższe znalazło potwierdzenie w Protokole końcowym z negocjacji, podpisanym przez Spółkę i Komisję konkursową. Po zakończeniu negocjacji z wszystkimi oferentami 28 lutego 2024 r. Komisja Konkursowa sporządziła Ranking końcowy w stosunku do wszystkich ofert. Komisja dokonała oceny wszystkich złożonych ofert według jednolitych kryteriów, zgodnie z rozporządzeniem, tj.: jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowości udzielanych świadczeń, dostępności udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ceny świadczeń opieki zdrowotnej, kryterium: inne. Ostateczna ocena oferty była generowana przez system informatyczny usprawniający prace Komisji Konkursowej, co dodatkowo gwarantowało zachowanie obiektywizmu w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Następnie Komisja sporządziła 28 lutego 2024 r. protokół z posiedzenia Komisji z części niejawnej. Wybrano 3 oferty do zawarcia umowy: 1. Niepubliczny Zakład opieki Zdrowotnej [...] s.c. P. C., J. C., [...], R. - złożona przez nich oferta uzyskała 95,500 punktów, 2. V. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. [...], P. złożona przez nich oferta uzyskała 91,500 punktów, 3. M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ul. [...], L. - złożona przez nich oferta uzyskała 80,500 punktów. Wyboru ofert dokonano w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym aż do wyczerpania środków finansowych. Ogłoszenie o rozstrzygnięciu ukazało się na stronie internetowej i na tablicy ogłoszeń w siedzibie POW NFZ w R. Odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania, wniosła niewybrana w konkursie Spółka (zajęła 4 miejsce w rankingu), wnioskując o przeprowadzenie rokowań z P. Sp. z.o.o. oraz wstrzymanie zawarcia umowy z podmiotami wskazanymi w rozstrzygnięciu do czasu rozpatrzenia odwołania. Zarzuciła: 1. rażące naruszenie zasad postępowania i uczciwej konkurencji, polegające na nierównym traktowaniu oferentów i stosowaniu nieuprawnionych odstępstw w zakresie wymogów formalnych ofert i przyjęciu za prawidłowe ofert zmienionych po upływie terminu składania ofert – dokonanie zmian przez Komisję Konkursową w ofertach w części zawierającej pytania rankingujące po upływie terminu oraz zaniechanie odrzucenia ofert zawierających nieprawdziwe dane; 2. naruszenie § 15 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1858 ze zm. – "rozporządzenie z 14.10.2020 r."). poprzez zaproszenie do negocjacji podmiotów, których oferty powinny być odrzucone; 3. naruszenie § 7 pkt 5 rozporządzenia z 14.10.2020 r. poprzez powołanie zespołów do realizacji negocjacji bez wskazania szczegółowego zakresu umocowania, co doprowadziło do przeprowadzenia negocjacji bez uwzględnienia kryteriów planowanej liczby umów i wartości zamówienia, a zatem z naruszeniem art. 142 ust. 6 u.ś.o.z. Zdaniem Spółki w sytuacji, w której osiągnięto limit wartości zamówienia przy negocjacjach z trzema pierwszymi oferentami, negocjowanie z kolejnymi dotyczyło środków, którymi Fundusz nie dysponował i wprowadzał oferentów w błąd co do rzeczywistych intencji Funduszu. Skoro w planie zakupów Fundusz określił, że dla zabezpieczenia potrzeb pacjentów na obszarze objętym konkursem zasadne jest zawarcie maksymalnie 4 umów, brak jest racjonalnego wyjaśnienia działania Komisji ograniczającego się do a priori wyboru 3 podmiotów i prowadzenia negocjacji z pozostałymi. Decyzją z 28 marca 2024 r. nr 3/09/2024/OD znak: NFZ09-WO-O.4117.3.2024 Prezes NFZ, działając na podstawie art. 154 ust. 3 u.ś.o.z. oraz art. 104 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej: "k.p.a.") oddalił wniesione odwołanie. Na wstępie wskazał, że przedmiotem rozstrzygania jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organ nie może przeprowadzić ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, gdyż tego typu czynność należy wyłącznie do kompetencji Komisji Konkursowej. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy. Organ wyjaśnił, że kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od oferentów, były jawne, znane uczestnikom postępowania przed złożeniem ofert i nie podlegały zmianie w toku trwania przedmiotowego postępowania. Odwołująca Spółka, w oświadczeniu załączonym do oferty oświadczyła, że zapoznała się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Ocena ofert została dokonana w oparciu o określone przepisami kryteria, z wyłączeniem dowolności w tym zakresie. Kryteria oceny były przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów. Postępowanie konkursowe prowadzono w celu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Na każdym jego etapie Komisja konkursowa podejmowała działania zmierzające do wyboru ofert i zawarcia umów, w takiej liczbie, która zapewni świadczeniobiorcom dostęp do świadczeń. Zadaniem Komisji konkursowej stosownie do art. 142 ust. 5 pkt 1 u.