II SA/Rz 634/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S . na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/RZ 634/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia18 lipca 2011 r. sygn. akt. j.w. odrzucającego jego skargę na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za mienie zniszczone w wyniku powodzi postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2011 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], po czym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną skarżącego od postanowienia z dnia 18 lipca 2011 r. z uwagi na fakt, iż nie spełniała ona ustawowych wymogów dla tego rodzaju środków zaskarżenia, w tym nie została sporządzona przez osobę uprawnioną, tj. adwokata lub radcę prawnego. W dniu 22 sierpnia wpłynęło do WSA w Rzeszowie – skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego - zatytułowane jako "zażalenie – skarga" pismo skarżącego oznaczone datą 16 sierpnia 2011 r., dotyczące postanowienia z dnia 5 sierpnia 2011 r. W związku z powyższym Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ jak wynika z treści w/w pisma skarżącego, jego zamiarem było zakwestionowanie postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2011 r., Sąd uznał, że stanowi ono zażalenie od tego postanowienia, gdyż tylko taki środek odwoławczy na tym etapie postępowania sądowego mu przysługiwał. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 P.p.s.a.), zaś zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4 tego artykułu). Wg zalegającego w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis postanowienia z dnia 5 sierpnia 2011 r. został doręczony i odebrany osobiście przez J. S. w dniu 11 sierpnia 2011 r. Mimo widniejącej na odwrocie koperty w której zostało przesłane zażalenie odręcznej adnotacji (uczynionej najprawdopodobniej przez skarżącego) o jego wysłaniu 16 sierpnia 2011 r., z daty stempla pocztowego wynika jednak, że zażalenie to (sporządzone przez niego osobiście) zostało nadane w placówce pocztowej 19 sierpnia 2011 r., tj. 1 dzień po terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, która podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny m.in. w przypadku jej wniesienia po upływie przewidzianego do tego terminu lub jest niedopuszczalna z innych przyczyn, w tym m.in. w razie jej sporządzenia przez osobę nieuprawnioną (art. 197 § 2 w związku z art. 178 powołanej ustawy). Skoro J. S. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 5 sierpnia 2011 r. po upływie przewidzianego do tego terminu i ponadto nie był on osobą uprawnioną do jego sporządzenia (jest to brak nieusuwalny), skutkuje to jego odrzuceniem. Zauważyć należy, iż skarżący w piśmie przewodnim o doręczeniu mu postanowienia objętego zażaleniem został pouczony o wymaganiach, jakie powinno spełniać zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, w tym co do terminu jego wniesienia i skutków jego niezachowania oraz jego sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego. W tym zakresie bez znaczenia pozostaje skierowane do skarżącego wezwanie o usunięcie braków zażalenia poprzez nadesłanie 1 egzemplarza jego odpisu i uiszczenie wpisu od tego zażalenia, co w związku z powyższym i tak skutkowałoby jego odrzuceniem. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.