II SA/Rz 647/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie, Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], z dnia [...].06.2007r. nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, - postanawia - ustanowić dla skarżącej adwokata. II SA/Rz 647/07 UZASADNIENIE W. S. w sprawie swej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) zwróciła się do Sądu o ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy. Zaskarżonym postanowieniem SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji wydanej w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Sprawa o sygn. II SA/Rz 647/07 nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. Na dzień 30 listopada 2007r. został wyznaczony termin rozprawy w tej sprawie. Wniosek o prawo pomocy został uzasadniony bardzo złą sytuacją majątkową i dochodową strony skarżącej. Skarżąca mieszka samotnie; nie posiada znacznego majątku w tym również lokalu mieszkalnego. Jej dochód stanowi kwota 845 zł. Znaczna część tego dochodu jest potrącana przez komornika. Wnioskodawczyni cierpi na poważne choroby wymagające stałego leczenia. Z chorobą strony wiąże się konieczność wydatkowania niebagatelnych dla wnioskodawczyni kwot na zakup lekarstw oraz rehabilitację. Zły stan zdrowia strony potwierdzają nadesłane do Sądu kserokopie zaświadczeń lekarskich. Stwierdzono, co następuje: W rozpoznawanej sprawie wniosek strony skarżącej obejmuje jedynie ustanowienie adwokata. Ustalając takie granice żądania W. S. powinna udowodnić, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanki te zostały ustalone przez ustawodawcę w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej P.p.s.a. Według treści tej regulacji prawo pomocy w zakresie częściowym powinna otrzymać strona, która wykaże że choćby częściowe pokrycie kosztów postępowania sądowego spowodowałoby uszczerbek na poziomie utrzymania strony oraz jej rodziny. Obowiązek wykazania takiego stanu ciąży na żądającym pomocy. Działania Sądu z urzędu polegające na wzywaniu o nadesłanie i badaniu dodatkowych dokumentów i informacji są dopuszczalne o ile wniosek strony będzie wzbudzał wątpliwości. Wskazane przez wnioskodawczynię składniki majątku jak również uzyskiwane dochody pozwalają Sądowi stwierdzić, że W. S. nie będzie w stanie zapłacić fachowemu pełnomocnikowi za koszty zastępstwa przed sądami administracyjnymi w tym w szczególności za sporządzenie skargi kasacyjnej. Nie ulega wątpliwości, iż pokrycie tych kosztów spowodowałoby znaczny uszczerbek na poziomie koniecznego utrzymania skarżącej. Kwota uzyskiwanych dochodów w podanej przez stronę wysokości nie może być uznana za wystarczającą, do tego W. S. mogła liczyć na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego w niniejszym postępowaniu. Także majątek wnioskodawcy nie jest znaczny. Strona nie posiada zarówno nieruchomości jak i jakichkolwiek oszczędności. W tej sytuacji pokrycie ciężarów ustanowienia fachowego pełnomocnika przekraczałoby możliwości finansowe W. S.. Ich uiszczenie uniemożliwiłoby zakup podstawowych dla egzystencji dóbr i usług w postaci żywności, lekarstw, a także opłat związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego. Dochody wnioskodawczyni nie wystarczyłby na pokrycie kosztów leczenia. Sytuacje pogarsza dodatkowo zły stan zdrowia W. S.. Wiąże się on z koniecznością ponoszenia znacznych wydatków na zakup lekarstw. Z tych powodów, opisana we wniosku sytuacja odpowiada przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, które zostały określone w treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na tą ocenę sytuacji majątkowej strony nie wpływa ustawowe zwolnienie od obowiązku pokrycia kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków. Pomimo tego zwolnienia strona wnioskująca nie byłaby w stanie samodzielnie, a więc z własnych środków majątkowych, ustanowić adwokata. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.