II SA/Rz 630/11

Sygn. akt: II SA/Rz 630 /11 Dnia 30 grudnia 2011 roku Postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i Z. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. i Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011r., nr [...], wydaną po rozpatrzeniu wniosku [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia 09 marca 2011 r., znak: [...], udzielającą [...] Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych (dalej ZMiUW) zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości gruntowej położonej w R. obręb [...], oznaczonej jako działka nr 685/2 o pow. 0,1236 ha, obj. Kw nr [...], stanowiącej współwłasność Z. K. i J. K. po 1/2 części oraz nadająca powyższej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Wydanie decyzji z dnia [...] marca 2011r. poprzedziła decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości gruntowej wskazanej powyżej. W wyniku rozpoznania skargi J. K. i Z. K. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2011r., sygn. akt : II SA/Rz 463/11 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011r., stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Postanowieniem z dnia 27 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną Prezydenta Miasta [...] od powyższego wyroku. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie 12 grudnia 2011r. Działając na postawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., postanowieniem z dnia 9 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o wskazanej wyżej sygnaturze. Pismem z dnia 10 listopada 2011r. (data wpływu do Sądu) skarżący zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że jej wykonanie może spowodować wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazali, że wycięcie drzew znajdujących się na działce spowoduje nieodwracalne straty finansowe i spadek wartości działki. Ponadto podali, że działka ta jest częścią ich gospodarstwa rolnego, a wszelkie naruszenia jej powierzchni spowodują poważne utrudnienia w pracach rolnych lub nawet je uniemożliwią, co stworzy trudną dla właścicieli sytuację, dla których gospodarstwo rolne jest miejscem pracy i miejscem uzyskiwania środków na życie. Dodatkowo wskazali, że korzystają z dofinansowania ze środków Unii Europejskiej na prace gospodarcze prowadzone na tej działce, a jej nie użytkowanie spowoduje całkowite lub częściowe odebranie funduszy, które są w całości przeznaczone na tę nieruchomość. W odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 8 grudnia 2011r. (data wpływu do Sądu) [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżących. Zdaniem Zarządu powoływanie się przez skarżących we wniosku na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz na spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków nie znajduje żadnego potwierdzenia. Wskazał, że ich argumentacje należy zestawić z okolicznościami warunkującymi konieczność niezwłocznego wykonania w interesie publicznym przedmiotowej decyzji, której celem jest ochrona życia i zdrowia mieszkańców terenów przylegających do koryta rzeki [...] a zagrożonych skutkami powodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556). Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący wykazali, że wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a także znaczna szkodę. Zajęcie nieruchomości rodzi daleko idące konsekwencje, wynikające z możliwości rozpoczęcia prac związanych z realizacją inwestycji "Przebudowa koryta rzeki [...] wraz z odcinkową budową wałów na terenie miejscowości B., T., B. gm. [...]". Następstwa wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie raz zaistniałe, mogą rzeczywiście spowodować istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, zaś powrót do stanu poprzedniego (sprzed zajęcie nieruchomości) może być niemożliwy. Również zasługuje w tym zakresie na uwzględnienie argument skarżących o utrudnieniach w wykonywaniu prac w prowadzonym przez nich na spornej działce gospodarstwie rolnym, które stanowi dla nich źródło utrzymania i dochodu. W ramach wydanej decyzji nie zachodzi wprawdzie sytuacja pozbawienia skarżących prawa własności, zostaje jednak w znacznym stopniu ograniczona możliwość dysponowania należącą do nich nieruchomością. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.