II SA/Rz 640/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary za samowolne zajęcie pasa drogowego - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przywrócenia terminu Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. II SA/Rz 1178/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia W.M. terminu do wniesienia skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a następnie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. odrzucił wniesioną skargę. Wnioskiem z dnia 25 kwietnia W.M. ponownie zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając żądanie wskazał na okoliczności zbieżne z argumentacją zawartą w poprzednim wniosku, które w jego ocenie przesądzają o braku jego winy w uchybieniu terminowi. Podał, że po doręczeniu mu zaskarżonej decyzji zlecił zawodowemu pełnomocnikowi sporządzenie i popierania skargi przed WSA w Rzeszowie. Od pełnomocnika uzyskał informację, że skarga została błędnie nadana do Sądu Rejonowego w [...], wraz z zażaleniem kierowanym do Wydziału II Karnego tego Sądu. O fakcie mylnego nadania skargi pełnomocnik powziął wiedzę w dniu 18 sierpnia 2015 r. i w tym samym dniu udał się do Sądu Rejonowego celem odbioru ww. dokumentów. Zdaniem skarżącego w takich okolicznościach nie sposób przypisać mu winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jako że miał pełne prawo do uznania, że z racji działania za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika, wszelkie procedury związane ze złożeniem skargi zostaną dotrzymane. Podał również, że wniosek został złożony z zachowaniem terminu, gdyż wiedzę o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi powziął w dniu 22 kwietnia 2016 r., wskutek doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej: "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, co już zostało wskazane powyżej, skarżący winien zwrócić się do sądu za pośrednictwem skarżonego organu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że wniosek W.M. jako spóźniony podlega odrzuceniu, z przyczyn o których mowa w dalszej części uzasadnienia. Stroną w postępowaniu sądowym jest m.in. osoba fizyczna (art. 25 § 1 Ppsa), będąca zarazem stroną postępowania administracyjnego, w którym wydano zaskarżony akt. Strona postępowania sądowoadministracyjnego ma prawo do ustanowienia pełnomocnika (art. 34 Ppsa), w tym i zawodowego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma w postępowaniu sądowym doręcza się pełnomocnikowi (art. 67 § 5 Ppsa). W świetle powyższego, skoro w sprawie II SA/Rz 1178/15 postanowienie Sądu z dnia 29 września 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu doręczono w dniu 1 października 2015 r. pełnomocnikowi skarżącego – adw. A.B., nawet mając na uwadze argumentację skarżącego o braku wiedzy odnośnie daty wniesienia skargi oraz ewentualnych uchybieniach pełnomocnika w tym zakresie, z dniem doręczenia ww. postanowienia rozpoczął bieg 7-dniowego terminu przewidzianego na zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu. Jeżeli bowiem skarżący nie został poinformowany przez pełnomocnika o wniesieniu skargi z uchybieniem terminu i złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, z dniem doręczenia pełnomocnikowi postanowienia Sądu w tym przedmiocie pełnomocnik winien go poinformować, skoro w świetle przytoczonych wyżej przepisów doręczenie tego postanowienia pełnomocnikowi odniosło skutek doręczenia względem skarżącego. Brak jest również jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że pomimo złożonego poprzednio przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu, jak i zgodnego z przepisami doręczenia stronie rozstrzygnięcia Sądu, skarżący powziął wiedzę o uchybieniu terminowi dopiero w dniu 22 kwietnia 2016 r. Wprawdzie z poprzednim wnioskiem wystąpił zawodowy pełnomocnik skarżącego, jednakże nie działał on imieniem własnym, lecz imieniem skarżącego. Tym samym uchybienia i zaniechania procesowe pełnomocnika obciążają stronę postępowania i odnoszą skutek nie względem tego pełnomocnika, a właśnie mocodawcy jako strony postępowania. Zwłaszcza, że okoliczności podane przez skarżącego świadczą nie o działaniu pełnomocnika z premedytacją i celowym zaniechaniu we wniesieniu skargi, lecz o błędnym zaadresowaniu przesyłki pocztowej zawierającej skargę, a zatem o zaniedbaniu w wykonywaniu czynności kancelaryjnych. Ponadto argumenty podnoszone przez skarżącego i związane z uchybieniami w dochowaniu terminu przez zawodowego pełnomocnika były już przedmiotem merytorycznej oceny Sądu w sprawie II SA/Rz 1178/15, w której prawomocnym postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 88 Ppsa Sąd odrzucił jako spóźniony wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.