II SA/Rz 631/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję A. sp. z o.o. (dalej: "Spółka") zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji może sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] poinformował, że należność wynikająca z zaskarżonej decyzji została zapłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny pod kątem przytoczonych wyżej przepisów Sąd uznał, że wniosek Spółki nie zasługiwał na uwzględnienie. Jak wynika bowiem z odpowiedzi na skargę, skarżąca uiściła karę pieniężną określoną zaskarżoną decyzją, a zatem decyzję tą wykonała i okoliczności tej Spółka nie kwestionuje. Wniosek skarżącej uznać zatem należało za niemożliwy do uwzględnienia, gdyż przepis art. 61 § 3 Ppsa ma zastosowanie wyłącznie do zdarzeń przyszłych związanych z wykonaniem zaskarżonego aktu, które mogłyby nastąpić po wniesieniu skargi do sądu. Nie ma zastosowania w przypadku gdy zaskarżony akt został już wykonany, jako że instytucja określona ww. przepisem Ppsa nie może prowadzić do restytucji stanu poprzedniego. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.