II SA/Rz 653/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12 tys. zł w związku z urządzaniem gry na automacie do gier poza kasynem gry, tj. w lokalu "[...]" przy ul. K. w P. W treści skargi reprezentujący skarżącą Spółkę pełnomocnik (adwokat) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji przez organ wydający, a w razie jego nieuwzględnienia, przez Sąd. W uzasadnieniu wskazał, że opiera go przede wszystkim na wiarygodności zarzutu wadliwości zaskarżonej decyzji, możliwości spowodowania jej wykonaniem utraty płynności finansowej Spółki oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody. Ze względu na dokonane przez urzędy celne zatrzymania urządzeń oraz wydawanie w tym przedmiocie decyzji i tytułów wykonawczych, jej kondycja finansowa została mocno naruszona, powodując stratę. Taka sytuacja może doprowadzić do szybkiej upadłości Spółki, przez co ani wygranie sporu, ani późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia nie przywróci pierwotnego stanu rzeczy i nie naprawi szkody. Spółka już na chwilę obecną ponosi duże straty nie osiągając planowanych zysków z zatrzymanych urządzeń, a uiszczanie na obecnym etapie postępowania kar pieniężnych, dodatkowo pogorszy jej sytuację finansową i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Liczne prowadzone już względem Spółki postępowania egzekucyjne utrudniają normalne jej funkcjonowanie. Ponadto, w przypadku uwzględnienia skarg, Skarb Państwa będzie zobowiązany do zwrotu wyegzekwowanych kar wraz z odsetkami oraz odszkodowaniem za utracone korzyści. Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania swej decyzji z dnia [...] marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ukształtowanym w doktrynie i orzecznictwie sądowym stanowiskiem, nie chodzi tutaj o zwykłe następstwa wykonania decyzji, lecz dodatkowe konsekwencje w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogą wyniknąć z wykonania decyzji przed rozpoznaniem skargi. Podkreślenia wymaga również, że bez znaczenia dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje argument podnoszący jej wadliwość, gdyż na tym etapie postępowania nie jest dopuszczalne dokonywanie merytorycznej oceny tej decyzji. Za taki nie może być również uznany argument wskazujący na potencjalną odpowiedzialność Skarbu Państwa wynikającą z ewentualnego uwzględnienia skargi, gdyż wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki odnoszą się stricte do strony skarżącej, wnioskującej o wstrzymanie. W kontekście powyższego, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z regulacji art. 61 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że ciężar uprawdopodobnienia spełnienia wymienionych w nim przesłanek spoczywa na skarżącym. Spółka (jej pełnomocnik) poza ogólnymi twierdzeniami wskazującymi na brak osiągania planowanych zysków i ewentualne niekorzystne następstwa wykonania decyzji, w żaden sposób nie wykazała, że z zapłatą kary pieniężnej wiąże się dla niej rzeczywiste ryzyko utraty płynności finansowej czy wręcz upadłości. Na potwierdzenie aktualnej kondycji finansowej Spółki nie przedłożono żadnych dokumentów, w tym poświadczających wysokość osiąganych dochodów /ponoszonych strat. Dotyczy to także już nałożonych na Spółkę kar i prowadzonych względem niej postępowań egzekucyjnych. Nie wyjaśniono, czy i jaki majątek posiada oraz z jakich źródeł pokrywa koszty swej bieżącej działalności. Czyni to niemożliwą ocenę, czy uiszczenie przez Spółkę kwoty 12 000 zł mogłoby spowodować następstwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.