II SA/Rz 627/10

5 sierpnia 2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego, - postanawia – zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych w całości. J.G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (tj. zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożono w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 627/10, dotyczącej skargi wyżej wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. wydaną w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. Sprawa o sygn. II SA/Rz 627/10 nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. W aktualnym stanie rozpoznawania sprawy, Strona skarżąca na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej została dokładnie opisana w druku urzędowym PPF oraz w przesłanych do Sądu pisemnych oświadczeniach. Z treści tych dokumentów wynika, że wnioskodawca oraz członkowie Jego licznej rodziny żyją bardzo skromnie. W skład gospodarstwa domowego strony wchodzi oprócz wnioskodawcy Jego małżonka G. G., córka, zięć oraz czworo wnucząt. Osoby tworzące gospodarstwo domowe utrzymują się z łącznej kwoty 4300 zł. Według oświadczenia wnioskodawcy, pomaga on finansowo swej córce i zięciowi, którego wynagrodzenie nie wystarcza rodzinie dla zaspokojenia potrzeb bytowych. Skarżący oraz jego współmałżonka pozostają w ciągłym leczeniu. Posiadają nieruchomość budynkową oraz rolną. Na leczenie strona wydaje w skali miesiąca kwotę od 200 do 300 zł. Utrzymanie domu kosztuje rodzinę kwotę 700 zł. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony skarżącej decyzję SKO dotyczy wyłącznie instytucji zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wyraził wyraźnie to żądanie w treści pisma z 19 lipca 2009 r. (karta nr 15). Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), spowoduje znaczne obniżenie warunków, w jakich egzystuje. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie swego utrzymania koniecznego. W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się wnioskujący, koszty te obejmują wpis sądowy w kwocie 200 zł. Oprócz tego ciężaru, strona może zostać do chwili zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego zobowiązana do uiszczenia wpisów sądowych należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej, opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA. Opisana w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej udowodnia brak realnych możliwości pokrycia wiążących się z niniejszym procesem kosztów opłat i wydatków sądowych (koszty sądowe). Dochód rodziny, a także pozostałe składniki majątku przedstawionego we wniosku PPF nie pozwoliłyby członkom gospodarstwa domowego na poniesienie zarówno ciężaru wpisów sądowych oraz wydatków. Wydatki poniesione w związku z udziałem strony skarżącej w postępowaniu sądowym właściwie uniemożliwiałyby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Wpis należny z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej, stanowi znaczącą część łącznego miesięcznego dochodu strony skarżącej oraz pozostałych członków rodziny. Pokrycie kwoty należnego wpisu pozbawiłoby wnioskującego oraz pozostałych członków jego licznej rodziny części środków pieniężnych, jakie musi przeznaczyć na niezbędne utrzymanie. Budżet rodziny znacznie obciążają wydatki na pokrycie znacznych kosztów leczenia. Zarówno skarżący jak i jego małżonka muszą korzystać z kosztownej opieki lekarskiej. Dochody gospodarstwa domowego podzielone na ośmiu członków gospodarstwa domowego są tak niskie, że pozwalają wyłącznie na zakup podstawowej żywności, lekarstw oraz środków czystości. Nie można przypuszczać, aby z majątku pozostającego w dyspozycji żyjących wspólnie dwóch rodzin można było wygospodarować jakiekolwiek środki na wydatki niekonieczne, nie wspominając o sporych w stosunku do ujawnionego mienia, kosztach sądowych. Należy dodać na koniec, że wnioskujący nie posiada majątku mogącego potencjalnie stanowić źródło przychodów. Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.