II SA/Rz 646/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9.11.2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. oraz P. G., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w pełnym zakresie, do sprawy skargi M.R. i P.G., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z [...].03.2009 r. nr [....], w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, - postanawia – odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. Sygn. II SA/Rz 646/09 Uzasadnienie M. R. oraz P. G. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w pełnej ich wysokości. Sprawa o sygn. II SA/Rz 646/09 dotyczy skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarga M.R. została odrzucona z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego. Skarga P. G. nie została odrzucona, ponieważ w terminie otwartym do uiszczenia wpisu należnego z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sytuacja majątkowa skarżących została dokładnie opisana we wniosku PPF. W jego uzasadnieniu podkreślono fakt posiadania przez strony uprawnień emerytalnych. Skarżący M. R. ma na utrzymaniu bezrobotnych synów A. R. oraz M. R. Na utrzymaniu P.G. pozostaje Ł. Na majątek M.R. składa się dom o pow. 140m², mieszkanie o pow. 63,5 m², nieruchomość rolna o pow. 9,2 ha, a także las o pow. 0,45 ha. Natomiast majątek nieruchomy P. G. stanowi mieszkanie o pow. 65m² oraz nieruchomość rolna o pow. 29,08 ha. Strony nie posiadają znaczących zasobów pieniężnych. P. G. jest zadłużony w Banku na kwotę 2,5 tys. zł. W uzasadnieniu wniosku podkreślono podeszły wiek skarżących oraz trudną sytuację w rolnictwie. Gospodarka rolna jest jednym z dochodów skarżących. Produkty rolne, w postaci buraków cukrowych oraz kukurydzy, będą mogli sprzedać w miesiącu październik lub listopad. Prowadzenie działalności rolniczej jest opłacalne dzięki dopłatom obszarowym otrzymywanym w styczniu i kwietniu, za rok poprzedni. Na obecnym etapie postępowania P.G. zobowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. M. R. który stał się uczestnikiem postępowania, może zostać zobowiązany w przyszłości do uiszczania kwot wpisów sądowych od środków odwoławczych oraz do pokrycia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia do wyroku kończącego postępowanie przez sądem pierwszej instancji. Stwierdzono, co następuje: W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został wyraźnie przez wnioskodawców ograniczony do zwolnienia od kosztów sądowych w pełnym zakresie. Wobec tego skarżący powinni udowodnić, że kwota kosztów sądowych przekracza ich zdolności dochodowe a jej uiszczenie spowoduje powstanie uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego, czyli możliwości zakupu dóbr i usług o charakterze podstawowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym zostały określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.). Podany przepis zobowiązuje stronę do wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Treść powołanych przepisów podkreśla wyjątkowy charakter instytucji prawa pomocy. Odnosząc się do opisanego na wstępie wniosku należy stwierdzić, iż wskazane przez skarżących M. R. i P. G. składniki majątku ruchomego i nieruchomego a także osiągane dochody pozwolą pokryć pełną wysokości kosztów sądowych. Skarżący otrzymują stałe dochody z emerytur. Podstawą ich utrzymania są również przychody z tytułu prowadzonej działalności rolniczej. Działalność rolnicza nie może być tak niskodochodowa jak podkreślają to wnioskodawcy skoro pomimo tego prowadzą swe gospodarstwa. Ponadto, rodziny skarżących dysponują lokalami mieszkalnymi. Koszty sądowe, jakie skarżący zobowiązani są ponieść mogą zostać pokryte bez uszczerbku na utrzymaniu koniecznym dzięki dopłatom bezpośrednim oraz spodziewanym dochodom ze sprzedaży buraków cukrowych oraz kukurydzy. Wobec tego, przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie nie byłoby adekwatne do ustalonej sytuacji majątkowej i dochodowej podmiotów skarżących. Z zaznaczonych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.