ś.o.z., był wybór oferty lub ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich jakość i dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Komisja konkursowa miała prawo nie wybrać pozostałych ofert, które były mniej korzystne. Uczestnictwo w postępowaniu konkursowym, które jest procedurą o charakterze konkurencyjno-eliminacyjnym, nie daje gwarancji wyboru oferty i w następstwie zawarcia umowy. Ranking końcowy będący wynikiem oceny ofert umożliwia dokonanie wyboru ofert najlepszych spośród złożonych i ocenionych według jednolitych kryteriów oceny. Działania Komisji nie mają prowadzić do zawarcia umów ze wszystkimi oferentami biorącymi udział w postępowaniu. Organ wyjaśnił, że każda z ofert mogła uzyskać maksymalnie 104 punktów, w tym 5 punktów za cenę oraz łącznie 99 punktów za kryteria niecenowe. Oferta odwołującego uzyskała łącznie 67 punktów, plasując się na 4 miejscu w rankingu końcowym i nie zakwalifikowała się do zawarcia umowy. Ostatecznie Komisja konkursowa na podstawie art. 142 ust. 5 u.ś.o.z. dokonała wyboru ofert celem zawarcia umowy w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym, aż do wyczerpania środków finansowych. Do realizacji świadczeń zostali wybrani oferenci, którzy uzyskali za ocenę oferty łączną ilość punktów w przedziale od 95,5 do 80,5. Oferta złożona przez odwołującego zajęła w rankingu końcowym 4 miejsce. Odnosząc się do zarzutów odwołania Prezes NFZ odnośnie zarzutu dokonania nieuprawnionych zmian w ofertach M. i N. wyjaśnił, że zmiana odpowiedzi przez Komisję skutkowała zmniejszeniem ilości punktów, które otrzymały oferty wskazanych podmiotów. Oferta M. zamiast 86,5 pkt otrzymała 80,5 pkt, natomiast oferta N. zamiast 67 pkt otrzymała 47 pkt. Oferta N. znalazła się na ostatnim miejscu w rankingu i uplasowała się niżej niż oferta odwołującego. W tym zakresie nie doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. Odnośnie przyczyn dokonania opisanych zmian organ wyjaśnił, że Komisja Konkursowa podczas oceny warunków rankingujących oferty M. stwierdziła rozbieżności pomiędzy zawartą w ofercie odpowiedzią na pytanie ankietowe dotyczące posiadanej umowy z NFZ, a danymi posiadanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Oferent posiadał z NFZ umowę, ale błędnie założył okres jej trwania od 2014 r. do 2024 r. przyjmując ciągłość udzielania świadczeń nieprzerwanie 10 lat. Tymczasem na dzień składania ofert (grudzień 2023 r.) nie upłynął jeszcze okres dziesięcioletni, oferent miał zawartą umowę od lipca 2014 r. Nie pozwalało to na przyjęcie okresu dziesięcioletniego, ale krótszego a mając na uwadze treść zapytań rankingowych, świadczeniodawca powinien był zaznaczyć ciągłość nieprzerwaną udzielania świadczeń 5 lat (były bowiem tylko dwie możliwości: 5 i 10 lat). Komisja Konkursowa uznała wyjaśniania oferenta i dokonała zmiany odpowiedzi. Takie działanie Komisji Konkursowej polegające na dostosowaniu ankiety oferenta do stanu faktycznego tylko i wyłącznie w celu uniknięcia bezpodstawnego przyznania mu większej ilości punktów zdaniem organu należy uznać za przejaw dbałości o równe traktowanie i poszanowanie uczciwej konkurencji względem oferentów, którzy byli oceniani i porównywani w taki sam sposób - zgodnie z kryteriami oceny ofert obowiązującymi w przedmiotowym postępowaniu oraz zasadami określonymi w u.ś.o.z. Oferta M. nie mogła zostać odrzucona. Dokonana zmiana odpowiedzi ankietowej nie dotyczyła sfery udzielania świadczeń (personel, kwalifikacje), ale kwestii dodatkowych, potwierdzających funkcjonowanie podmiotu w systemie zdrowotnym finansowanym ze środków publicznych. Z okoliczności sprawy nie wynikało w żaden sposób, aby oferent chciał w sposób celowy wprowadzić w błąd NFZ w celu uzyskania większej ilości punktów. Oferta nie była zmieniana. Zmiana odpowiedzi ankietowej wiązała się jedynie ze sposobem liczenia i rozumienia okresu obowiązywania umowy. Nie wpływało to również na sam fakt związania oferenta ofertą. Odnośnie oferty N. organ podał, że z uwagi na wyjaśnienia złożone przez oferenta, z których wynikało, że wskazany w ofercie lekarz neurolog nie posiada II stopnia specjalizacji lekarskiej z neurologii. Komisja