II SA/Rz 650/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-11-20

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Śliwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania, po wcześniejszym odmówieniu przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i wcześniejszego odmówienia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie uiści należnej opłaty w wyznaczonym terminie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie został uiszczony należny wpis.
Stan faktyczny
Skarżąca D. Z. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą ustalenia warunków zabudowy. Skarga nie została opłacona, w związku z czym skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu oraz przedłożenia odpisów. Skarżąca złożyła wnioski o przyznanie prawa pomocy, które zostały odrzucone. Następnie skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu, jednak tego nie uczyniła w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia – odrzucić skargę. D. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] ustalająca warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne w postaci zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z miejscami postojowymi i wjazdami na działce nr 1331/2 obr. [...], położonej przy ul. G. w R. W związku z faktem, że skarga nie została opłacona, zarządzeniem z dnia 10 lipca 2013 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżąca do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł. Wezwano także wyżej wymienioną do przedłożenia 13 egzemplarzy odpisów skargi. Zaznaczono równocześnie, że wskazanych czynności należy dokonać w terminie 7 dni, licząc od daty doręczenia wezwań oraz, że niezastosowanie się do powyższego w podanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. W ustawowym siedmiodniowym terminie D. Z. nadesłała wymaganą ilość odpisów skargi, składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy m. in. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie odmówił uwzględnienia powyższego żądania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone. W takiej sytuacji, zarządzeniem z dnia 10 października 2013 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał D. Z. do wykonania swojego poprzedniego zarządzenia tj. z dnia 10 lipca 2013 r., dotyczącego uiszczenia kwoty 500 zł z tytułu wpisu od skargi, wskazując termin 7 dni na dokonanie tej czynności oraz rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści. Doręczenie skarżącej wskazanego zarządzenia nastąpiło w dniu 22 października 2013 r. i do dnia 29 października 2013 r. nie zostało ono wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, celem nadania jej dalszego biegu, musi spełniać wymogi określone ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Jednym z nich jest obowiązek uiszczenia wpisu, wynikający z art. 230 tego aktu. Z mocy art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wówczas wnoszącego taką skargę do jej opłacenia w terminie 7 dni. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu, na co wskazuje art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając więc na uwadze powołane regulacje prawne, jak też okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należy podnieść, że skarga D. Z. nie może podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu. Nie została bowiem przez wyżej wymienioną opłacona we wskazanym jej siedmiodniowym terminie. Wezwanie zawierało zaś rygor mający zastosowanie w razie nieusunięcia braku fiskalnego skargi. Z powyższych powodów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło