II SA/Rz 649/12

27.07.2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 27.07.2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2012 r. nr [...], dotyczącą umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności robót budowlanych, - postanawia – 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych powyżej wysokości 100 zł, 2) w pozostałym zakresie odmawia zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 18.07.2012 r., skarżący E. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jego wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanej w przedmiocie umorzenia postępowania. Sprawa o sygn. II SA/Rz 649/12, nie została dotychczas zakończona przed sądem pierwszej instancji. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 500 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść skarżący, sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej, zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki). Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na częściowe uwzględnienie. Kierując się treścią wniosku PPF ustalono, iż wnioskodawca zamieszkuje wraz z żoną w domu o powierzchni 55 m². Dochód jego gospodarstwa stanowi łącznie 2819,98 zł (brutto) – 2369,18 zł (netto). Wnioskujący jest właścicielem domu mieszkalnego o pow. 55 m oraz budynku gospodarczego o pow. 150 m². Wydatki rodziny w skali miesiąca to: koszty leczenia 200 zł, zakup żywności 800 zł, opłaty za wodę i ścieki 25 zł, energia elektryczna 70 zł. Ponadto w skali roku rodzina wydaje na podatki 263 zł, ubezpieczenie domu 160 zł, ogrzewanie domu 3000 zł, opłaty za telefon ok. 50 zł. Strona do swych wydatków doliczyła także utrzymanie samochodu 400 zł miesięcznie, ubezpieczenie OC 153 rocznie, koszty napraw 750 zł, koszty opinii i ekspertyz budowlanych 2460 zł. We wniosku podkreślono, że niepełnosprawność skarżącego oraz choroba jego żony uniemożliwiają uczestniczenie w kosztach sądowych niniejszej sprawy. Wydatki na utrzymanie pochłaniają ok. 2200 zł miesięcznie. Analiza powyższych okoliczności pozwala z przekonaniem stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista E. W. opowiada pozytywnym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Nr 270; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego o prawo pomocy oraz członków jego rodziny. Obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego przekracza ustalone możliwości finansowe członków gospodarstwa domowego E. W. Przedstawiona we wniosku sytuacja rodzinna i majątkowa uzasadnia zwolnienie strony tylko od części pełnej wysokości istniejących i mogących wystąpić w niniejszej sprawie kosztów sądowych. Skarżący nie zostaje zwolniony od pełnej wysokości kosztów sądowych, albowiem jego sytuacja majątkowa nie wymaga tej postaci pomocy ze strony państwa. Odnosząc się pozytywnie do treści podania, nie sposób pominąć, że członkowie gospodarstwa uzyskują dochody w stałej wysokości; rodzina posiada lokum mieszkalne, pojazd mechaniczny a także nieruchomość rolną. Dlatego też poniesienie przez E. W. ciężaru 100 zł wpisu sądowego nie spowoduje obniżenia poziomu życia Jego rodziny. Ta postać zwolnienia, stanowi zdecydowane zmniejszenie początkowego ciężaru opłat i wydatków sądowych. Przyznane w sentencji niniejszego postanowienia zwolnienie od kosztów sądowych oznacza, że poza kwotą 100 zł, wnioskujący nie będzie zobowiązany do uiszczenia jakichkolwiek opłat i wydatków sądowych w granicach niniejszej sprawy. Środki na pokrycie tej ograniczonej kwoty kosztów sądowych skarżący może z łatwością wygospodarować poprzez ograniczenie używania samochodu. Koszty utrzymania pojazdu nie należą bowiem do niezbędnych dla egzystencji wydatków osoby fizycznej. Spełnienie warunków uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, nakazuje rozstrzygnąć wniosek strony na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.