II SA/Rz 627/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2006 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2006 roku, [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za przejętą nieruchomość - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 21 czerwca 2006 roku A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, iż dotyczy ona odszkodowania za przejęta przez Urząd Miasta [...] nieruchomość oraz za długotrwałe załatwianie sprawy. W uzasadnieniu skargi wywiódł, iż w grudniu 2005 roku złożył wniosek do Prezydenta Miasta [...] o wypłacenie odszkodowania za zajęcie jego nieruchomości pod drogę publiczną. Sprawa jednak utknęła w Wydziale Geodezji, który robi wszystko by jej nie załatwić. Pismem z dnia 17 lipca 2006 roku, sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy dotyczy ona postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006 roku, Nr [...] którym zawieszono postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod budowę drogi, czy też postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 roku, Nr [...] uchylające w/w postanowienie Prezydenta Miasta, ewentualnie czy skarga dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajęta pod drogę publiczną. Odpowiadając na to wezwanie skarżący pismem z dnia 31 lipca 2006 roku wyjaśnił, iż jego skarga dotyczy odszkodowania za przejęta nieruchomość. W dalszej części przedmiotowego pisma skarżący wywodził, iż Wydział Geodezji Urzędu Miasta miał przesłać do Biura Gospodarki Mieniem miasta [...] potwierdzenie zagarnięcia nieruchomości i jej wycenę celem wypłaty odszkodowania. Wydział Geodezji jednak tego nie uczynił, co w ocenie skarżącego świadczy o jego opieszałości i działaniu ukierunkowanym na to, by odszkodowania nie wypłacić. Pismem z dnia 5 września 2006 roku sąd ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu, organu który go wydał, ewentualnie o przesłanie kserokopii tego aktu. Jeżeli skarga miałaby dotyczyć bezczynności organu administracji publicznej, skarżący miał wskazać, o który organ chodzi i na czym ta bezczynność maiłaby polegać. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał kserokopię decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2006 roku, Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za przejętą nieruchomość, wskazując jednocześnie, iż skarży ten właśnie akt. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Oznacza to po pierwsze, konieczność uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji, a po drugie brak możliwości zaskarżenia decyzji organu I instancji. Skarżący wyjaśnił, iż skarży decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2006 roku, Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za przejętą nieruchomość. Od decyzji tej, stosownie do zawartego w niej pouczenia, przysługuje odwołanie do Wojewody [...]. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skargę wniesiono na decyzję organu pierwszej instancji, a ponadto, jak wynika z daty widniejącej na skardze, zaskarżona decyzja nie istniała w dacie jej wniesienia - wydano ją w dniu [...] lipca 2006 roku. Całość powyższego uprawnia zatem do konkluzji, iż skarga jest niedopuszczalna i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. musi ulec odrzuceniu. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.