konkursowa zmieniła odpowiedź w pytaniu ankietowym 1.2.1.1 oferenta N. z TAK na NIE i odjęła 20 pkt od sumy punktów za elementy niecenowe oferty. W konsekwencji oferta N. została sklasyfikowana na 6, ostatnim miejscu wśród ofert, które wpłynęły w przedmiotowym postępowaniu i nie została wybrana do podpisania umowy. Z okoliczności sprawy nie wynikało, aby oferent chciał w sposób celowy wprowadzić w błąd NFZ w celu uzyskania większej ilości punktów. Zakładając nawet, że tak było i oferta N. powinna zostać odrzucona, nie wpływało to w żaden sposób na naruszenie interesu prawnego odwołującego, bowiem zajęła ona ostatnie miejsce w rankingu oceny ofert mając o 20 pkt mniej od odwołującego. Odnośnie zarzutu naruszenia § 15 rozporządzenia z 14.10.2020 r. organ wyjaśnił, że oferty M. i N. nie podlegały odrzuceniu a zatem nieprawdziwe jest twierdzenie, że do negocjacji zaproszono podmioty nieuprawnione. Natomiast w kwestii zarzutu naruszenia art. 142 ust. 6 pkt 1 i 2 u.ś.o.z. oraz § 7 ust. 5 rozporządzenia z 14.10.2020 r. organ wyjaśnił, że celem negocjacji, jaki wynika m.in. z § 15 ust. 1 rozporządzenia jest możliwość dokonania skutecznego wyboru. Komisja Konkursowa musi mieć na uwadze sytuację, że oferent nie zgodzi się ostatecznie na proponowane warunki i odmówi zawarcia umowy. Z tego względu może przeprowadzić negocjacje z wybraną ilością oferentów, rozszerzać ich listę, co wynika z ust. 4 powołanego przepisu. Z tego też względu negocjacje nie miały charakteru pozornego, przeciwnie umożliwiono je wszystkim podmiotom spełniającym warunki udzielania świadczeń. Ustalenie w procesie negocjacji ceny i liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Odwołujący podpisał protokół z negocjacji, jednak ze względu na wyczerpanie środków finansowych oraz ocenę punktową oferty nie został wybrany do podpisania umowy. Organ wyjaśnił, że wbrew zarzutom odwołującego regulacja zawarta w § 7 ust 5 rozporządzenia z 14.10.2020 r. znalazła odzwierciedlenie w prowadzonym postępowaniu. W dniu 20 lutego 2024 r. Przewodniczący Komisji konkursowej powołał trzyosobowy zespół nr [...] do przeprowadzenia negocjacji z oferentami. Dokument z powołania ww. zespołu został włączony do akt postępowania. W kwestii zarzutu dotyczącego dokonania wyboru trzech ofert, mimo planowanego podpisania 4 umów organ wyjaśnił, że zgodnie z ogłoszeniem o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o świadczenie opieki zdrowotnej, maksymalna liczba umów, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania wynosi 4. Jest to zakładana maksymalna liczba umów. W badanym postępowaniu konkursowym Komisja konkursowa dokonała wyboru ofert celem zawarcia umowy w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym, aż do wyczerpania środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia będące przedmiotem postępowania. W związku z powyższym do podpisania umowy zostało wybranych 3 oferentów. Oferta odwołującego uzyskała o 13,5 pkt mniej od ostatniej oferty wybranej. Zgodnie z art. 142 § 5 u.ś.o.z. w części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1 lub nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Z powołanego przepisu prawa wynika, że Komisja konkursowa nie ma obowiązku wybrać wszystkich złożonych w postępowaniu ofert, które nie uległy odrzuceniu. W ogłoszeniu o postępowaniu zawarto informację w zakresie ilości umów, która może być zawarta w wyniku przeprowadzenia postępowania. Wskazano, że maksymalnie zostanie zawarte cztery umowy. Nie oznacza to, że Fundusz ma obowiązek zawrzeć maksymalną wskazaną w ogłoszeniu liczbę umów. Zadaniem Prezesa NFZ jest zapewnienie świadczeniobiorcom dostępności do świadczeń na jak najwyższym poziomie, nie oznacza to jednak zawsze wyboru większej ilości oferentów. Reasumując Prezes NFZ stwierdził, że postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wyjaśnił, że organ rozpoznający odwołanie nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Zbadał wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia oraz dokonał oceny dowodów, z uwzględnieniem wszystkich twierdzeń i zarzutów. W sposób jednoznaczny ustalił, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Nie został naruszony interes prawny odwołującego. Nie zostały naruszone podstawowe zasady takie jak równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Końcowo dodał, że zgodnie z art. 154 ust. 2 u.