II SA/Rz 648/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium RP - postanawia – odrzucić skargę. F. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...] marca 2009r. Nr [...] zobowiązującą go do opuszczenia terytorium RP w terminie do dnia 31 marca 2009r. Skarżona decyzja doręczona została wyżej wymienionemu w dniu 13 czerwca 2009r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jej odbioru. W dniu 8 lipca 2009r. F. P. złożył w ukraińskim urzędzie pocztowym skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Wpłynęła ona do polskiego urzędu pocztowego dnia 14 lipca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a., skargę składa się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest zachowany, jeżeli pismo strony, przed jego upływem, zostanie wniesione do sądu. Jak stanowi art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W razie jednakże złożenia skargi przy skorzystaniu z usług pocztowych operatora zagranicznego, o dotrzymaniu terminu nie decyduje data nadania w takim urzędzie, lecz data wpływu do polskiego urzędu pocztowego (tak: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23.11.1999r., I ACa 247/99, OSA 2000/6, poz. 25 str. 42). W niniejszej sprawie skarga F. P. nadana została – jak wskazuje zawierająca ją koperta - w urzędzie pocztowym na Ukrainie, natomiast do polskiego urzędu pocztowego wpłynęła ona dnia 14 lipca 2009r., o czym świadczy stosowny stempel pocztowy widniejący na wspomnianej kopercie. Skoro doręczenie skarżącemu kwestionowanej przez niego decyzji nastąpiło w dniu 13 czerwca 2009r., to ostatnim dniem terminu do zaskarżenia jej do tut. Sądu był 13 lipca 2009r. Oznacza to, iż przedmiotowa skarga jest spóźniona. Jak już bowiem wyżej zaznaczono, dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia decydujące znaczenie ma dzień otrzymania jej przez polski urząd pocztowy, co nastąpiło 14 lipca 2009r., a zatem jeden dzień po upływie terminu z art. 53 § 1 P.p.s.a. W tym miejscu należy zaznaczyć, że decyzja organu drugiej instancji zawierała pouczenie, iż w przypadku wysyłania skargi z zagranicy, datą dowodzącą zachowanie 30-dniowego terminu (o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.) jest data stempla polskiej placówki pocztowej operatora publicznego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 83 § 3 P.p.s.a.