II SA/Rz 649/10

1 Postanowienie Dnia 31 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO) utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 roku, nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy na inwestycję pod nazwą "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. 65 położonej w miejscowości D." dla K. B. Z postanowieniem tym nie zgodził się B. G. i w dniu 11 czerwca 2010 roku zaskarżył je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze, poza argumentami mającymi świadczyć o jej zasadności, B. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podał, że wykonanie postanowienia SKO doprowadzi do wyrządzenia mu niepowetowanej szkody w postaci pozbawienia możliwości ustanowienia służebności drogi koniecznej na działce, której dotyczy planowana inwestycja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymaniu podlegają wyłącznie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako odpowiedni - T. Woś, w: T. Woś (red.): Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 217. Jeżeli zatem na stronie nie ciążą żadne obowiązki podlegające wykonaniu w trybie przymusowym, to nie ma zagrożenia wyrządzenia szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 132/2004, niepubl.). Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu. Jest ono wyłącznie procesowym stwierdzeniem, że nie zachodzą żadne prawem przewidziane przyczyny, których wystąpienie uniemożliwiałoby dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego i rodziłoby konieczność jego zawieszenia; por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 roku, sygn. II FZ 455/08, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Podsumowując, jeżeli zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącego obowiązku podjęcia jakichkolwiek działań, to tym samym wstrzymanie jego wykonania jest niezasadne. Mając całość powyższego na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.