ś.o.z. wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia, o co wnioskowano w odwołaniu. Zdaniem organu zarzuty zawarte w odwołaniu są nieuzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka wniosła o uchylenie decyzji z 28 marca 2024 r. i wskazanie, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Prezes NFZ winien uwzględnić treść art. 154 ust. 7 u.ś.o.z. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia prawnego decyzji odnoszącego się do wszystkich aspektów zarzutów podnoszonych przez stronę co miało wpływ na wynik sprawy, albowiem brak pogłębionej analizy prawnej zarzutów doprowadził organ do wydania wadliwej decyzji i nienależytego rozpoznania istoty sprawy; - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegający na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego i zaniechania przedstawienia w decyzji wyników oceny tego stanu faktycznego, co powoduje brak możliwości dokonania kontroli sądowoadministracyjnej decyzji; - art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że w postępowaniu konkursowym prowadzonym przez NFZ oferta podmiotów, które złożyły nieprawdziwe informacje może być przez komisję konkursową korygowana zamiast odrzucana; - § 15 rozporządzenia z 14.10.2020 r. poprzez zaproszenie do negocjacji podmiotu, którego oferta powinna być odrzucona z uwagi na nieprawdziwą informację w niej zawartą; - naruszenie § 7 pkt 5 rozporządzenia z 14.10.2020 r. poprzez powołanie zespołów do realizacji negocjacji bez wskazania przez Komisję konkursową szczegółowego zakresu umocowania, co doprowadziło do prowadzenia negocjacji bez uwzględnienia kryteriów planowanej liczby umów i wartości zamówienia, zatem z naruszeniem art. 142 ust. 6 u.ś.o.z. Strona skarżąca podkreśliła, że z uwagi na zawarcie w ofercie nieprawdziwej informacji oferta M. Sp. z o.o. nie powinna podlegać ocenie dokonywanej przez komisję konkursową. Stanowisko Prezesa NFZ, że skarżąca nie ma interesu prawnego jest nietrafne, bo odrzucenie oferty ww. Spółki powodowałoby, że oferta skarżącej znalazłaby się na pozycji nr 3, a zatem skarżąca mogłaby zostać zaproszona do zawarcia umowy. Ponadto Komisja konkursowa w sposób niewłaściwy określiła założenia negocjacji podjętych z oferentami. Strona wyjaśniła, że zarzut dotyczący nieprawidłowego zakresu umocowania do negocjacji nie dotyczył faktu powołania zespołu, a określenia zakresu jego umocowania. Prezes NFZ nie ustosunkował się do tego zarzutu, który dotyczył prawidłowości założeń negocjacyjnych i sytuacji, w której pierwszym trzem oferentom zaproponowano świadczenia wyczerpujące całe przeznaczone na to środki a oferenci z pozycji 1-3 te propozycje przyjęli. Negocjowanie z kolejnymi dotyczyło środków, którymi Fundusz nie dysponował i wprowadzało oferentów w błąd co do rzeczywistych intencji Funduszu. Założenia negocjacyjne Komisji powinny uwzględniać plan zakupowy dokonany na podstawie art. 131b u.ś.o.z. Skoro w planie zakupów Fundusz określił, że dla zabezpieczenia potrzeb pacjentów na obszarze objętym konkursem zasadne jest zawarcie maksymalnie 4 umów, to brak jest racjonalnego wyjaśnienia działania Komisji ograniczającego się do a priori wyboru 3 podmiotów i prowadzenia pozornych negocjacji z pozostałymi. Działanie takie nie służy ani pacjentom, pozbawionym prawa wyboru i konkurencji na rynku świadczeń działającej pozytywnie na ich jakość, jak również Funduszowi, który jako dysponent środków publicznych winien zwracać uwagę na maksymalnie gospodarne ich dystrybuowanie, a skarżąca oferowała cenę najkorzystniejszą spośród wszystkich oferentów. Prezes NFZ nie odniósł się do tych zarzutów posługując się ogólnikowymi stwierdzeniami nie odnoszącymi się stricte do konkretnie opisywanego przypadku, jak również nie wskazał założeń negocjacyjnych przekazanych zespołowi [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, uznając podnoszone zarzuty za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a. W myśl art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożył organ, natomiast żadna ze stron w terminie 14 dni od daty zawiadomienia o tym fakcie nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Uczestnik postępowania M. sp. z o.o. w L. w piśmie nadanym w dniu 3 lipca 2024 r. złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy z uchybieniem ww 14-dniowego terminu. Odpis odpowiedzi na skargę z wnioskiem o tryb uproszczony i stosownym pouczeniem Sądu (k. 76 akt sądowych), zostało doręczone M. sp. z o.o. w L. 18 czerwca 2024 r. (k. 78 akt sadowych). Termin 14 dniowy minął więc bezskutecznie 2 lipca 2024 r. Skarga jest niezasadna. Tytułem wstępu wskazać należy, że