II SA/Rz 628/04
WyrokWSA w Rzeszowie2005-07-27
Skład orzekający: Zbigniew Czarnik, Maria Zarębska-Kobak, Jerzy Solarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o rozgraniczeniu gruntów, jeśli w sprawie istnieje już ostateczna decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności tej decyzji?Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o rozgraniczeniu gruntów, ponieważ istniała już ostateczna decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności tej decyzji. Wydanie kolejnej decyzji w sprawie, w której zapadła już decyzja ostateczna, a stan faktyczny i prawny nie uległ zmianie, naruszałoby art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.Stan faktyczny
Skarżący S. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy własną decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy o rozgraniczeniu gruntów. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące sfałszowania protokołu rozgraniczenia i swojej nieobecności przy tej czynności. Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania, powołując się na istnienie ostatecznej decyzji z 2002 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak NSA Jerzy Solarski Protokolant: sek.sad. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o rozgraniczeniu gruntów - oddala skargę -
II SA/Rz 628/04
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2004 r., [...] odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2000 r., [...] w sprawie rozgraniczenia działek nr 964 i nr 966 położonych w miejscowości S. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że utrzymanie w mocy decyzji własnej jest konsekwencją przyjęcia i ustalenia, że w sprawie będącej przedmiotem rozpatrzenia wydana została ostateczna decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej Wójta Gminy [...]. Istnienie ostatecznej decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej /decyzja Kolegium z dnia [...].02.2002 r., [...]/ jest przeszkodą do prowadzenia ponownie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] wobec zaistnienia warunków z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Decyzja Kolegium zaskarżona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez S. K.
W skardze skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium lub wznowienie postępowania oraz o zasądzenie od Wójta Gminy [...] kosztów postępowania wg norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że skarga znajduje uzasadnienie, gdyż dokumentacja będąca przedmiotem rozgraniczenia budzi zastrzeżenia /protokół jest sfałszowany/, a skarżący nie był obecny przy rozgraniczaniu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i przywołało argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zatem skarga nie mogła być uwzględniona. Orzekając o zgodności zaskarżonej decyzji z prawem Sąd kierował się wynikającym z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: prawo o p.s.a., nakazem kontroli działań administracji z obowiązującym porządkiem prawnym. Ocena decyzji Kolegium, będącej przedmiotem skargi prowadzi do stwierdzenia, że organ utrzymując w mocy własną decyzję odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2000 r. działał zgodnie z prawem, gdyż rzeczywiście w sprawie funkcjonuje ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2002 r., [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] orzekającej o rozgraniczeniu działek nr 964 i nr 966. Stwierdzenie takiego faktu jest negatywną przesłanką do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, dlatego zdaniem Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] poprawnie odmówiło wszczęcia postępowania nadzorczego, gdyż wydanie w takiej sytuacji innej decyzji niż będąca przedmiotem skargi musiałoby skutkować zarzutem jej nieważności jako wydanej z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Dla Sądu poza sporem pozostaje stanowisko, że obowiązujące przepisy nie dopuszczają wydania decyzji w sprawie, w której już zapadła decyzja ostateczna, a stan faktyczny i prawny nie uległ zmianie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Z tego więc powodu Kolegium nie mogło załatwić wniosku skarżącego pozytywnie i wszcząć postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości skarżącego z działką sąsiednią.
W konsekwencji stan taki oznacza, że organ orzekający w sprawie oraz Sąd nie mogą uczynić przedmiotem rozpoznania merytorycznej części zarzutów podnoszonych w postępowaniu administracyjnym i w skardze. Sąd ocenił tylko, czy stan sprawy pozwalał organowi odmówić wszczęcia postępowania nadzorczego. Stwierdzając, że w sprawie pozostaje ostateczna decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...], Sąd uznał, że Kolegium po raz kolejny nie mogło prowadzić postępowania w tej samej sprawie, a to oznacza, że poprawnie odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2000 r.
Z tego więc względu Sąd nie mógł uwzględnić skargi, a to oznacza, że na podstawie art. 151 prawa o p.s.a. skarga podlega oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło