II SA/Rz 633/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i Z. K. na decyzję Starosty M. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę -postanawia- skargę odrzucić. II SA/Rz 633/05 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Starosta M. orzekł o przeniesieniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 898 w M. przy ul. W. na nowych inwestorów tj. E. i S. Ch. oraz A. Ch., z zachowaniem wszystkich warunków zawartych w stanowiących jej integralną część decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] (decyzją tą przeniesiono pozwolenie na budowę tego budynku z M. M. na nowych właścicieli nieruchomości i inwestorów tj. M. i S. K.). Decyzja Starosty M. zawierała również w swej treści pouczenie o prawie wniesienia od niej odwołania w terminie 14 dni od jej doręczenia do Wojewody P. H. i Z. K. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na przewlekłe działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w sprawie z wniosku skarżących dot. kontroli legalności wykonania robót budowlanych w w/w budynku, stanowiącym w chwili jego wniesienia własność M. i S. K. (skarga z dnia 15 maja 2005 r., sygn. akt II SAB/Rz 17/05) zaskarżyli jednocześnie powołane wyżej decyzje Prezydenta Miasta M. z dnia [...] stycznia 2002 r. (sygn. akt II SA/Rz 561/05) oraz Starosty M. z dnia [...] listopada 2004 r. Rozpatrując wniesioną skargę Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Mając na uwadze postępowanie objęte sygn. akt II SAB/Rz 17/05 i uznając H. i Z. K. za osoby uprawnione do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należy jednak stwierdzić, iż skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 i 3 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie lub po uprzednim wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zatem celem skutecznego wniesienia skargi skarżący powinni najpierw wykorzystać tryb odwoławczy; z uwagi na jego niewyczerpanie skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Stanowiłoby to naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, gdyż nie został spełniony formalny warunek jej wniesienia do sądu. Skutkuje to niedopuszczalnością złożenia na nią skargi, a w konsekwencji jej odrzuceniem przez Sąd. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.