tryb postępowania w sprawie zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oraz środki odwoławcze przysługujące od tego postępowania zostały uregulowane w ustawie z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1285 z późn. zm.), którego art. 132 ust. 1 stanowi, że podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a Funduszem, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4 i art. 132c. Stosownie do art. 139 ust. 1 tej ustawy, zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (jak miało miejsce w niniejszej sprawie) albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy, zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zamówienia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Zgodnie z art. 142 ust. 1 ww. ustawy, postępowanie konkursowe składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). Z kolei w części niejawnej konkursu ofert, komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). W myśl art. 148 ust. 1 ustawy o świadczeniach, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według następujących kryteriów wyboru ofert: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny udzielanych świadczeń. Postępowanie konkursowe kończy się z chwilą ogłoszenia przez komisję konkursową jego rozstrzygnięcia, co wynika z art. 151 ust. 5 ustawy o świadczeniach. Stosownie do art. 154 ust. 1-4 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do Prezesa Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu odwołania Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja Prezesa Funduszu jest ostateczna, a świadczeniodawcy przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego. Dodać w tym miejscu trzeba, iż postępowanie administracyjne wszczęte na podstawie odwołania nie stanowi kontynuacji postępowania w sprawie zawarcia umowy i nie jest jego następnym etapem. Wniesienie odwołania nie otwiera drogi do ponownej oceny ofert świadczeniodawców przez właściwy organ NFZ, który nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia konkursu ofert w drodze decyzji. Kompetencje tego organu zostały ograniczone wyłącznie do zbadania, czy w toku postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielanie świadczeń (postępowania konkursowego) nie doszło do naruszenia jego zasad, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta. Stosownie bowiem do art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Istotą interesu prawnego jest z kolei jego związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić określone uprawnienia podlegające skonkretyzowaniu w postępowaniu. Szczególną cechą interesu prawnego jest bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu i określoną normą prawa materialnego, z której wywodzony jest interes prawny, a ponadto powinien on być realny, czyli musi istnieć w dacie stosowania danych norm. Do uszczerbku, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy może zatem dojść wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa, z którego one wynikają, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 132 ust. 1 i 2 ustawy), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą wybranym do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w dziale VI ustawy. Do postępowania tego mają też zastosowanie przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie upoważnienia określonego w art. 139 ust. 9 ustawy w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zarządzenia wykonawcze Prezesa NFZ wydane na podstawie upoważnienia z art. 146 ustawy. Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, niezależnie od tego jakie zarzuty zostaną podniesione w odwołaniu, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również czy nie naruszono zasad postępowania konkursowego w znaczeniu materialnym, poprzez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. W postępowaniu administracyjnym w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej organ winien zatem dokonać kontroli tego postępowania pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, poprzez ustosunkowanie się do zgłoszonych zarzutów, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego rozumiany jako uszczerbek w możliwości wyboru lepszej oferty. Przechodząc do rozpoznania najdalej idącego zarzutu skargi, a mianowicie zaistnienia podstaw do odrzucenia oferty M. sp. z o.o. w L. z powodu podania w ofercie nieprawdziwych informacji, Sąd uznał go za niezasadny. Istotą sporu jest więc zagadnienie legalności zaniechania przez organ odrzucenia oferty M. sp. z o.o. w L. (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy). Przepis art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej określa zamknięty katalog przypadków, w których oferta zostaje odrzucona. Zgodnie z pkt 2 odrzuceniem oferty skutkuje zaistnienie przesłanki udzielenia w ofercie nieprawdziwych informacji. Z treści tego przepisu wynika zatem, że komisja konkursowa oceniając treść złożonych dokumentów weryfikuje prawdziwość zawartych w nich informacji. W przypadku, w którym taka prawidłowo przeprowadzona weryfikacja dowiedzie, iż w ofercie podano nieprawdziwą informację, komisja konkursowa jest zobowiązana do odrzucenia takiej oferty. Przesłanką stanowiącą podstawę odrzucenia oferty jest zatem ujawnienie/stwierdzenie, że dane podane w ofercie są niezgodnie z prawdą (por. wyrok NSA z 9 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 1751/15). W judykaturze podkreśla się, że nieprawdziwe informacje - w rozumieniu art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej - to informacje przedstawiające stan rzeczy w sposób obiektywnie niezgodny ze stanem rzeczywistym (ze stanem faktycznym). Informacje nieprawdziwe to informacje nieodpowiadające stanowi faktycznemu, niezgodne z rzeczywistością. Pojęcie to oznacza takie działanie oferenta, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości (por. wyroki NSA: z 24 września 2019 r., sygn. akt II GSK 322/19; z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2623/14, z 15 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1586/15). Z przepisu nie wynika, aby znaczenie miało to, czy źródłem nieprawdziwości informacji zawartych w ofercie jest intencjonalność działań oferenta czy też nie. Dodatkowo wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie, że "nieprawdziwość", o której mowa w art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania (np. wyroki NSA: z 25 października 2018 r., sygn. akt II GSK 1174/18; z 15 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1586/15; z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2623/14) i przyjmuje się, że okolicznościami takimi są np. nieprawdziwe informacje dotyczące posiadanego potencjału kadrowego czy sprzętowego (zob. A. Pietraszewska-Macheta (red.), Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz, LEX 2015; także wyrok NSA z 25 października 218 r., sygn. akt II GSK 1150/18). Tylko bowiem w takim przypadku może doznać uszczerbku interes prawny innych oferentów, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Wskazuje się również, że przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do naruszenia konstytucyjnej zasady proporcjonalności i nałożenia na określone podmioty sankcji bez uwzględnienia ich adekwatności i niezbędności dla realizacji określonych celów (por. wyrok z 21 stycznia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1815/12) (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., II GSK 211/19). Sad ocenił, że organy prawidłowo uznały, że w sprawie M. sp. z o.o. w L. nie podała nieprawdziwych informacji w swojej ofercie. Komisja konkursowa dokonała oceny wszystkich złożonych ofert według jednolitych kryteriów, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej {Dz. U. z 2016 r., poz. 1372, ze zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem w sprawie kryteriów". W niniejszej sprawie kluczowy jest jego załącznik nr 6 zatytułowany "WYKAZ SZCZEGÓŁOWYCH KRYTERIÓW WYBORU OFERT WRAZ Z WYZNACZAJĄCYMI JE WARUNKAMI ORAZ PRZYPISANĄ IM WARTOŚCIĄ W RODZAJU ŚWIADCZENIA PIELĘGNACYJNE I OPIEKUŃCZE W RAMACH OPIEKI DŁUGOTERMINOWEJ". W tabeli nr 2 (o nazwie: ŚWIADCZENIA PIELĘGNACYJNE I OPIEKUŃCZE W RAMACH OPIEKI DŁUGOTERMINOWEJ - CZĘŚĆ WSPÓLNA) pkt IV zawarto punktację w kategorii "Ciągłość" wskazując, iż maksymalna ilość punktów do uzyskania to 22. Punkty przyznawano na postawie następujących informacji: 1) W dniu złożenia oferty oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie (liczba punktów do uzyskania - 9) 2) W dniu złożenia oferty oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie, nieprzerwanie od 5 lat (liczba punktów do uzyskania - 7) 3) W dniu złożenia oferty oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie, nieprzerwanie od 10 lat (liczba punktów do uzyskania -13) Punkty za odpowiedź 2 i 3 przyznaje się alternatywnie. Oferent M. sp. z o.o. odpowiadając na pytania wskazane wyżej zaznaczył punkt 3 zamiast pkt 2 (pytanie 1.4.1.2 SPO, segregator nr 4, karta 001388), co skutkowało tym, iż uzyskał automatycznie 13 pkt zamiast 7. W trakcie weryfikacji oferty komisja konkursowa stwierdziła niezgodność odpowiedzi ze stanem faktycznym dokonując stosownych wyjaśnień w tym zakresie z oferentem, co skutkowało zmianą odpowiedzi ankietowej, a więc automatycznym zmniejszeniem ilości punktów z 86,5 pkt 80,5 pkt (dziesięcioletni okres obowiązywania obecnie łączącej oferenta z Funduszem umowy nie upłynął na dzień złożenia oferty, czyli grudzień 2023 r., albowiem umowę zawarto w lipcu 2014 r. Przy ocenie, czy mamy do czynienia z podaniem "nieprawdziwej informacji" przez M. sp. z o.o. w L. należy bowiem mieć także na względzie, że są nieprawdą zawarte w ofercie informacje oparte na wiedzy, którą dysponuje lub przy dołożeniu należytej staranności powinien dysponować oferent, w dacie składania oferty. Nie można również uznać za nieprawdziwe informacji przedstawionych wskutek odpowiedzi na pytanie niejasne, nieprawidłowo skonstruowane (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 22 kwietnia 2021 r., II GSK 1358/20). Zdaniem Sądu pytanie w opisanych wyżej pkt 2 i 3, mimo że oparte na treści załącznika do rozporządzenia było niejasne i mogło wprowadzać w błąd. Pytania te dotyczyły prawdziwości stwierdzenia "czy podmiot realizuje nieprzerwanie od 5/10 lat na podstawie umowy realizuje proces leczenia (...)". Oferent M. sp. z o.o. w L. wybrał odpowiedź 3, tj. wskazał w ankiecie, że realizuje nieprzerwanie od 10 lat umowę, będąc w 10 roku jej realizowania. Z pytania nie wynikało, że chodzi o sytuację realizowania umowy co najmniej od 10 lat. Ponadto w pytaniach 2 i 3 użyto czasu teraźniejszego "czy realizuje", a nie przeszłego "czy realizował" od 5/10 lat umowę, co mogłoby być ewentualną wskazówką co do treści pytania. Zresztą skarżąca podnosiła w odwołaniu od decyzji I – instancyjnej okoliczność niejasności tych pytań. Stwierdzenie przez Komisję Konkursową nie nieprawdziwości w ofercie ale niedokładności – jak w tej sprawie – będzie podstawą nie do odrzucenia jej, jako nieprawdziwej, a podstawą do wezwania oferenta do usunięcia tych braków w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty, stosownie do art. 149 ust. 3 ustawy (por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2017 r., sygn. II GSK 1751/15). Podsumowując, podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy nie znalazł akceptacji Sądu, który uznał go za niezasadny. Końcowo w tej mierze Sąd zauważa, że organ racjonalnie argumentuje swoje stanowisko w omawianej kwestii podnosząc, że zastosowanie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy w realiach sprawy byłoby niezasadne z uwagi na to, że chodziło o punktowanie faktu (danych) a nie informacji i byłoby nieproporcjonalne do zamierzonego celu. § 17 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ogłoszenia odróżnienia pojęcia "danych" od "informacji", a art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach dotyczy jedynie "informacji". Przyznanie punktacji w kryterium ciągłości dotyczyło faktu, a nie informacji przedkładanej przez oferenta. Prawidłowo też wskazał, że podejmowane działania muszą pozostać proporcjonalne do obranego celu. Zasada proporcjonalności wynika wprost z art. 8 § 1 kpa., a organ kierując się nią miał na uwadze, iż: 1/ Oferta M. sp. z o.o. została złożona w sposób kompletny i prawidłowy, wykazano niezbędny personel oraz sprzęt. Jedynym jej "uchybieniem" była wskazana odpowiedź na ww. pytanie ankietowe. Zmiana odpowiedzi ankietowej skutkowała zmniejszeniem ilości punktów uzyskanych przez ofertę o 6, co nie skutkowało zmianą jej usytuowania na tle innych ofert. 2/ Oferent jest związany umową z Funduszem od prawie 10 lat i realizuje ją bez żadnych uchybień. Ma pod swoją opieką ponad 80 pacjentów wentylowanych mechanicznie, którzy wymagają nieprzerwanej opieki domowej. Odrzucanie oferty z wyżej opisanego powodu jawi się jako środek zbyt daleko idący. 3/ W ocenie organu z okoliczności sprawy nie wynikało w żaden sposób, aby oferent chciał w sposób celowy wprowadzić w błąd NFZ w celu uzyskania większej ilości punktów. Wie bowiem, że Fundusz ma dane w tym zakresie oraz zdawał sobie sprawę, że nawet mniejsza ilość punktów nie zmieni usytuowania oferty na tle pozostałych. 4/ Odrzucenie oferty M. sp. z o.o. z powodu wyżej opisanego i zawarcie umowy ze Skarżącym doprowadziłoby do tego, że świadczenia wykonywane byłyby przez podmiot w dużo mniejszym stopniu przygotowany do realizacji umowy albowiem nie realizował on dotychczas świadczeń na terenie województwa [...] i uzyskał o 13,5 pkt mniej w procesie oceny ofert od M. sp. z o.o. i aż o 28,5 pkt mniej od NZOZ [...] s.c. P. C., J. C., czyli tego podmiotu, który uzyskał najwięcej punktów. Opisany sposób postępowania jest normą przy wszystkich prowadzonych postępowaniach konkursowych, a oferty są odrzucane w przypadku niewątpliwego wskazania nieprawdziwych informacji i to takich, które mają wpływ na realizację zawartej umowy. Tak też miało miejsce w opisywanym postępowaniu, gdyż: 1/ W identyczny sposób potraktowano ofertę D. sp. z o.o. Oferent ten odpowiadając na pytanie ankietowe 1.3.1.1. (które jest konsekwencją rozporządzenia kryterialnego, a konkretnie tabeli nr 1, pkt 5.II 1.1.1 kryterium dostępność) o treści "Udział świadczeniobiorców wentylowanych nieinwazyjnie powyżej 8 godzin w ogólnej liczbie świadczeniobiorców wentylowanych nieinwazyjnie w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających o 2 miesiące miesiąc, w którym ogłoszono postępowanie - co najmniej 50%." odpowiedział TAK (segregator 2, karta 000487), co skutkowało automatycznie przyznaniem 7 punktów. Komisja posiadała wiedzę, iż oferent ten nie ma zawartej umowy na terenie obszaru na który złożył ofertę i wezwała go do zmiany treści tejże odpowiedzi (segregator 2 - karty 000430, 000427,000405) anulujący tym samym bezpodstawnie przyznanie punkty. 2/ Tak samo postępowano dokonując oceny oferty N. sp. z o.o. Oferent ten odpowiadając na pytanie ankietowe 1.2.1.1. (które jest konsekwencją rozporządzenia kryterialnego a konkretnie tabeli nr 1, pkt 5.1 kryterium jakość) o treści "Co najmniej jeden wielodyscyplinarny zespół w składzie: lekarz specjalista w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii i reanimacji, lub anestezjologii i intensywnej terapii - w wymiarze równoważnika co najmniej 1 etatu; 2)lekarz specjalista w dziedzinie chorób płuc - w wymiarze równoważnika co najmniej 1/4 etatu; 3)lekarz specjalista w dziedzinie neurologii". - odpowiedział TAK (segregator 1, karta 000264), co skutkowało automatycznie przyznaniem 20 punktów. Komisja posiadała wiedzę, iż lekarz Z. B. wskazany jako lekarz z pkt 1 nie posiada drugiego stopnia specjalizacji, a więc nie można uznać go za specjalistę, co uprawniałoby do przyznania dodatkowych 20 pkt oferentowi, dlatego doszło do zmiany w tym zakresie w odpowiedzi na pytanie ankietowe (segregator-1 karty 000223, 000209,000193, 000191). Prezes NFZ szczegółowo opisał i wyjaśnił stan faktyczny i prawny w uzasadnieniu swojej decyzji, dlatego niezasadne są zarzuty skargi związane z naruszeniem art. 107 § 3, 7, 77 § 1,80 kpa. Końcowo w złożonej skardze zarzucono naruszenie § 7 pkt 5 rozporządzenia o ogłoszeniu poprzez powołanie zespołów do realizacji negocjacji bez wskazania przez komisję konkursową szczegółowego zakresu umocowania, co doprowadziło do naruszenia art. 142 ust. 6 ustawy. Zgodnie z § 7 ust 5 rozporządzenia o ogłoszeniu Przewodniczący, powołując zespoły, o których mowa w ust. 4 pkt 5, ustala równocześnie ich skład, wyznacza kierownika zespołu oraz określa zadania zespołu. Powołana regulacja znalazła odzwierciedlenie w prowadzonym postępowaniu. W dniu 20 lutego 2024r. Przewodniczący komisji konkursowej powołał trzyosobowy zespół nr [...] do przeprowadzenia negocjacji z oferentami. Dokument z powołania ww. zespołu został włączony do akt postępowania (segregator 11, karta 004185). Zawiera on niezbędne elementy, czyli wskazano skład zespołu oraz oznaczono zakres czynności/zadań jako "przeprowadzenie negocjacji". Zgodnie z art. 142 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach Komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Skarżący zarzucił prowadzenie negocjacji bez uwzględnienia kryteriów planowanej liczby umów i wartości zamówienia. Stwierdził, że bezprawnie prowadzono negocjacje z oferentami pomimo tego, że trzej pierwsi wyczerpali przeznaczoną na ten cel kwotę. Wysunął więc wniosek, że "negocjowano kwoty, którymi Fundusz nie dysponował". Taki zarzut nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Zgodnie z § 15 ust. 7 rozporządzenia w sprawie ogłoszenia ustalenie w procesie negocjacji ceny i liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Fundusz zawsze ma na uwadze fakt, iż którykolwiek z oferentów może odmówić końcowo podpisania umowy, otwierając tym samy drogę kolejnemu wyłonionemu w trybie negocjacji. Sąd w tym zakresie podziela w całości argumentację organu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.